Kadın Çalışanların İş Sağlığı Ve Güvenliğine Yönelik Bilgi Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

İş sağlığı ve güvenliği uygulamalarında kadın ve erkek çalışanlar arasındaki farklılıklar dikkate alınmamaktadır. Ancak kadınlar fiziksel güç bakımından erkeklerden farklıdır, yönetim kademelerinde yeterince temsil edilmemektedir ve ev-iş sorumluluklarını dengelemekte zorlanmaktadır. Çalışmanın amacı kadınların iş sağlığı ve güvenliğine yönelik görüşlerinin incelenmesidir. Araştırmada 15 kadın çalışan ile görüşme yapılmıştır. Sonuç olarak, görüşmecilerin iş sağlığı ve güvenliği tanımını yaparken en fazla “önlem almak”, “güvenli ortam” ve “sağlıklı ortam” ifadelerini kullandıkları tespit edilmiştir. Kadınlar, çalıştıkları ortamda iş kazası yaşanmaması için çoğunlukla dikkatli davrandıklarını, gerektiğinde dinlendiklerini ve kurallara uyduklarını belirtmiştir. Görüşmelerde iş kazalarının olmaması için öneriler sırasıyla “ çalışana dinlenme imkanı sunulması”, “eğitim verilmesi” ve “kişiye uygun çalışma ortamı sağlanması” olarak ifade edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kadınlar
• İş Sağlığı ve Güvenliği
• Kadın Çalışanlar
• İş Kazası
• İş Güvenliği.

AN INVESTIGATION INTO THE KNOWLEDGE LEVELS CONCERNING OCCUPATIONAL HEALTH AND SAFETY AMONG FEMALE EMPLOYEES

Öz

Differences between male and female workers are not taken into account in occupational health and safety practices. However, women differ from men in terms of physical strength, are underrepresented at management level and struggle to balance home and work responsibilities. The aim of the study is to examine women's views on occupational health and safety. In the study, 15 female employees were interviewed. As a result, it was found that the interviewees mostly used the expressions "taking precautions", "safe environment" and "healthy environment" when defining occupational health and safety. Women stated that they were mostly careful, rested when necessary and obeyed the rules in order to prevent occupational accidents in their work environment. In the interviews, suggestions for preventing occupational accidents were expressed as "providing the employee with the opportunity to rest", "providing training" and "providing a suitable working environment for the person" respectively.

Anahtar Kelimeler

• Women
• Occupational Health and Safety
• Female Employees
• Occupational Accidents
• Occupational Safety.

Kaynakça

1. Ahmed I., Shaukat M.Z, Usman A., Nawaz M.M, & Nazir M. S. (2018) Occupational health and safetyissues in the informal economic segment of Pakistan: a survey of construction sites. InternationalJournal of Occupational Safety and Ergonomics 24 (2): 240-250.
2. Ahmad, M., & Yasin, N. (2019). “Impact of diversity in safety management teams on safety performance in construction projects”. Journal of Construction in Developing Countries, 24(2), 39-57.
3. Atak, A. ve Kingma, S. (2011). Safety Culture in An Aircraft Maintenance Organisation: A View From The Inside, Safety Science, 49(2), 268-278.
4. Beyhun, N. E. (2015). "Kadın ve İş Sağlığı". Türkiye Klinikleri Public Health-Special Topic, 1(1), 57-63.
5. Botha, D. & Cronje, F. (2015) Occupational health and safety considerations for women employed in coremining positions: original research. SA Journal of Human Resource Management, 13 (1).
6. Bozkurt Y. ve Naycı G. (2021), Metal Sektöründe Meydana Gelen İş Kazalarında Cinsiyet Faktörü, Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 12(1), 174-191.
7. Carpintero, E. C. & Ramos A. M.G. (2018)Accelerated researchers: Psychosocial risks in gendered institutionsin academia. Frontiers in Psychology, 9: 1-13.
8. Çavuş B. (2021), Akademisyenlerin kadın çalışanların iş sağlığı ve güvenliği hakları konusunda farkındalığının değerlendirilmesi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Üsküdar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İş Sağlığı Ve Güvenliği Anabilim Dalı, İstanbul.

9. De Sio S, Cedrone F, Sanità D, Ricci P, Corbosiero P, Di Traglia M, Greco E, Stansfeld S. Quality of Life in Workers and Stress: Gender Differences in Exposure to Psychosocial Risks and Perceived Well-Being. Biomed Res Int. 2017 ; 2017:7340781.
10. Dursun S. (2013) İş Güvenliği Kültürünün Çalışanların Güvenli Davranışları Üzerine Etkisi, Sosyal Güvenlik Dergisi, 3(2), 61-75.
11. Gebe veya Emziren Kadınların Çalıştırılma Şartlarıyla Emzirme Odaları ve Çocuk Bakım Yurtlarına Dair Yönetmelik, 16/08/2013 tarih ve 28737 sayılı Resmî Gazete.
12. Hasan, A. ve Kamardeen, I. (2022) Occupational health and safety barriers for gender diversity in theAustralian Construction Industry. Journal of Construction Engineering and Management 148 (9).
13. Holmes, N., Gifford, S. M., & Triggs, T. J. (1998). Meanings of risk control in occupational health and safety among employers and employees. Safety Science, 28(3), 141–154.
14. İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu (İSG), Resmi Gazete 28339, Kanun No. 6331 (30.06.2012)
15. Kaya C. (2009), Çalışma Yaşamında Kadın İşgücü Sorunları Ve Örgütlenme Eğilimleri, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
16. Klinck, B. A. (2010). “The role of women inoccupational health and safety: A review of the literature”. Journal of Safety Research, 41(4), 291-298.
17. Kumaş H. ve Çağlar A. (2011), Türkiye’de Kadın Eksik İstihdamını Belirleyen Faktörler: TÜİK 2009 Hane halkı İşgücü Anketi Ham Verileri İle Cinsiyete Dayalı Bir Karşılaştırma, Çalışma Ve Toplum Dergisi, 2(29), 249-289.
18. Lamarche, L., Brun, J. P., & Tremblay, D. (2012). “Women in occupational health and safety in Canada: An update”. Policy and Practice in Healthand Safety, 10(2), 19-36.
19. Lopez-Arquillos, A. & Rubio-Romero, J. C., (2016). "Analysis of Workplace Accidents in Automotive Repair Workshops in Spain", Safety and Health at Work (7), 231-236.
20. Lyszczarz, B. & Nojszewska, E., (2018). "Ecomomic Situation and Occupational Accidents in Poland: 2002-2014 Panel Data Regional Study", International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health, 31 (2), 151-164.
21. Messing, K. (1997) Women's Occupational Health: A Critical Review and Discussion of Current Issues, Women & Health, 25:4, 39-68.
22. Messing, K., & Punnett, L. (2003). “Occupational health and safety: Where have we been and where are we going?” American Journal of Industrial Medicine, 44(6), 565-575.
23. Mubita, K., Milupi, I. &Monde, P. N. (2023). “The Role of Women in occupational Health and Safety Management: A Gender Perspective” European Journal of Theoretical and Applied Sciences, 1(4),535-546.
24. Noman, M, Mujahid, N, & Fatima, A. (2021) The assessment of occupational injuries of workers in Pakistan. Safety and Health at Work 12 (4):452-461.
25. Okur M. (2021), Tekstil Sektöründe Kadın Çalışanların Güvenlik Kültürü Ve İş Sağlığı Ve Güvenliği Konusundaki Algısı: Diyarbakır İli Örneği, (Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi), Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2021.
26. Özel, C. ve Güğerçin, Ö. (2020). "Tarımda Çalışan Kadın İşçilerin İş Sağlığı ve Güvenliği Konusundaki Bilgi Düzeylerinin Algı Düzeylerine Etkisi: İzmir Örneği", Ç.Ü. Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 39 (11), 87-96.
27. Özeren A. (2019), Çalışma Hayatında Kadın Çalışanların Kariyer Gelişimlerini Etkileyen Faktörler: Bir Kamu Sektörü Araştırması, Yayınlanmış, ( Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. 2019.
28. Özturk, N. ve Esin, M. N. (2011) Investigation of musculoskeletal symptoms and ergonomic risk factorsamong female sewing machine operators in Turkey. International Journal of Industrial Ergonomics, 41 -(6): 585-591. Rubín de Celis IL, Bobadilla-Güémez SF, Alonso-Almeida MM, & Balmaseda EV (2017) Women’soccupational health and safety management: An issue for corporate social responsibility. Safety Science 91: 61-70.
29. Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası (SSGSS), Resmi Gazete (31.05.2006),Kanun No. 5510.
30. Umutlu S. ve Öztürk M. (2020) İş Yaşamında Kadın Ve Karşılaştığı Sorunlar, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25 (3), 297-306.
31. Yıldırım, A. ve Şimşek, H (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
32. Yıldız, M. E. (2022)."İş Sağlığı ve Güvenliği Açısından Kadınlar ve Gençler", Sakarya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 10(2), 639-655.
33. Yılmaz, F. (2010). “Türkiye’de Kadın Çalışanların Mesleki Sağlık Ve Güvenlik Koşulları”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(3), 265-284.
34. Yılmaz, F. ve Tosun, S.B. (2018) Evaluation of safety trends in construction, mining and transportationsectors in Turkey. Sigornost 60 (1):13-23.
35. Yiğit Y. ve Topkaya S. (2017), Türk İş Hukuku’nda Gebe Ve Emziren Anne İşçilerin Korunmasına İlişkin Düzenlemeler, Emek ve Toplum Dergisi, 6 (14), 48-67.
36. 4857 Sayılı İş Kanunu, 10/6/2003 tarih ve 25134 sayılı Resmî Gazete.,
37. 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, 30/06/2012 tarih ve 28339 sayılı Resmî Gazete.