OECD Ülkelerinde İşgücü Piyasası Esnekliği ve Güvence

Öz

Bu çalışma, modern işgücü piyasalarının günümüzde gelişen teknoloji ve esnekleşme gibi süreçler nedeniyle yaşadığı değişimleri ele almaktadır. Avrupa Komisyonu tarafından işgücü piyasalarında güvenceli esneklik politikalarının başarılarının izlenmesinde kullanılan göstergeler OECD ülkeleri açısından kümeleme analizi ile incelenmiştir. Genel olarak işgücü piyasalarının esnekleştirilmesinde atipik istihdam formları kullanılması, OECD ülkelerinde farklı esneklik modelleri oluşturduğu tespit edilmiştir. Ayrıca belirli bir atipik istihdam biçiminin seçilmesi durumunun diğer faktörlerin yanı sıra, kişi başına düşen GSYİH, eğitimsel kazanımlar, net değişim oranı ve düşük ücret tuzağı oranı ile ilişki olduğu tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Güvenceli esneklik,kümeleme analizi,İşgücü piyasası

Kaynakça

1. Alakeson, V. (2012). The Price Of Motherhood: Women And Part-Time Work. London: Resolution Foundation.
2. Centel, T., (1992). Kısmi Çalışma. Kazancı Kitap Ticaret A.Ş. İstanbul.
3. Del Boca, D., (2002). “The Effect of Child Care and Part Time Opportunities on Participation and Fertility Decisions in Italy.” Journal of Population Economics, 15(3):549–573.
4. Di Martino, V. ve Wirth, L. (1990), “Telework: A New Way of Working and Living”, International Labour Review,129, 529–554.
5. European Commission, (2007). Towards Common Principles of Flexicurity: More and Better Jobs Through Flexibility and Security, Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities.
6. European Commission, (2013). Flexicurity in Europe, Administrative Agreement, Final Report: European Union.
7. Gash, V. (2008). “Preference or Constraint? Part-Time Workers’ Transitions in Denmark, France and the United Kingdom.” Work, Employment and Society, 22(4): 655-674.
8. ILO, (2004). “What is Part Time Work?” Conditions of Work and Employment Programme, Information Sheet No. WT-4, ILO: Geneva

9. ILO (2013). Working Conditions Laws Reports 2012 A Global Review, Geneva. ILO.
10. Kalleberg, A., L., (2000). Nonstandard Employment Relations: Part-Time, Temporary and Contract, Annual Review of Sociology, Vol. 26. pp. 341-365.
11. Koç, M., ve Görücü İ., (2011). 4857 sayılı İş Kanununa göre Kısmi Çalışma Uygulaması ve Sonuçları, Çalışma ve Toplum, 28(1):149-178.
12. Köleoğlu Demirsat, D,. (2012). Sosyal Güvenlik Sistemi Açısından Güvenceli Esneklik - Dokuz Eylul University, Journal of Institute of Social Sciences. 14(1):73-110.
13. Limoncuoğlu, A.,(2010). Türk İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukukunda Güvenceli Esneklik, İzmir: Limoncuoğlu Ltd.
14. Mandl, I. ve Celikel-Esser, F., (2012). The Second Phase of Flexicurity: An Analysis of Practices and Policies in the Member States, European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions, Publications Office of the European Union, Luxembourg, s:7.
15. Miani C., Hoorens, S., (2014). Parents at Work Men and Women Participating in the Labour Force, European Commission, Cambridge: Rand Europe.
16. OECD, (2002). Employment Outlook 2002, OECD Publications, Paris.
17. OECD, (2016). OECD Factbook 2015-2016: Economic, Environmental and Social Statistics, OECD Publishing, Paris.
18. OECD (2018a). “Part Time Employment Rate” https://data.oecd.org/emp/part-time-employment-rate.htm Erişim Tarihi: 11.04.2018.
19. Tokol, A., (2011). Endüstri İlişkileri ve Yeni Gelişmeler, Dora Yayınevi: Bursa.
20. Tomev, L. (2009).. “Working Time in the European Union: Bulgaria. European Working Conditions Observatory.” http://www.eurofound.europa.eu/ewco/studies/tn0803046s/bg0803049q.htm. Erişim Tarihi:11.04.2018.