ÇEVRECİ STK’LARA YÖNELİK BİBLİYOMETRİK İNCELEME VE İŞLETME VE YÖNETİM BİLİMLERİ PERSPEKTİFİNDEN BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Toplumun her kesimine dokunan yapıları, her geçen gün artan sayıları ve genişleyen etki alanları nedeniyle sivil toplum kuruluşları (STK) üzerine yapılacak araştırmalar önem arz etmektedir. Odak noktası çevre olan, çevre sorunlarını ele alan veya ele alınmasına katkıda bulunan çevreci STK’ların, sürdürülebilirliğin artan önemine de paralel olarak küresel ölçekte önemi artmaktadır. Bu doğrultuda bu alandaki bilimsel literatürün de geliştirilmesi ihtiyacından hareketle, çevreci STK’lara ilişkin bilimsel literatüre yönelik genel bir bakış sunulmasına ve sonraki araştırmalara rehber olacak araştırmalara ihtiyaç bulunmaktadır. Ayrıca STK’larda yönetim konusu başta olmak üzere, işletme ve yönetim bilimleri disiplini ile olan ilişkisi nedeniyle her iki literatürün ortak ele alınmasına yönelik bakış açıları sunulmasına ihtiyaç bulunmaktadır. Bu çalışmada, alanda çalışma yapmak isteyen araştırmacılara kılavuzluk etmesi adına çevreci STK’lar literatürünün mevcut durumunun ortaya koyulması, alandaki baskın dergiler ve yazarların tespit edilmesi, en çok ele alınan konular ve trendlerin ortaya çıkartılması amaçlanmaktadır. Buna ek olarak çevreci STK’lar literatürüne yönelik işletme ve yönetim bilimleri disiplini perspektifinden bir değerlendirilme sunulması amaçlanmaktadır. Bibliyometrik analiz yönteminin tercih edildiği çalışma, sosyal bilimlerde etki değeri en yüksek dergileri bir araya getiren Web of Science veri tabanlarında yürütülmüştür. Çalışmada bibliyometrik performans analizleri olan tanımlayıcı analizler, dergi analizleri, yazar analizleri, doküman analizleri ve yazar anahtar kelime analizleri kullanılmıştır. Bu çalışmanın özgünlüğü bibliyometrik yöntemleri kullanarak literatürde doğrudan çevreci STK’lara yönelik bilimsel literatürün durumunu ortaya koymaya yönelik çalışma ihtiyacına cevap vermesidir. STK’ların her alanda artan etkinlikleri ve devamlılıkların sağlanmasına yönelik bilimsel çalışmalara olan ihtiyaç, bununla birlikte sürdürülebilirliğin artan önemi ile birlikte çevreci STK’ların artan önemi, bilimsel çalışmalara kılavuz olmayı amaçlayan bu çalışmayı önemli kılmaktadır. Çevreci STK’ların sivil toplum, politika, ekonomi ve ticaret gibi birçok alan ile olan teması bu çalışmanın etki alanını da genişletmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çevreci STK
• çevresel sürdürülebilirlik
• işletme ve yönetim bilimleri
• çevreci STK yönetimi
• stratejik yönetim

BIBLIOMETRIC REVIEW OF ENVIRONMENTAL NGOS AND AN EVALUATION FROM THE PERSPECTIVE OF BUSINESS AND MANAGEMENT SCIENCES

Öz

Research on non-governmental organizations (NGOs) is essential due to their structures that touch all segments of society, their increasing number, and their expanding spheres of influence. In parallel with the increasing importance of sustainability, the importance of environmental NGOs whose focus is on the environment, addressing or contributing to environmental problems is increasing globally. In this direction, based on the need to develop the scientific literature in this field, there is a need to provide an overview of the scientific literature on environmental NGOs and to guide future research. In addition, there is a need to provide perspectives for the joint consideration of both literatures due to their relationship with the disciplines of business and management sciences, especially the management issue in NGOs. This study aims to reveal the current literature on environmental NGOs, identify the dominant journals and authors in the field, and reveal the most discussed topics and trends to guide researchers who want to work there. In addition, it aims to present an evaluation of the literature on environmental NGOs from the perspective of business and management sciences discipline. The study, in which the bibliometric analysis method was preferred, was conducted in Web of Science databases, which bring together the journals with the highest impact value in social sciences. Descriptive analyses, source analyses, author analyses, document analyses, and author keyword analyses, which are bibliometric performance analyses, were used in the study. The originality of this study is that it responds to the need for a study to reveal the state of the scientific literature directly on environmental NGOs in the literature by using bibliometric methods. The increasing activities of NGOs in every field and the need for scientific studies to ensure their continuity, together with the rising importance of sustainability and the growing importance of environmental NGOs, make this study, which aims to guide scientific studies, essential. The contact of environmental NGOs with many fields, such as civil society, politics, economy, and trade, extends the scope of this study.

Anahtar Kelimeler

• Environmental NGO
• environmental sustainability
• business and management sciences
• environmental NGO management
• strategic management

Kaynakça

1. Abiddin, N. Z., Ibrahim, I., & Abdul Aziz, S. A. (2022). Non-governmental organisations (NGOs) and their part towards sustainable community development. Sustainability, 14(8), 4386.
2. Aboramadan, M. (2018). NGOs management: a roadmap to effective practices. Journal of Global Responsibility, 9(4), 372-387.
3. Aktaş, Ü. N., & Akdeve, E. (2024). Türkiye’de sosyal girişimcilik ve gelişim süreci. Öneri Dergisi, 19(61), 164-185.
4. Altunyuva, F. B. (2023). Enerji güvenliği politika yapıcı aktörler. Journal of Awareness. 8(1): 19-23.
5. Analoui, F., & Samour, A. (2012). Strategic management: the case of NGOs in Palestine. Management Research Review, 35(6), 473-489.
6. Aria, M., & Cuccurullo, C. (2017). bibliometrix: An R-tool for comprehensive science mapping analysis. Journal of Informetrics, 11(4), 959-975
7. Azis, A. A. (2022). The role of non-governmental organizations (ngo’s) in shaping environmental policies. In Universitas Lampung International Conference on Social Sciences (ULICoSS 2021) (pp. 490-496). Atlantis Press.
8. Batti, R. C. (2013). Human resource management challenges facing local NGOs. Technology, 2(4), 87-95.

9. Bhardwaj, P., & Madan, P. (2023). Drift in Research in Women Empowerment and NGOs: A Bibliometric Analysis of Scopus-Indexed Publications (1993-2022). In Corporate Sustainability as a Tool for Improving Economic, Social, and Environmental Performance (pp. 85-100). IGI Global.
10. Chenhall, R. H., Hall, M., & Smith, D. (2010). The role of management control systems in NGOs. Chartered Institute of Management Accountants, 6(6), 1-5.
11. Comfort, S. E., & Blankenship, J. (2021). Curated journalism: A field theory approach to journalistic production by environmental non-governmental organizations. Journalism, 22(2), 501-518.
12. Crossan, M., & Guatto, T. (1996). Organizational learning research profile. Journal of Organizational Change Management, 9(1), 107-112.
13. Da Silva, J., Riana, I. G., & Soares, A. D. C. (2020). The effect of human resources management practices on innovation and employee performance (study conducted at NGOs members of FONGTIL) dili. International Journal of Multicultural and Multireligious Understanding, 7(9), 322-330.
14. Darnall, N., Ji, H., & Vázquez-Brust, D. A. (2018). Third-party certification, sponsorship, and consumers’ ecolabel use. Journal of Business Ethics, 150, 953-969.
15. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. M. (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 133, 285-296.
16. Ellili, N. O. D. (2024). Bibliometric analysis of sustainability papers: Evidence from Environment, Development and sustainability. Environment, development and sustainability, 26(4), 8183-8209.
17. Güler, E. (2023). Türkiye’de Çevreci Sivil Toplum Örgütleri Üzerine Bir Değerlendirme. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 25(45), 1143-1159.
18. Habila, O. Y. (2022). Comparative analysis on perspectives of environmental and non-environmental NGOs on solid waste management in Jos metropolis, Nigeria. Sustinere: Journal of Environment and Sustainability, 6(1), 26-43.
19. Harman, S. (2014). Sivil Toplum Kuruluşlarının Turizm Sistemindeki İşlevleri Üzerine Bir İnceleme/A Theoretical Review On Functions Of Non-Governmental Organizations In The Tourism System. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(26), 343-360.
20. Hendry, J. R. (2005). Stakeholder influence strategies: An empirical exploration. Journal of Business Ethics, 61, 79-99.
21. Hussain, M. R., Szabados, G. N., Muhammad, K. B., Omarli, S., Murtaza, S. A., & Molnár, E. (2023). Examining the convergence of dominant themes related to social entrepreneurship, NGOs and globalization–A systematic literature review. Plos one, 18(5), e0283093.
22. Johnson, J. L., Dooley, K. J., Hyatt, D. G., & Hutson, A. M. (2018). Emerging discourse incubator: Cross‐sector relations in global supply chains: A social capital perspective. Journal of Supply Chain Management, 54(2), 21-33.
23. Karayel Bilbil, E., & Şen, T. (2023). Türkiye’de çevreci STK'ların kurumsal kimlik ve imaj bileşenlerinin analizi. Selçuk İletişim, 16(1), 166-201.
24. Kart, M. & Demir, A. (2022). The Role of non-governmental organizations on environmental policy decisions: The case of Turkey. Turkish Studies - Economy, 17(3), 713-725.
25. Keleş, M., & Özkan, Y. (2018). Çevreci sivil toplum kuruluşu çalışanlarının sosyal sorumluluk ve özgecilik tutumlarının incelenmesi Ankara ili örneği. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 127-160.
26. Leonard, M. (2024). Influence of Strategy Implementation Practice on Organizational Performance of Ngos in Nairobi County. Journal of Multidisciplinary Research and Development, 1(2), 108-124.
27. Lewis, D. (2003). Theorizing the organization and management of non-governmental development organizations: Towards a composite approach. Public Management Review, 5(3), 325-344.
28. Li, G., Shao, S., & Zhang, L. (2019). Green supply chain behavior and business performance: Evidence from China. Technological Forecasting and Social Change, 144, 445-455.
29. Li, J., Goerlandt, F., & Reniers, G. (2021). An overview of scientometric mapping for the safety science community: Methods, tools, and framework. Safety Science, 134, 105093.
30. Liu, L., Zhang, M., Hendry, L. C., Bu, M., & Wang, S. (2018). Supplier development practices for sustainability: A multi‐stakeholder perspective. Business Strategy and the Environment, 27(1), 100-116.
31. Liu, S. Y., Napier, E., Runfola, A., & Cavusgil, S. T. (2020). MNE-NGO partnerships for sustainability and social responsibility in the global fast-fashion industry: A loose-coupling perspective. International Business Review, 29(5), 101736.
32. McDougle, L. M., Greenspan, I., & Handy, F. (2011). Generation green: understanding the motivations and mechanisms influencing young adults' environmental volunteering. International Journal of Nonprofit and Voluntary Sector Marketing, 16(4), 325-341.
33. Mikeladze, A. (2021). Financial management role for NGOs. European Journal of Economics and Business Studies, 7(1), 77-98.
34. Nordin, N., Khatibi, A., & Ferdous, S. M. (2023). Discovering the Global Landscape of Non-profit Organizations Psychology and Social Performance: A Bibliometric Analysis. Journal for ReAttach Therapy and Developmental Diversities, 6(9s (2)), 812-824.
35. Olçar, K. (2023). Sivil Toplum Örgütlerinin Kavramsal ve Tarihsel Gelişimi. İzlek Akademik Dergi, 5(2), 42-57. Partelow, S., Winkler, K. J., & Thaler, G. M. (2020). Environmental non-governmental organizations and global environmental discourse. Plos one, 15(5), e0232945.
36. Peng, S., Jia, F., & Doherty, B. (2022). The role of NGOs in sustainable supply chain management: a social movement perspective. Supply Chain Management: An International Journal, 27(3), 383-408.
37. Powers, M. (2016). The new boots on the ground: NGOs in the changing landscape of international news. Journalism 17(4): 401–416.
38. Rahaman, M. S., Kumar, H., Ansari, K. M., & Rahman, Z. (2023). Research Trends on Environmentalism: A bibliometric analysis and Review of Literature. Qualitative and Quantitative Methods in Libraries, 12(1), 43-76.
39. Şahin, N. K. (2016). Sivil toplum kuruluşlarından (STK) vakıflarda muhasebe ve vergi uygulamaları. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 12(12), 703-718.
40. Thijssens, T., Bollen, L., & Hassink, H. (2015). Secondary stakeholder influence on CSR disclosure: An application of stakeholder salience theory. Journal of Business Ethics, 132, 873-891.
41. TÜBİTAK. (2024). ARDEB 3005 Programı Kapsamında “Sivil Toplum Araştırmaları” Çağrısı Açıldı! https://tubitak.gov.tr/tr/duyuru/ardeb-3005-programi-kapsaminda-sivil-toplum-arastirmalari-cagrisi-acildi (Erişim tarihi: 24 Temmuz 2024).
42. Van Huijstee, M., & Glasbergen, P. (2008). The practice of stakeholder dialogue between multinationals and NGOs. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 15(5), 298-310.
43. Vu, H. T., Blomberg, M., Seo, H., Liu, Y., Shayesteh, F., & Do, H. V. (2021). Social media and environmental activism: Framing climate change on Facebook by global NGOs. Science communication, 43(1), 91-115.
44. Wang, X., & Lo, K. (2022). Civil society, environmental litigation, and Confucian energy justice: A case study of an environmental NGO in China. Energy Research & Social Science, 93, 102831.
45. Wang, Y., Cao, H., Yuan, Y., & Zhang, R. (2020). Empowerment through emotional connection and capacity building: Public participation through environmental non-governmental organizations. Environmental Impact Assessment Review, 80, 106319.
46. Wango. (t.y.). NGO Handbook. https://www.wangohandbook.org/index.php/NGO_Overview#D._Types_of_NGOs_by_Focus (Erişim tarihi: 22 Temmuz 2024).
47. Yang, A., & Taylor, M. (2010). Relationship-building by Chinese ENGOs’ websites: Education, not activation. Public Relations Review, 36(4), 342-351.
48. Yeniçeri Alemdar, M., & Kocaömer, C. (2020). Çevreci sivil toplum kuruluşlarının Instagram paylaşımlarını diyalogsal ilkeler ve halkla ilişkiler modelleri bağlamında okumak. Connectist: Istanbul University Journal of Communication Sciences, 59, 299-331.
49. Yorulmaz, H. (2023). Sustainability path and the role of non-governmental organizations: A Research proposal. Ases VII. International Conference on Social Sciences, 397.
50. Yorulmaz, H. (2024). Çevresel Sürdürülebilirlik Eksenli Yönetim Yaklaşımı Olan Doğal Kaynak Temelli Görüş’ün Bibliyometrik İncelemesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 16(3).
51. Yorulmaz, H. ve Eti, S. (2024). Paydaş teorisi bağlamında işletmelerde yeşil dönüşüm ve STK iş birlikleri. The 7th International Symposium on the Environment and Morals, 170-178.
52. Zhao, L., Zhang, L., Sun, J., & He, P. (2022). Can public participation constraints promote green technological innovation of Chinese enterprises? The moderating role of government environmental regulatory enforcement. Technological Forecasting and Social Change, 174, 121198.
53. Zhuang, H., & Wolf, S. A. (2021). Environmental public interest litigation: new roles for civil society organizations in environmental governance in China. Environmental Sociology, 7(4), 393-406.