Gençlik ve Spor Bakanlığına Bağlı Spor Örgütlerinde Çalışan Yöneticilerin Örgütsel Bağlılık ve Örgütsel Sinizm Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırma, Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı spor örgütlerinde çalışan yöneticilerin, örgütsel bağlılık ve örgütsel sinizm seviyelerinin tespit edilmesi amacıyla yürütülmüştür. Evreni Türkiye’de tüm illerde görev yapan Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlükleri ve Gençlik Merkezleri bünyesindeki yöneticiler olan bu çalışmanın, örneklem grubunu ise ankete katılım gösteren farklı birimlerde ve pozisyonlarda görevli 434 yönetici personel oluşturmuştur. Araştırmanın ilk bölümünde; katılımcıların örgütsel bağlılık düzeylerinin belirlenmesi amacıyla, Allen ve Meyer’e (1996) ait, Türkçe geçerlilik güvenilirlik çalışmasının Wasti (2000) tarafından yapıldığı, 18 maddelik “Örgütsel Bağlılık Ölçeği” yer almaktadır. İkinci bölümde ise Brandes, Dhalwadkar ve Dean (1999)’e ait, geçerlilik-güvenirliliğini (α=0.93) ve Türkçe uyarlamasını Kalağan’ın (2009) yaptığı 13 maddelik “Örgütsel Sinizm Ölçeği” kullanılmıştır. Veriler SPSS 20,0 paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Tanımlayıcı istatistiklerin yanında, katılımcıların demografik değişkenlerine göre farklılıklarını tespit etmek için, verilerin normal dağılım göstermediği bulgusu göz önünde bulundurularak, Mann Whitney-U, Kruskal-Wallis ve Post Hoc testleri uygulanmıştır. Değişkenler arası ilişkiyi sorgulamak için ise Spearman korelasyon testinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda; yöneticilerin örgütsel bağlılık düzeyleri orta, örgütsel sinizm düzeyleri ise düşük seviyede çıkmıştır. Örgütsel bağlılıkta farklılıkların; cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyi, görev yaptığı pozisyon, görev yaptığı bölge ve çalışma yılı değişkenlerinde olduğu tespit edilmiştir. Örgütsel sinizmde ise farklılıklar yalnızca medeni durum ve görev yaptığı pozisyon değişkenlerinde ortaya çıkmıştır. Ayrıca örgütsel bağlılık ile örgütsel sinizm arasında düşük düzeyde negatif yönlü bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Spor Bakanlığı,yönetici; örgütsel bağlılık,örgütsel sinizm

The Investigation of the Levels of Organizational Commitment and Organizational Cynism of Managers Working in Sports Organizations Affiliated to the Ministry of Youth and Sports

Abstract

This study is carried out to determine the organizational commitment and organizational cynism levels of the managers working in sports organizations affiliated to the ministry of youth and sports. While the population of the study consists of managers working in provincial directorate of youth services and sport and youth centers all over Turkey, sample groups are 434 managers who work in different positions in various departments where the survey carried out. In the first section of research; in order to determine the organizational commitment levels, Allen and Meyer’s (1996) Organizational Commitment Scale was placed. The scale’s Turkish format performed by Wasti (2000). The second section was allocated for Brandes, Dharwadkar and Dean’s (1999) Organizational Cynism Scale, a 13-item scale whose Turkish adaptation and reliability tests were performed by Kalağan (2009), was utilized. The data were analyzed with SPSS 20.0 packet program. In addition to descriptive statistics, Mann Whitney-U, Kruskal-Wallis and Post Hoc tests were carried out in order to identify the differences in terms of demographic variables. Spearman correlation test was also used in order to examine the relationship between variables. The results of the study suggest that cynism levels of managers are low and their organizational commitment levels are medium-degree. In organizational commitment; there are significant differences in gender, marital status, graduate level, working position, working region and lenght of services variables. On the other hand, there are onyl two significant differences in marital status and working position variables. Additionally, it was found out that a low-degree and negative relationship existed between organizational commitment and organizational cynism. 

Keywords

• Ministry of Sports,manager,organizational commitment,organizational cynism

Kaynakça

1. Abraham, R. (2000). Organizational Cynicism: Bases and Consequences. Genetic, Social and General Psychology Monographs, 126(3), 269-292.
2. Adıgüzel, İ.B. (2013). Erasmus programına katılan gençlerin Türkiye’deki ve gittikleri ülkelerdeki gençlere ve gençlik hizmetlerine ilişkin görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
3. Allen, N. J. ve Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology, 63(1), 1-18.
4. Allen, N. ve Meyer, J. P. (1996). Affective, Continuance, and Normative Commitment to the Organization: An Examination of Construct Validity. Journal of Vocational Behavior, 49(3), 252-276.
5. Altınöz, M., Çöp, S., ve Sığındı, T. (2011). Algılanan Örgütsel Bağlılık ve Örgütsel Sinizm İlişkisi: Ankara’daki Dört ve Beş Yıldızlı Konaklama İşletmeleri Üzerine Bir Araştırma. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 21, 285-315.
6. Andersson, L. M. ve Bateman, T. S. (1997). Cynicism in the workplace: some causes and effects. Journal of Organizational Behavior, 18, 449-469. Argon, T., Uylas, S. D. ve Yerlikaya, S. (2015). Perceptions of Teachers Related Accountability Practices in Turkish National Education Sistem and Organizational Cynicism. International Online Journal of Educational Sciences, 7(2), 204-219
7. Ay, F. A., Ulusoy H. ve Tosun, N. (2015). Akademisyenlerin çalıştıkları bölüme ve üniversiteye olan örgütsel bağlılık düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(36), 749-762.
8. Balay, R. (1999). İşgörenlerin bağlılık etkenleri ve sonuçları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 32(1), 237-246.

9. Barutcu, K. (2015). Kamu personelinde algılanan örgütsel desteğin örgütsel bağlılık ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri ile ilişkisini belirlemeye yönelik bir araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
10. Belli, E. (2014). Gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüklerinde çalışan personelin mobbing düzeylerinin araştırılması ve örgütsel bağlılık yönünden değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
11. Belli, E. ve Ekici, S. (2012). Ege Bölgesindeki Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerinde çalışan personelin örgütsel bağlılıklarının araştırılması. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(2), 171-178.
12. Beltekin, E. (2015). Türkiye’deki Gençlik Hizmetleri Ve Spor İl Müdürlüklerinde Görev Yapan Yönetici Personelin Duygusal Zekâ Ve Örgütsel Bağlılık Düzeylerinin İncelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Erciyes Üniversitesi, Kayseri. Bozkurt, Ö. ve Yurt, İ. (2013). Akademisyenlerin örgütsel bağlılık düzeylerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(22), 121-139.
13. Brandes, P, Dharwadkar, R. ve Dean, J. W. (1999). Does Organizational Cynicism Matter? Employee and Supervisor Perspectives on Work Outcomes. Eastern Academy of Management Proceedings, 150-153. Outstanding Empirical Paper Award.
14. Çalışkan, K. ve Ekici, S. (2017). Spor Eğitimi Veren Yükseköğretim Kurumlarındaki Öğretim Elemanlarının Örgütsel Sinizm Algıları İle Örgütsel Bağlılıklarının Araştırılması. Journal of Human Sciences, 14(2), 1674-1689.
15. Dean, J. W., Brandes, J. P. ve Dharwadkar, R. (1998). Organizational Cynicism. The Academy of Management Review, 23(2), 341-352
16. Efilti, S., Gönen, Y. Ö. ve Öztürk, F. Ü. (2008). Örgütsel sinizm: Akdeniz Üniversitesinde görev yapan yönetici sekreterler üzerinde bir alan araştırması. 7. Ulusal Büro Yönetimi ve Sekreterlik Kongresi Bildiri Kitabı, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon, 279-290.
17. Kalağan, G. (2009) Araştırma Görevlilerinin Örgütsel Destek Algıları İle Örgütsel Sinizm Tutumları Arasındaki İlişki. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
18. Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
19. Kepoğlu, A., Serarslan, M. Z., Bulgurcuoğlu, A. N., Öçalmaz, S. ve Albayrak, E. (2015). İstanbul Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü personelinin sinizm düzeylerinin incelenmesi. Niğde University Journal of Physical Education and Sport Sciences, 9(3), 331-350.
20. Oliver, N. (1990). Work rewards, work values and organizational commitment in an Employee-Owned firm: Evidence from the U.K. Human Relations, 43(6), 513-526.
21. Özler, D. E. (2010). Örgütsel davranışta güncel konular. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
22. Özkaya, M. O., Kocakoç, İ. D. ve Kara, E. (2006). Yöneticilerin örgütsel bağlılıkları ve demografik özellikleri arasındaki ilişkileri incelemeye yönelik bir alan çalışması. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 13(2), 77-96.
23. Pelit, N. ve Pelit, E. (2014). Mobbing ve Örgütsel Sinizm. Ankara: Detay Yayıncılık.
24. Porter, L. W., Steers, R. M. ve Boulian, P. V. (1974). Organizational commitment, job satisfaction, and turnover among psychiatric technicians. Journal of Applied Psychology, 59, 603-609.
25. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics (sixth ed.) Pearson, Boston.
26. Üzüm, H. (2005). Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünde Görevli Spor Uzmanlarının Örgütsel Bağlılığı. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
27. Yavuz, A. ve Bedük, A. (2016). Örgütsel sinizm ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Bir kamu bankasının Konya şubelerinde örnek bir uygulama. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35, 301-313.
28. Yücel, İ. ve Çetinkaya, B. (2015). Örgütsel sinizm ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki ve çalışanların yaşının bu ilişki üzerindeki etkisi- “Bazen hoşlanmasak da kalmak zorunda olabiliriz’”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(3), 247-271.