Öz
İslam
tarihinin en üzücü olaylarının başında gelen Kerbelâ, kültür ve edebiyatlara da
aks etmiş, Arap, Fars ve Türk sahası edebiyatlarında “maktel” adı verilen bir
edebî türün teşkil etmesine sebep olmuştur.
Edebiyatımızda muhtevası maktel-i Hüseyin olan ekseriyeti manzum ve mensur pek
çok eser kaleme alınmıştır.
Maktel-i
Hüseyin’lerin edebî cihetinin yanında tarihî vesika özelliği de vardır. Bu
makalede, tarihî vesika yönü ağır basan, Hilmî-zâde İbrâhîm Rıf‘at adında bir
öğretmenin yazdığı Hazret-i Hüseyin ve
Vak‘a-i Dil-Sûz-ı Kerbelâ adlı 22 sayfalık mensur bir Maktel-i Hüseyin’in
tanıtımı ve transkripsiyonlu aktarımı yapılacaktır. Eser, 1326 [1910-1911]
senesinde İstanbul’da basılmıştır. Eserin bir sene sonra Şehâdet-i Hüseyn İbn-i ‘Alî adıyla muharrir ismi İbrâhîm Vâsıf şeklinde
ikinci baskısı yapılmış ve kaynaklarda iki farklı kitap olarak algılanmıştır. Kanaatimizce
bir intihal olayından ziyade yazarın adının sehven yanlış yazılması söz konusudur.
Bu çalışmayla mensur bir maktel-i Hüseyin metninin literatürde yerini alması ve
pek çok eser vermesine rağmen kaynaklarda adı zikredilmeyen Hilmî-zâde İbrâhîm
Rıf’at’a dikkat çekilmesi hedeflenmiştir.