Governance Approaches of International Economic Organizations

Öz

Economy of public sector and public financial administration is carried out by governments that determine the social choice, and economic and financial decisions are shaped by the political choices of governments elected for a certain period. Government refers to a one-way hierarchical structure in which social decisions are taken by politicians. In a report published by the World Bank in 1989, it was claimed that on the basis of many of the economic problems of undeveloped countries related problem with governance. In this context, the concept of governance has been raised as a government approach that relevant stakeholders involved in the decision making process, and baisis on transparency, accountability and the rule of law. International economic organizations have an important place in the concept of governance, the identification and the development of measurable, international comparative and analytical standards. In this respect, the governance approach of these institutions, which have shaped the world economy to a significant extent, is important because of economic studies. In this study we investigated the theoretical framework of governance concept, development of governance concept, and governance definitions and perspectives of the international economic organizations.

Anahtar Kelimeler

• Institutions,Governance,Governance Indicators,Political Economics

Uluslararası Ekonomik Kuruluşların Yönetişim Yaklaşımı

Öz

Kamu Ekonomisi ve kamu mali yönetimi toplumsal tercihle belirlenen hükümetlerce yürütülmekte, ekonomik ve mali kararlar belirli bir dönem için seçilen hükümetlerin politik tercihlerine göre şekillenmektedir. Yönetim, toplumsal kararların politikacılar tarafından alındığı tek yönlü hiyerarşik bir yapıyı ifade etmektedir. Dünya bankasının 1989’da yayınladığı bir raporda, pek çok azgelişmiş ülkenin ekonomik problemlerinin temelinde yönetimle ilgi sorunlar olduğu iddia edilmiştir. Bu bağlamda yönetim sürecine ilgili paydaşların dahil edildiği, şeffaflık, hesap verebilirlik ve hukukun üstünlüğü temeline dayalı bir yönetim anlayışı olarak yönetişim kavramı gündeme gelmiştir. Uluslararası ekonomik kuruluşlar, yönetişim kavramının gündeme gelmesi, tanımlanması ve ölçülebilir, uluslararası karşılaştırma ve analiz edilebilir standartlar geliştirilmesi konusunda önemli bir yere sahiptir. Bu açıdan dünya ekonomisini önemli ölçüde şekillendiren bu kuruluşların yönetişim yaklaşımı ekonomik çalışmalara yön vermesi nedeniyle önem arz etmektedir. Bu çalışmada, yönetişim kavramı, kavramın gelişimi ve uluslararası ekonomik kuruluşların yönetişim tanımlamaları ve bakış açıları teorik çerçevede incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kurumlar,Yönetişim,Yönetişim Göstergeleri,Politik Ekonomi

Kaynakça

1. Acemoglu, D. (2008). Interactions Between Governance and Growth: What World Bank Economists Need To Know. Governance, Growth, and Development Decision-Making. The World Bank, Washington DC, 1-7.
2. Acemoglu, D., & Jonson S. (2003). Institutions, Corporate Governance, and Crises. Peter K. Corneilus and Bruce Kogut (Ed). Corporate Governance And Capital Flows İn A Global Economy. Oxford University Press.
3. ADB. (1995). Governance: Sound Development Management. Asian Development Bank.
4. Aktan, C. C. (2008). Demokrasi ve İyi Yönetişim. Yerel Siyaset Dergisi, 27, 11-17.
5. Ararat, M. & Yurtoğlu B. (2006). Yönetişim ve Küresel Rekabet. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 6 (1-2), 5-44.
6. Ahrens, J. (2002). Governance and Economic Development: A Comparative Institutional Approach. Edward Elgar Publishing.
7. Aysan, A. F. (2006). Yönetişim ve Kurumlar Terimlerinin İktisat Literatüründeki Yükselişi. Boğaziçi Üniversitesi Araştırma Raporu, ISS/EC‐2006‐16.
8. Bayraktar, F. (2015). Yönetişim Paradigması ve Neoliberalizm: Çelişki ve Kopuş mu Uyum ve Süreklilik mi?. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2, 71- 94.

9. Bayramoğlu, S. (2002). Küreselleşmenin Yeni Siyasal İktidar Modeli: Yönetişim. Praksis Dergisi, 7, 85-116.
10. Bevir, M. (2006). Key Conceps of Goverance. Sage Publications, London.
11. Bovaird, T. & Löffler E. (2009). Public Management and Governance, Published by Roudlenge, Taylor & Francis e-Library.
12. Caluser, M. & Salagean M. (2007). Good Governance in Multiethnic Communities Conditions, Instruments, Best Practices, Ways to Achieve and Measusre Good Governance at The Local Level. Ethnocultural Diversity Resource Center and The King Baudouin Foundation.
13. DAC (1993). DAC Orientations on Participatory Development and Good Governance. Organisation for Economic Co-operation and Development, OCDE/GD(93)191.
14. DPT (2007). Kamuda İyi Yönetişim Özel İhtisas Komisyonu Raporu. DPT Yayın No. 2721 ÖİK: 674, Ankara.
15. Eryılmaz, B. (2013). Kamu Yönetimi. Umuttepe Yayınları, Kocaeli.
16. Esty, D. C. (2006). Good Governance at The Supranational Scale: Globalizing Administrative Law. The Yale Law Journal, 115(7), 1490-1562.
17. Frederickson, G. H., Smith, B., Larimer, S., Christopher, W. & Licari, M. J. (2012). The Public Administration Theory Primer, Westview Press. A Member of the Perseus Books Group.
18. Fukuyama, F. (2013). What Is Governance?. Governance, An International Journal of Policy, Administration and Institutions, 26(3), 347-368.
19. Gaudin, J. P. (1998). Modern Governance, Yesterday and Today: Some Clarifications To Be Gained From French Government Policies. International Social Science Journal, 50(155), 47–56.
20. Güler, B., A. (2003). Yönetişim: Tüm İktidar Sermaye. Praksis Dergisi, (9), 93-116.
21. Gündoğan, E. (2013), Yönetişim: Kavram Kurma ve Boyutları. Çukurçayır, M. A ve Eroğlu H. T. (Ed.), Yönetişim, Konya: Çizgi Kitabevi, 15-55.
22. Güney, T. (2015), Yönetişim ve Sürdürülebilir Kalkınma: OECD Ülkeleri Üzerine Bir Panel Veri Analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29(2), 349-363.
23. Hewitt, de A. C. (1998). Uses and Abuses of The Concept of Governance. International Social Science Journal, 50(155), 105-113.
24. Huther, J. & Shah A. (1998). Applying A Simple Measure of Good Governance To The Debate On Fiscal Decentralization. World Bank Publications, No:1894.
25. IMF, (1997). Good Governance: The IMF'S Role. International Monetary Fund, Washington D.C.
26. IMF, (2008). Governance of The Imf An Evaluation. International Monetary Fund, Washington D.C.
27. IMF, (2016). The IMF and Good Governance, IMF Factsheet, http://www.imf.org/en/About/Factsheets/The-IMF-and-Good-Governance.
28. Işık, M. (2010). Avrupa Birliği’nin Yönetişim Anlayışı Çerçevesinde Bilgi Edinme Kanunu’nun Değerlendirilmesi. KMÜ Sosyal ve Ekonomi̇k Araştırmalar Dergi̇si, 12(19), 39-49.
29. Kaufman, D., Kraay, A. & Mastruzzi, M. (2011). The Worldwide Governance Indicators: Methodology and Analytical Issues. Hague Journal on the Rule of Law, 3(02), 220-246.
30. Kaufman, D., Kraay, A. & Mastruzzi, M. (2004). Governance Matters III: Governance Indicators for 1996-2002. World Bank Working Paper, No.3106.
31. Keleş, R. (2013). Yönetişim Kavramına Eleştirel Bir Yaklaşım. Çukurçayır, M. A ve Eroğlu H. T. (Ed.), Yönetişim, Konya: Çizgi Kitabevi, 57-69.
32. Kjaer, A., M. (2004). Governance. Cambridge: Polity Press, UK.
33. Langbein, L. & Knack, S. (2010). The Worldwide Governance İndicators: Six, One, or None?. The Journal of Development Studies, 46(2), 350-370.
34. Levent, A. (2016). Yönetişim ve Kurumsal İktisat. İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, 3(2), 17-32.
35. Maurseth, B. (2008). Governance Indicators: A Guided Tour. NUPI Working Paper. No:754.
36. Nanda, V. P. (2006). The 'Good Governance' Concept Revisited. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 603, 269-283.
37. Nyong'o, A. P. (2001). Governance and Poverty Reduction in Africa. African Development Bank, Economic Research Paper, No:68.
38. OECD, (1995). Participatory Development and Good Governance, Development Co-operation Guidelines Series. Organisation for Economic Co-operation and Development.
39. OECD, (2004). OECD Principles of Corporate Governance. OECD Publication, 2nd Edition.
40. OECD, (2011). Policy Framework for Investment User’s Toolkit. http://www.oecd.org/investment/toolkit/policyareas/publicgovernance/41890394.pdf.
41. Pagden, A. (1998). The Genesis of ‘Governance’ and Enlightenment Conceptions of the Cosmopolitan World Order. International Social Science Journal, 50(155), 7-15.
42. Pierre, J. (2000). Debating Governance: Authority, Steering, and Democracy. Oxford University Press.
43. Plumptre, T. & Graham J. (1999). Governance and Good Governance: International and Aboriginal Perspectives. Ottawa:Institute On Governance. Canada.
44. Rhodes, R. A. W. (1996). The New Governance: Governing Without Government. Political Studies, 44(4), 652-667.
45. Rodrik, D. (2008). Thinking About Governance. Governance, Growth, and Development Decision-making, The World Bank, Washington DC.
46. Rosenau, J. N. (2004). Global Governance in The Twenty-first Century. In T. J. Sinclair (Eds.), Global Governance, Critical Concepts in Political Science, Routledge, London, 179-209
47. Santiso, C. (2002). Promoting Democratic Governance and Preventing the Recurrence of Conflict: The Role of The United Nations Development Programme in Post- conflict Peace Building. Journal of Latin American Studies, 34(03), 555-586.
48. Scott, B. R. (2012). The Concept of Capitalism”, In Capitalism, Springer New York.
49. Stoker, G. (1998). Governance As Theory, Five Propositions. International Social Science Journal, 50(155), 17-28.
50. Thomas, M. A. (2010). What Do The Worldwide Governance Indicators Measure?. European Journal of Development Research, 22(1), 31–54.
51. Toksöz, F. (2008). İyi Yönetişim el Kitabı. Tesev Yayınları, İstanbul.
52. UN, (2004). Poverty Reduction and Good Governance. United Nation Publications. New York.
53. UN DESA, (2007). Public Governance Indicators: A Literature Review. United Nations Department of Economic and Social Affairs. T/ESA/PAD/SER.E/100, United Nations, New York.
54. UN ESC, (2006). Definition of Basic Concepts and Terminologies in Governance and Public Administration. United Nations Economic and Social Council, Committee of Experts on Public Administration Fifth Session, Agenda Item 5, E/C.16/2006/4, New York.
55. UNDP, (1997). Governance for Sustainable Human Development: A UNDP policy document. UNDP Publications.
56. WB, (1989). Sub-Saharan Africa: From Crisis to Sustainable Developmen. The World Bank Publication. Washington, D.C.
57. WB, (1992). Governance and Development. The World Bank Publication. Washington, D.C.
58. WB, (1994). Governance: The World Bank Experience. The World Bank Publication. Washington, D.C.
59. Weiss, T. G. (2000). Governance, Good Governance and Global Governance: Conceptual and Actual Challenges. Third World Quarterly, 21(5), 795-814.
60. Woods, N. (2000). The Challenge of Good Governance for The IMF and the World Bank Themselves. World Development, 28(5), 823-841.
61. Yüksel, M. (2000). Yönetişim Kavramı Üzerine. Ankara Barosu Dergisi, 58(3), 145-159.
62. Zabcı, F. Ç. (2002). Dünya Bankası’nın Küresel Pazar İçin Yeni Stratejisi: Yönetişim. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 57(3), 151-179.