Amaç: Bu çalışma, gebe kadınların doğum öncesi bağlanma düzeylerini ve bu düzeyleri etkileyen faktörleri incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırma, kesitsel tanımlayıcı bir tasarımda 223 hamile kadından oluşan bir örneklemi içermektedir. Veri toplama, Doğum Öncesi Bağlanma Envanteri'ne ek olarak katılımcıların obstetrik ve jinekolojik geçmişleri hakkında bilgi toplamayı amaçlayan bir Kişisel Tanımlama Formu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların Doğum Öncesi Bağlanma Envanteri puan ortalaması 54.42 ± 17.23'tür. Lise ve üzeri eğitim almış, 0-3 yıllık evli, çekirdek ailede yaşayan, üçüncü trimesterde olan, planlı gebelik yaşayan, doğum öncesi eğitim alan ve ilk altı ay sadece anne sütü ile beslenmeyi planlayan gebeler anlamlı derecede daha yüksek puan almıştır (p< 0.05). Buna karşılık, geliri giderinden az olanların, sigara içenlerin ve son bir yıl içinde doğum yapanların puanları anlamlı derecede düşüktü (p < 0.05). Sonuç: Gebe kadınların doğum öncesi bağlanma düzeylerinin değerlendirilmesi önemlidir. Bağlanma düzeyini olumsuz etkileyen faktörlerin belirlenmesi, ele alınması, gebelik boyunca ve doğumdan sonra anne-fetal bağının güçlendirilmesine yardımcı olabilir.
Abstract
Aim: This study seeks to examine the prenatal attachment levels in pregnant women along with the factors that influence these levels. The research involved a sample of 223 pregnant women in a cross-sectional descriptive design. Method: Data collection was performed using a Personal Identification Form intended to gather information on the obstetric and gynecological backgrounds of the participants, in addition to the Prenatal Attachment Inventory. Results: The average score on the Prenatal Attachment Inventory for the participants was 54.42 ± 17.23. Notably, pregnant women who had completed high school or higher education, were married for 0-3 years, lived in nuclear families, were in their third trimester, experienced planned pregnancies, received prenatal education, and intended to breastfeed exclusively for the first six months scored significantly higher (p < 0.05). In contrast, those whose income was less than their expenses, who smoked, and who had delivered their last baby within the past year had significantly lower scores (p < 0.05). Conclusion: Evaluating the levels of prenatal attachment in pregnant women is essential. Identifying and addressing the factors that negatively affect the level of attachment may help to strengthen the maternal-fetal bond during pregnancy and postpartum periods.
Öz
Amaç: Bu çalışma, gebe kadınların doğum öncesi bağlanma düzeylerini ve bu düzeyleri etkileyen faktörleri incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırma, kesitsel tanımlayıcı bir tasarımda 223 hamile kadından oluşan bir örneklemi içermektedir. Veri toplama, Doğum Öncesi Bağlanma Envanteri'ne ek olarak katılımcıların obstetrik ve jinekolojik geçmişleri hakkında bilgi toplamayı amaçlayan bir Kişisel Tanımlama Formu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların Doğum Öncesi Bağlanma Envanteri puan ortalaması 54.42 ± 17.23'tür. Lise ve üzeri eğitim almış, 0-3 yıllık evli, çekirdek ailede yaşayan, üçüncü trimesterde olan, planlı gebelik yaşayan, doğum öncesi eğitim alan ve ilk altı ay sadece anne sütü ile beslenmeyi planlayan gebeler anlamlı derecede daha yüksek puan almıştır (p< 0.05). Buna karşılık, geliri giderinden az olanların, sigara içenlerin ve son bir yıl içinde doğum yapanların puanları anlamlı derecede düşüktü (p < 0.05). Sonuç: Gebe kadınların doğum öncesi bağlanma düzeylerinin değerlendirilmesi önemlidir. Bağlanma düzeyini olumsuz etkileyen faktörlerin belirlenmesi, ele alınması, gebelik boyunca ve doğumdan sonra anne-fetal bağının güçlendirilmesine yardımcı olabilir.
Abstract
Aim: This study seeks to examine the prenatal attachment levels in pregnant women along with the factors that influence these levels. The research involved a sample of 223 pregnant women in a cross-sectional descriptive design. Method: Data collection was performed using a Personal Identification Form intended to gather information on the obstetric and gynecological backgrounds of the participants, in addition to the Prenatal Attachment Inventory. Results: The average score on the Prenatal Attachment Inventory for the participants was 54.42 ± 17.23. Notably, pregnant women who had completed high school or higher education, were married for 0-3 years, lived in nuclear families, were in their third trimester, experienced planned pregnancies, received prenatal education, and intended to breastfeed exclusively for the first six months scored significantly higher (p < 0.05). In contrast, those whose income was less than their expenses, who smoked, and who had delivered their last baby within the past year had significantly lower scores (p < 0.05). Conclusion: Evaluating the levels of prenatal attachment in pregnant women is essential. Identifying and addressing the factors that negatively affect the level of attachment may help to strengthen the maternal-fetal bond during pregnancy and postpartum periods.
Birincil Dil | İngilizce |
---|---|
Konular | Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) |
Bölüm | Araştırma Makalesi |
Yazarlar | |
Erken Görünüm Tarihi | 26 Mart 2025 |
Yayımlanma Tarihi | 26 Mart 2025 |
Gönderilme Tarihi | 24 Eylül 2024 |
Kabul Tarihi | 5 Aralık 2024 |
Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: 1 |