İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Yalçın Özdemir; Ali Serdar Sağkal

doi:10.18026/cbayarsos.854797

EN TR

The Couples Satisfaction Index: Turkish Adaptation, Validation, and Reliability Study

Öz

The aim of the present research was to adapt and validate the Couples Satisfaction Index (CSI-4) in Turkish population. The study comprised 670 individuals (517 women, 77.2%; 153 men, 22.8%) who are currently being in a romantic relationship. The ages of the participants ranged from 18 to 59 (M = 25.66; sd = 8.12). The mean relationship length was 57.33 months (sd = 78.48) and ranged from 1 to 444 months, with a median of 24.5 months. The Demographic Information Form, the Couples Satisfaction Index, the Perceived Romantic Relationship Quality Scale, and the Subjective Vitality Scale were used as instruments. The findings indicated that original one-factor structure of the CSI-4 was confirmed in Turkish population and had criterion-related validity. The Cronbach’s alpha and test-retest reliability coefficients were .93 and .71, respectively. The results of the measurement invariance tests indicated that the factor structure and loadings of the CSI-4 were invariant across marital status. In conclusion, the present findings provide evidence that the CSI-4 is a short, valid, and reliable instrument to assess romantic relationship satisfaction in Turkish couples.

Anahtar Kelimeler

Romantic Relationship, Relationship Satisfaction, Scale Adaptation, Validity, and Reliability

Proje Numarası

Yok

İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı, İlişki Doyum İndeksi’ni (İDİ-4) Türkçe’ye uyarlamaktır. Araştırmaya romantik ilişkisi bulunan toplam 670 birey (517 kadın, %77.2; 153 erkek, %22.8) katılmıştır. Katılımcıların yaşları, 18 ile 59 arasında (Ort = 25.66; ss = 8.12) değişmiştir. İlişki süreleri 1 ay ile 444 ay arasında değişmiş (Ort = 57.33, ss = 78.48) ve medyan ilişki süresi 24.5 ay olarak hesaplanmıştır. Demografik Bilgi Formu, İlişki Doyum İndeksi, Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Ölçeği ve Öznel Zindelik Ölçeği veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Araştırma bulguları, İDİ-4’ün tek faktörlü orijinal yapısının Türk toplumunda doğrulandığını ve ölçüt-bağıntılı geçerliğe sahip olduğunu göstermiştir. Cronbach alfa ve test-tekrar test güvenirlik katsayıları sırasıyla .93 ve .71 olarak hesaplanmıştır. Ölçme değişmezliği test sonuçları, İDİ-4’ün faktör yapısının ve yüklerinin medeni duruma göre ölçme değişmezliğine sahip olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, araştırma bulguları, İDİ-4’ün Türkiye’deki çiftlerde romantik ilişki doyumunu ölçmede kısa, geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğuna ilişkin kanıtlar sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Romantik ilişki, Romantik ilişki doyumu, Ölçek uyarlama, Geçerlik, Güvenirlik

Destekleyen Kurum

Yok

Proje Numarası

Yok

Kaynakça

Arnett, J. J. (2000). Emerging adulthood: A theory of development from the late teens through the twenties. American Psychologist, 55(5), 469-480. doi: 10.1037/0003-066X.55.5.469
Aslan, D., Vefikuluçay, D., Zeyneloğlu, S., Erdost, T. ve Temel, F. (2008). Ankara’da İki hemşirelik yüksekokulunun 1. ve 4. sınıf öğrencilerinin flört şiddetine maruz kalma, flört ilişkilerinde şiddet uygulama durumlarının ve bu konudaki görüşlerinin saptanması araştırması. Hacettepe Üniversitesi Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi: Ankara.
Bachand, L. L., & Caron, S. L. (2001). Ties that bind: A qualitative study of happy long-term marriages. Contemporary Family Therapy, 23(1), 105-121.
Baker, L. R., McNulty, J. K., & VanderDrift, L. E. (2017). Expectations for future relationship satisfaction: Unique sources and critical implications for commitment. Journal of Experimental Psychology: General, 146(5), 700-721. doi: 10.1037/xge0000299
Başkaya, Z. ve Ünal, A. (2017). Türkiye’de evlenme ve boşanma oranlarının iller düzeyinde zamansal değişimi (2001-2015). Journal of International Social Research, 10(53), 338-358.
Blais, R. K. (2020). Lower intimate relationship satisfaction among partnered female service members/veterans is associated with the presence of suicidal ideation. Journal of clinical psychology, 76(7), 1353-1361. doi: 10.1002/jclp.22939
Bryant, C. M., & Conger, R. D. (2002). An intergenerational model of romantic relationship development. In A. L. Vangelisti, H. T. Reis, & M. A. Fitzpatrick (Eds.), Stability and change in relationships (pp. 57–82). New York, NY: Cambridge University Press.
Büyükşahin, A. (2005). Çok Boyutlu Ilişki Ölçeği: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 16(2), 97-105.
Byers, E. S. (2005). Relationship satisfaction and sexual satisfaction: A longitudinal study of individuals in long‐term relationships. Journal of Sex Research, 42(2), 113-118. doi: 10.1080/00224490509552264
Chen, F. F. (2007). Sensitivity of goodness of fit indexes to lack of measurement invariance. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 14(3), 464-504. doi: 10.1080/10705510701301834

Curun, F. (2001). The effects of sexism and sex role orientation on relationship satisfaction. (Unpublished master’s thesis). Middle East Technical University, Ankara.
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
Diener, E., Eunkook, M. S., Lucas, R. E., & Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-303. doi: 10.1037/0033-2909.125.2.276
Dupre, M. E., Beck, A. N., & Meadows, S. O. (2009). Marital trajectories and mortality among US adults. American Journal of Epi¬demiology, 170(5), 546-555. doi: 10.1093/aje/kwp194
Erden, G. ve Akdur, S. (2018). Türkiye’de kadına yönelik aile içi şiddet ve kadın cinayetleri. Klinik Psikoloji Dergisi, 2-3, 128-139.
Fallis, E. E., Rehman, U. S., Woody, E. Z., & Purdon, C. (2016). The longitudinal association of relationship satisfaction and sexual satisfaction in long-term relationships. Journal of Family Psychology, 30(7), 822–831. doi: 10.1037/fam0000205
Fincham, F. D., & Bradbury, T. N. (1987). The assessment of marital quality: A reevaluation. Journal of Marriage and the Family, 49, 797-809.
Fletcher, G. J. O., Simpson, J. A., & Thomas, G. (2000). The measurement of perceived relationship quality components: A confirmatory factor analytic approach. Personality and Social Psychology Bulletin, 26(3), 340-354. doi: 10.1177/0146167200265007.
Funk, J. L., & Rogge, R. D. (2007). Testing the ruler with item response theory: Increasing precision of measurement for relationship satisfaction with the Couples Satisfaction Index. Journal of Family Psychology, 21(4), 572-583. doi: 10.1037/0893-3200.21.4.572
Graham, J. M., Diebels, K. J., & Barnow, Z. B. (2011). The reliability of relationship satisfaction: A reliability generalization meta-analysis. Journal of Family Psychology, 25(1), 39-48. doi: 10.1037/a0022441
Gurman, A. S., Lebow, J. L., & Snyder, D. K. (Eds.) (2015). Clinical handbook of couple therapy (5th ed). New York, NY: Guilford Press.
Gülaydın, G. ve Semerci, B. (2018). romantik ilişkisi olan yetişkin bireylerin ilişki doyumlarının bağlanma stilleri, benlik saygısı ve kişilerarası ilişki tarzları açısından incelenmesi. Psikoloji Araştırmaları, 3(6), 14-25.
Hendrick, S. S. (1988). A generic measure of relationship satisfaction. Journal of Marriage and the Family, 50(1), 93-98.
Heyman, R. E., Sayers, S. L., & Bellack, A. S. (1994). Global satisfaction versus marital adjustment: An empirical comparison of three measures. Journal of Family Psychology, 8, 432-446.
Horne, R. M., Impett, E. A., & Johnson, M. D. (2020). Exclude me, enjoy us? Unmitigated communion and relationship satisfaction across 7 years. Journal of Family Psychology, 34(6), 653-663. doi: 10.1037/fam0000620
Hughes, M. E., & Waite, L. J. (2009). Marital biography and health at mid-life. Journal of Health and Social Behavior, 50(3), 344-358. doi: 10.1177/002214650905000307
Jackson, J. B., Miller, R. B., Oka, M., & Henry, R. G. (2014). Gender differences in marital satisfaction: A meta‐analysis. Journal of Marriage and Family, 76(1), 105-129. doi: 10.1111/jomf.12077
Lamela, D., Figueiredo, B., Morais, A., Matos, P., & Jongenelen, I. (2020). Are measures of marital satisfaction valid for women with depressive symptoms? The examination of factor structure and measurement invariance of the Couple Satisfaction Index‐4 across depression levels in Portuguese women. Clinical Psychology & Psychotherapy, 27(2), 214-219. doi: 10.1002/cpp.2420
Locke, H. J., & Wallace, K. M. (1959). Short marital-adjustment and prediction tests: Their reliability and validity. Marriage and Family Living, 21(3), 251-255. doi: 10.2307/348022
Mattson, R. E., Rogge, R. D., Johnson, M. D., Davidson, E. K., & Fincham, F. D. (2013). The positive and negative semantic dimensions of relationship satisfaction. Personal Relationships, 20(2), 328-355. doi: 10.1111/j.1475-6811.2012.01412.x
Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2007). Attachment in adulthood: Structure, dynamics, and change. New York, NY: Guilford Press.
Norton, R. (1983). Measuring marital quality: A critical look at the dependent variable. Journal of Marriage and the Family, 45,141-151.
Ryan, R. M., & Frederick, C. (1997). On energy, personality, and health: Subjective vitality as a dynamic reflection of well‐being. Journal of Personality, 65(3), 529-565. doi: 10.1111/j.1467-6494.1997.tb00326.x
Sağkal, A. S. ve Özdemir, Y. (2018). Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Ölçeği’nin (ARİKÖ) Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 22-40. doi: 10.21764/ maeuefd.329888.
Sağkal, A. S., & Özdemir, Y. (2019). Need satisfaction, partner attachment, and romantic relationship quality: a multiple mediation model. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 9(1), 163-180. doi: 10.18039/ajesi.520839
Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
Schumm, W. A., Nichols, C. W., Schectman, K. L., & Grinsby, C. C. (1983). Characteristics of responses to the Kansas Marital Satisfaction Scale by a sample of 84 married mothers. Psychological Reports, 53, 567-572.
Snell, W. E., Schicke, M., & Arbeiter, T. (1996). The Multidimensional Relationship Questionnaire: Psychological dispositions associated with intimate relations. Unpublished manuscript.
Spanier, G. B. (1976). Measuring dyadic adjustment: New scales for assessing the quality of marriage and similar dyads. Journal of Marriage and the Family, 38(1), 15-28. doi: 10.2307/350547
South, S. C., & Krueger, R. F. (2013). Marital satisfaction and physical health: Evidence for an orchid effect. Psychological Science, 24(3), 373-378. doi: 10.1177/0956797612453116
Till, B., Tran, U. S., & Niederkrotenthaler, T. (2016). Relationship satisfaction and risk factors for suicide. Crisis, 38, 7-16. doi: 10.1027/0227-5910/a000407
Türk, E. G. ve Yıldız, A. D. (2017). Aşk biçemleri, ilişki doyumu ve yalnızlık: Üniversite öğrencileri üzerine bir çalışma. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 7(48), 97-109.
Uysal, R., Sarıçam, H. ve Akın, A. (2014). Öznel Zindelik Ölçeği Türkçe formunun psikometrik özellikleri. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 33, 136-146.
Wade, T. J., & Pevalin, D. J. (2004). Marital transitions and mental health. Journal of Health and Social Behavior, 45(2), 155-170. doi: 10.1177/002214650404500203
Wang, X., Xie, X., Wang, Y., Wang, P., & Lei, L. (2017). Partner phubbing and depression among married Chinese adults: The roles of relationship satisfaction and relationship length. Personality and Individual Differences, 110, 12-17. doi: 10.1016/j.paid.2017.01.014
Whisman, M. A., Uebelacker, L. A., & Weinstock, L. M. (2004). Psychopathol¬ogy and marital satisfaction: The importance of evaluating both partners. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 72(5), 830-838. doi:10.1037/0022-006X.72.5.830
Yiğit, İ. ve Çelik, C. (2016). İlişki doyumunun erken dönem uyum bozucu şemalar, kişilerarası ilişki tarzları ve kendilik algısı açısından değerlendirilmesi. Türk Psikoloji Yazıları, 19(38), 77-87.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yalçın Özdemir
0000-0003-2698-0900
Türkiye

Ali Serdar Sağkal ^*
0000-0002-2597-8115
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

19 Mayıs 2021

Gönderilme Tarihi

6 Ocak 2021

Kabul Tarihi

28 Ocak 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 19 Sayı: Armağan Sayısı

DOI

https://doi.org/10.18026/cbayarsos.854797

IZ

https://izlik.org/JA76NC79YY

APA

Özdemir, Y., & Sağkal, A. S. (2021). İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(Armağan Sayısı), 273-286. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.854797

AMA

1.Özdemir Y, Sağkal AS. İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2021;19(Armağan Sayısı):273-286. doi:10.18026/cbayarsos.854797

Chicago

Özdemir, Yalçın, ve Ali Serdar Sağkal. 2021. “İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 19 (Armağan Sayısı): 273-86. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.854797.

EndNote

Özdemir Y, Sağkal AS (01 Mayıs 2021) İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 19 Armağan Sayısı 273–286.

IEEE

[1]Y. Özdemir ve A. S. Sağkal, “İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 19, sy Armağan Sayısı, ss. 273–286, May. 2021, doi: 10.18026/cbayarsos.854797.

ISNAD

Özdemir, Yalçın - Sağkal, Ali Serdar. “İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 19/Armağan Sayısı (01 Mayıs 2021): 273-286. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.854797.

JAMA

1.Özdemir Y, Sağkal AS. İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2021;19:273–286.

MLA

Özdemir, Yalçın, ve Ali Serdar Sağkal. “İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 19, sy Armağan Sayısı, Mayıs 2021, ss. 273-86, doi:10.18026/cbayarsos.854797.

Vancouver

1.Yalçın Özdemir, Ali Serdar Sağkal. İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 01 Mayıs 2021;19(Armağan Sayısı):273-86. doi:10.18026/cbayarsos.854797

https://orcid.org/

İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

The Couples Satisfaction Index: Turkish Adaptation, Validation, and Reliability Study

Öz

Anahtar Kelimeler

Proje Numarası

İlişki Doyum İndeksi: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Proje Numarası

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Adaptation and Validation of the We-ness Questionnaire in a Turkish Sample

Partner Sosyotelizmi ile İlişki Doyumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

İlişki Kalitesi Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Partnerin Öz Şefkat Algısı Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

BELİREN YETİŞKİNLİKTE ROMANTİK İLİŞKİ DOYUMUNUN YORDAYICISI OLARAK OTANTİKLİK VE BÜTÜNLEŞTİRİCİ KENDİLİK FARKINDALIĞI