Socio-Demographic Differences of Individual and Corporate Variables

Öz

In the study, differences between working life quality, proactive working behavior, perceived corporate reputation, abusive management, positive-negative emotion and adaptation scores were investigated from various sociodemographic pespectives (sex, marital status, educational background, task variable, age, working time in the institution, level of income). The target population of the study consisted of two metropolitans; Ankara from the Central Anatolia Region and Istanbul from the Marmara Region. The sample of the study consisted of 705 individuals in private hospitals that were selected via random sampling method from the two metropolitans. The study was conducted via face-to-face questionnaire method and simple random sampling technique with healthcare professionals. Descriptive statistics and difference tests were used in the study. In the study it was determined that there were differences between working life quality, proactive working behavior, perceived corporate reputation, abusive management, positive-negative emotion and similarity-integrative adaptation scores, in terms of sociodemographics.

Bireysel ve Kurumsal Değişkenlerin Sosyo-Demografik Açıdan Farklılıkları

Öz

Bu çalışmada çalışma yaşam kalitesi, proaktif çalışma davranışı, algılanan kurumsal itibar, istismarcı yönetim, pozitif-negatif duygu ve uyum puanları, çeşitli sosyo demografik açılardan (cinsiyet, medeni durum, öğrenim durumu, görev değişkeni, yaş, kurum çalışma süresi, gelir düzeyi) değişkenleri açısından farklılık araştırması yapılmıştır. Araştırma evrenini İç Anadolu Bölgesinden Ankara ve Marmara Bölgesinden İstanbul olmak üzere iki bölgeden en büyük iki il oluşturmaktadır. Araştırmanın iki büyük ilde bulunan rastgele örnekleme yöntemiyle seçilen özel hastanelerde 705 örneklem üzerinden sağlanmıştır. Çalışma, sağlık çalışanıyla yüz yüze anket yöntemiyle ve basit rastgele örnekleme tekniğiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada tanımlayıcı istatistikler ve farklılık testleri çalışılmıştır. Araştırmada çalışma yaşam kalitesi, proaktif çalışma davranışı, kurumsal itibar, istismarcı yönetim, pozitif-negatif duygu ve benzerlik-bütünleyici uyum puanlarının sosyo demografik açıdan farklılıkları saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çalışma Yaşam Kalitesi,Proaktif Çalışma Davranışı,Algılanan Kurumsal İtibar,İstismarcı Yönetim

Kaynakça

1. Abdullah, M.H.A., & Shaw, J. D. (1999). Personal factors and organizational commitment: main interactive effects in the United Arab Emirates. Journal of Managerial Issues, 11 (1), Spring, 77-93.
2. Ahmad, A., & Omar Z, (2013). Abusive supervision and deviant workplace behavior: the mediating role of work-family conflict. The Journal of Human Resource and Adult Learning, 9, 124-130.
3. Akdeniz, C., & Aydemir, Ö. (1999). Sağlık düzeyi ölçeğinin Türkçe'ye uyarlaması ve güvenirliliği. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 9, 104-108.
4. Aksoy, F. (2008). Psikolojik Şiddetin (Mobbing) Sağlık Çalışanlarına Etkisi (Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul).
5. Almalki M.J., FitzGerald, G., & Clark, M. (2012). (Quality of work life among primary healthcare nurses in the Jazanregion, Saudi Arabia: A cross-sectional study. Human Resources for Health, 10(1), 1-13.
6. Alnıaçık E., Alnıaçık Ü. & Genç N. (2010). Kurumsal itibar bileşenlerinin algılanan önemi demografik özelliklerden etkilenmekte midir? Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(23): 93-114.
7. Al-Qarıotı, M. Q. (2001). Administrative Reform. Dar Ashorooq: Amman.
8. Aslan, Ş. & Özata, M. (2008). Duygusal zekâ ve tükenmişlik arasındaki ilişkilerin araştırılması: sağlık çalışanları örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (30), 77-97.

9. Ayaz S., & Beydağ, K.,D. (2014). Hemşirelerin iş yaşam kalitesini etkileyen etmenler: Balıkesir örneği. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 1(2), 60-69.
10. Aybatan, K. 2018. Çalışanların proaktif kişilik özellikleri ile duygu yönetimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul).
11. Bahçe, Ç. (2007). Mobbing oluşumunda örgüt kültürünün rolü: örnek bir uygulama (Yüksek Lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara).
12. Baron, R. A., Neuman, J. H., & Geddes, D. (1999). Social and personal determinants of workplace aggression: Evidence for the impact of perceived injustice and the type A behavior pattern. Aggressive Behavior, 25(4), 281–296.
13. Basso, MR, Schefft, BK, Ris, MD., & Demper, WN, (1996). Mood and global-local visual processing. Journal of The International Neuropsycological Society, 2, 249-255.
14. Bateman T., & Crant J. (1993). The proactive component of oganizational behavior: A measure and correlates. Journal of Organızatıonal Behavior, 14, 103-118.
15. Bayat, M. (2005). How family members' perceptions of ınfluences and causes of autism may predict assessment of their family quality of life (Unpublished Doctoral Dissertation, Loyola Univesity. Chicago).
16. Bayram, A., Güler, S.B, & Akın, Y. K. (2016). Mahalli idarelerde itibar yönetimi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakülte Dergisi, 21, 251-274.
17. Kuyumcu, B., & Kabasakaloğlu, A. (2018). Otantik olmanın duyuşsal iyi oluşu (pozitif-negatif duygu durumu) yordama gücü: türk ve ingiliz üniversite öğrencileri arasında otantik olma ve pozitif-negatif duygu durumu. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 8(1), 184-193.
18. Bindl, U.K, & Parker, S.K, 2010. Proactive work behavior: Forward-thinking and change-oriented action in organizations. APA handbook of industrial and organizational psychology, 2, : Selecting and developing members for the organization. American Psychological Association, 567-598.
19. Bouckenooghe, D., Raja, U., & Butt, A. N. (2013). Combined effects of positive and negative affectivity and job satisfaction on job performance and turnover intentions. The Journal of Psychology, 147, 105-123.
20. Boyar, E., & Güngörmüş, A. H. (2016). Muhasebe meslek mensuplarının proaktif kişilik özelliklerinin, kariyer memnuniyeti ile UFRS’ ye bakış açıları ve bilgi düzeyleri üzerine etkisi. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 70, 55-66.
21. Briner, R. B. (1999). The neglect and importance of emotion at work. European Journal of Work and Organizational Psychology, 8, 323-346.
22. Bozkurt, Ö., & Yurt, İ. (2015). Kurumsal itibar yönetimi algısının örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi: Akademik personel üzerine bir araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 8(15), 59-76.
23. Bülbül, A., (2019). Sporcu perspektifinden istismarcı yönetim algısının antrenör-sporcu ilişkisine etkisinin incelenmesi. (Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı).
24. Can, A., (2019). Kişi-örgüt ve kişi-iş uyumunun örgütsel vatandaşlık davranışı üzerine etkisi: bankacılık sektöründe bir uygulama. (Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İşletme Ana Bilim Dalı, Karaman).
25. Cantrell, K. K., (2007). Predictors of quality of life of mothers of children with ıntellectual disabilities. (Doctoral Dissertation. University of Denver. USA).
26. Carless, S. A. (2005). Person–job fit versus person–organization fit as predictors of organizational attraction and job acceptance intentions: A longitudinal study. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 78, 411-429.
27. Carmeli, A., & Tishler, A., (2005). Perceived organizational reputation and organizational performance: An empirical investigation of industrialeEnterprises. Corporate Reputation Review, 8(1), 13-30.
28. Chatman, J.A. (1989). Improving interactional organizational research: A model of person-organization fit. Academy of Management Review, 14, 333-349.
29. Chatman, E.A. (1991). Life in a small world: Applicability of gratification theory to information-seeking behavior. Journal of the American Society for Information Science, 42, 438-449.
30. Collins, A., & Gunner, M., (1990). Social and personality development. Annual Review of Psychology, 41, 387-416.
31. Crant, J.M. (1995). The proactive personality scale and objective job performance among real estate agents. Journal of Applied Psychology, 80, 532-537.
32. Crant, J. (2000). Proactive behavior in organizations. Journal of Management, 26, 435–462.
33. Crawford, J.R, & Henry, J.D. (2004). The positive and negative affect schedule (PANAS): Construct validity, measurement properties and normative data in a large non-clinical sample. British Journal of Clinical Psychology, 43, 245-265.
34. Çatak, T., & Bahçecik, N. (2015). Hemşirelerin iş yaşamı kalitesi ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Journal of Marmara University Institute of Health Sciences, 5(2), 85-95,
35. Çini, P. E. (2014). Yönetici ve çalışanların proaktif kişilik özellikleri ve ilişkisel bağımlı benlik düzeylerinin karşılaştırılması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Maltepe Üniversitesi, İstanbul).
36. Çoruk, A. (2012). Yönetim süreçleri açısından yöneticilerin duygu yönetimi davranışları. (Doktora tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Eğitim Yönetimi Ve Denetimi Bilim Dalı).
37. Demirkasımoğlu, N. (2018). The role of abusive supervision in predicting teachers’ withdrawal and revenge responses. Culturay Educación, 30(4), 693-697.
38. Deniz. S., Çimen, M., Cizmeci, E., Erkoç, B., & Yüksel, O. (2017). Özel hastane çalışanlarının kurumsal itibar algısının belirlenmesine yönelik bir araştırma. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 20(1), 37-48.
39. Diener, E., Scollon, C.N., Lucas, R.E. (2003). The evolving concept of subjective well-being: The multifaceted nature of happiness. Advances in Cell Aging and Gerontology, 15, 187-219.
40. Doğan, Y., & Özdevecioğlu, M. (2009). Pozitif ve negatif duygusallığın çalışanların performansları üzerindeki etkisi. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 1, 165-190.
41. Durdu, İ. (2019). Hemşirelerde İş güvenliği ve iş yaşam kalitesi (Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul).
42. Elfenbein, H.A., & O’Reilly, C.A. (2007). Fitting in the effects of relational demography and person – culture fit on group process and performance. Group & Organization Management, 32, 109-142.
43. Ermiş, E., Satıcı, A., İmamoğlu, O. & Aydoğan, A. (2017). Adelosan sporculara göre antrenör davranışları. Kesit Akademi Dergisi, 3(12), 589-599.
44. Ersanlı E, (2003). Üniversite öğretim elemanlarının duygusal zekâ düzeyleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun).
45. Eryılmaz, A., & Ercan, L. (2011). Öznel iyi oluşun cinsiyet, yaş grupları, kişilik özellikleri açısından incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 139-151.
46. Fombrun, C.J. (1996). Reputation: realizing value from the corporate image, Boston: MA, Harvard Business School Press, p.55. Fombrun, C.J, & Van Riel, C.B.M. (1997). The reputational landscape. Corporate Reputation Review Journal, 1, 6–13.
47. Forgas, J.P., Bower, G.H., & Moylan, S.J. (1990). Praise or blame? Affective influences on attributions for achivement. Journal Of Personality And Social Psychology, 59, 809-819.
48. George, J. M. (1996). Group affective tone. Handbook of Work Group Psychology, 75, 77-94.
49. Goleman, D. (2005). Duygusal zekâ neden ıq dan önemlidir? (Çev. Banu Seçkin Yüksel), İstanbul: Varlık Yayınları. Grant, A., & Ashford, S. (2008). The dynamics of proactivity at work. Research in Organizational Behavior 28, 3-34.
50. Gümüş, M., & Öksüz, B. (2009). İtibar sürecinde kilit rol: Kurumsal sosyal sorumluluk iletişimi. Journal of Yaşar University, 4, 2129-2150.
51. Hamarneh, M. (1998). The opposition commitment: toward a three-component model. Research Bulletin, The University of Western Ontario, 60.
52. Harris, J.K., Kacmar, M.K., & Zivnuska, S. (2007). An investigation of abusive supervision as a predictor of performance and the meaning of work as a moderator of the relationship. Leadership Quarterly, 18, 252-263.
53. Harrod, N. R., & Scheer, S. D. (2005). An exploration of adolescent emotional intelligence in relation to demographic characteristics. Adolescence, 40(159), 503.
54. Harvey, P., Stoner, J., Hochwarter, W., & Kacmar, C. (2007). Coping with abusive supervision: The neutralizing effects of ingratiation and positive affect on negative employee outcomes. The Leadership Quarterly, 18, 264-280.
55. Hisrich, R.D., & Peters, M.P. (1995). Entrepreneurship: starting developing, and managing a new enterprise. Third Edition (Homewood: Irwin Publishing Co).
56. Irak, D.U. (2014). Birey-çevre uyumu: Çalışanların örgüt uyumlarının yaşama ilişkin doyum ve işten ayrılma niyetiyle ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 29 (74), 34-45.
57. Işık, M. & Zincirkıran, M. (2017). Kurumsal itibar, iş tatmini ve örgütsel özdeşleşme kavramlarının demografik değişkenler ile incelenmesi: Doğu Anadolu Bölgesi’ndeki üniversitelerde bir araştırma. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 54(623), 21-34.
58. Kanfer, R., Wanberg, C. R., & Kantrowitz, T. M. (2001). Job search and employment: A personality–motivational analysis and meta-analytic review. Journal of Applied psychology, 86(5), 837.
59. Karabatak, H. S. (2008). Öğretmenlerin proaktif davranış düzeyleri ile beş faktör kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mecmua Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3(5), 48-64.
60. Karakaş, S.A. & Küçükoğlu, S. (2011). Bir eğitim hastanesinde çalışan hemşirelerin duygusal zekâ düzeyleri. Anadolu Hemşirelik Ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(3), 8-13.
61. KAYMAZ, K. (2003). Çalışma yaşamında kalite. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 5(1).
62. Kılıç, T., Çiftçi, F., & Şener, Ş. (2016). Sağlık çalışanlarında mobbing ve ilişkili faktörler. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 2(3), 65-72.
63. Kristof-Brown, A., & Guay, R. P. (2011). Person–environment fit. In APA handbook of industrial and organizational psychology, Vol 3: Maintaining, expanding, and contracting the organization. (pp. 3-50). American Psychological Association.
64. Kristof, A.L. (1996). Person-organization fit: An integrative review of its conceptualizations, measurement, and implications. Personnel Psychology, 49, 1-49.
65. Kuiper, N. A., & Martin, R. A. (1998). Laughter and stress in daily life: Relation to positive and negative affect. Motivation and Emotion, 22(2), 133-153.
66. Küçükodacı, Z.B. (2014). Birey-örgüt uyumu, örgütsel adalet algısı ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki üzerine bir araştırma (Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Ana Bilim Dalı Yönetim ve Organizasyon Bilim Dalı). . Lovelace, K., & Rosen, B. (1996). Differences in achieving person-organization fit among diverse groups of managers. Journal of Management, 22, 703-722.
67. Mathıeu, J.E., & Zajac, D.M. (1990). A review of meta analysis of the antecedents, correlates and consequences of organizational commitment. Psychology Bulletin, 108,951-995.
68. McCord, M. A., Joseph, D. L., Dhanani, L. Y. & Beus, J. M. (2017). A meta-analysis of sex and race differences in perceived workplace mistreatment. Journal of Applied Psychology, 103(2), 137–163.
69. Modway, R.T., Steers, R.M., & Porter, L.W. (1979). The measurement of organizational commitment. Journal of Vocational Behavior, 14,224-247.
70. Moradi, T., Maghaminejad, F., & Azizi-Fini, İ. (2014). Quality of Working Life of nurses and ıts related factors. Nursing and Midwifery Studies, 3(2), 1–11.
71. Mitchell, M. S., & Ambrose, M. L. (2007). Abusive supervision and workplace deviance and the moderating effects of negative reciprocity beliefs. Journal of Applied Psychology, 92, 1159–1168.
72. Morrison, E.W., & Phelps, C.C. (1999). Taking charge at work: extrarole efforts to initiate workplace change. Academy of Management Journal, 42, 403-419.
73. Muchinsky, P.M, & Monahan, C.J. (1987). What is person-environment congruence? Supplementary versus comple-mentary models of fit. Journal of Vocational Behavior, 31, 268-277.
74. Neuman, J. H., & Baron, R. A. (1997). Aggression in the workplace. Antisocial behavior in organizations, 37, 67.
75. Nayak, S., & Joshi, H. (2012). Quality of work life among ıt professionals in sme’s in select cities of India. GTSW Journal of Law and Social Sciences (JLSS), 1(1).
76. Niksarlı, O. E., & Şenturan, L. (2017). Hemşirelikte mesleki değerler ve duygusal zekâ ilişkisinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Haliç Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Ensititüsü).
77. O’Reilly C.A., Chatman, J., & Caldwell, D.F. (1991). People and organizational culture: A profi le comparison approach to assessing person-organization fi t. Academy of Management Journal, 34, 487-516.
78. Özdemir, M.Z. (2013). İstanbul özel hastane çalışanlarına uygulanan mobbing ile anadolu’ da özel hastane çalışanlarına uygulanan mobbing karşılaştırması (Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Bilim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
79. Özen, D.Ş, Temizsu, E. (2010). Anksiyete ve depresif bozukluklarda örtüşen ve ayrışan belirtiler. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2, 1¬-14.
80. Özgüleş, B. (2017). Algılanan kurumsal itibar ve işe bağlılığın duygusal emek davranışı üzerine etkisi: Sağlık çalışanları örneği (Doktora Tezi, T.C. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı İşletme Programı).
81. Özkurt, B. (2015). Beden eğitimi spor yüksekokulunda okuyan öğrencilerin proaktif kişilik özellikleri ile çeşitli değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Niğde Üniversitesi, Niğde).
82. Parker, S. K., & Collins, C.G. (2010). Taking stock: integrating and differentiating multiple proactive behaviors. Journal of Management, 36, 633-662.
83. Piasentin, K.A. (2007). How do employees conceptualize fit development of a multidimensional measure of subjective person-organization fit (Doctoral Thesis, Niversity of Calgary, Department of Psychology).
84. Piasentin, K.A., & Chapman, D.S. (2007). Perceived similarity and complementarity as predictors of subjective person-organization fit. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 80, 341-354.
85. Serbest, F. (2000). İş yaşamı niteliği. Verimlilik Dergisi, 1, 27-40.
86. Scheurer, M.L. (2010). A climate for workplace aggression: The influence of abusive supervision, organizational factors, and subordinate predispositions. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Northern Illinois University, Illinois).
87. Sakal, Ö., & Yıldız, S. (2015). İstismarcı yönetim algısı ile örgütsel sessizlik arasındaki ilişkide güç mesafesi ve örgütsel tabanlı benlik saygısı değişkenlerinin rolü. 3. Örgütsel Davranış Kongresi, 23-27.
88. Sezerel, H. (2007). Örgütlerde mobbingin etkileri ve tülomsaş–türkiye lokomotif ve motor sanayi A.Ş.’de bir uygulama (Yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir).
89. Steele, S.A. (2016). An evaluation of emotional intelligence and person-organization fit. (Published Doctoral Thesis. University of The Rockies School of Organizational Leadership).
90. Swamy, D.R., Nanjundeswaraswamy, T.S., & Rashmi, S. (2015). Quality of work life: scale development and validation. International Journal of Caring Sciences, 8, 281-300.
91. Şahin, R. G. (2006). Bireylerin pro-aktif kişilik yapısı ile benlik saygısı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Sakarya Üniversitesi, Sakarya ).
92. Şahin, R. G. (2013). Bireylerin proaktif kişilik yapısı ile benlik saygısı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya,).
93. Taftaf, S. (2018). Karanlık liderliğin incelenmesi: İstismarcı yönetim algısında toplumsal cinsiyetin rolü (Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara).
94. Tamer, E., (2018). Hemşirelerin iş yaşam kalitesi ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi, (Yüksek lisans tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Trabzon)
95. Tepper, B.J. (2000). Consequences of abusive supervision. Academy of Management Journal, 43, 178-190.
96. Tepper, B.J, Duffy, M.K, Henle, C.A, & Lamber,t L.S. (2006). Procedural injustice, victim precipitation, and abusive supervision. Personnel Psychology, 59, 101-123.
97. Tepper, B.J. (2007). Abusive supervision in work organizations: Review, synthesis and research agenda. Journal of Management, 33, 261-289.
98. Topal, M. (2011). Üniversite öğrencilerinin stresle başa çıkma stilleri ile pozitif ve negatif duygu arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Psikolojik Danışma ve Rehberlik Bilim Dalı).
99. Tosun, E. (2012). Proaktif kişilik ile satış performansı arasındaki ilişki ve bir uygulama (Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul).
100. Torlak, S. E. & Yavuzçehre, P. S. (2008). Denizli kent yoksullarının yaşam kalitesi üzerine bir inceleme. Çağdaş Yerel Yönetimler, 17 (2), 23-44.
101. Ural, G.E. (2006). Stratejik halkla ilişkiler uygulamaları. 1.baskı. İstanbul: Birsen Yayınevi.
102. Uzun, R. N., Çon, M., Taşmektepligil, M.Y., & İmamoğlu, O. (2017). Bireysel ve takım sporlarında sporcuların antrenörlerinin kendilerine karşı davranışlarını algılama düzeyi, Uluslararası Balkan Spor Bilimleri Kongresi, Bursa.
103. Van Laar, D.L, Edwards, J., Easton, S. (2007). The work-related quality of life (WRQoL) scale for health care workers. Journal of Advanced Nursing, 60, 325–333.
104. Van Vianen, A.E. (2018). Person–environment fit: A review of its basic tenets. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 5, 75-101.
105. Wang, R., Jiang, J., Yang, L. & Shing Chan, D. K. (2016). Chinese employees’ psychological responses to abusive supervisors: The roles of gender and selfesteem. Psychological Reports, 118(3), 810–828.
106. Watson, D, (2000). Mood and temperament. New York: Guilford Press.
107. Watson, D., Clark, L.A., Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measure of positive and negative affect: The PANAS scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54, 1063-1070.
108. Weiss, H.M., Cropanzano, R. (1996). Affeetive events theory: A theoretical diseussion of the strueture, causes and consequenees of affeetive experiences at work. Research in Organisational Behavior, 18, 1-79.
109. Werbel, J.D., Gilliland, S.W. (1999). Person-environment fit in selection process. In: Research in Personnel and Human Resources Management. Ed: Ferris GR, , 7, 209-243, Stamford: JAI Press.
110. Whitman, M.V., Halbesleben, J.R.B., Holmes, O. (2014). Abusive supervision and feedback avoidance: The mediating role of emotional exhaustion. Journal of Organizational Behavior, 35, 38-53.
111. Williams, R.J., Schnake, M.E., & Fredenberg, W. (2005). The impact of corporate strategy on a firm’s reputation. Corporate Reputation Review, 8,187-197.
112. Yıldırım, N., & Benlier, O. C. (2017). İstismarcı yönetici algısının işten ayrılma niyeti üzerine etkisi Tunceli ili kamu kurumunda araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(48), 679-683.
113. Yolcu, U.İ., & Çakmak, A.F. (2017). Proaktif kişilik ile proaktif çalışma davranışı ilişkisi üzerinde psikolojik güçlendirmenin etkisi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13, 425-438.