An Evaluation on Urban Security and Irregular Migration: Xenopobia and Fear of Crime in Izmir

Öz

Türkiye has been receiving mass migration for more than ten years due to the problems in the surrounding countries. Millions of irregular migrants, especially from Syria, Afghanistan and Iran, took refuge in Türkiye. These migration movements that occur in masses can cause negative attitudes or judgments towards irregular migrants due to social cohesion problems in society or the effect of bad news in the media. Xenophobia, which is defined as fear of foreigners, and fear of crime against irregular migrants are among these attitudes. In this study, which focuses on the xenophobia and fear of crime against migrants and adopts the quantitative research method, a survey study was conducted in Izmir. In the study, the fear levels of the participants towards irregular migrants were measured, and it was observed that the participants associated irregular migrants with crime rates and hesitated to interact with them.

Anahtar Kelimeler

• puplic administration
• irregular migration
• urban security
• fear of crime
• xenofobia

Kent Güvenliği ve Düzensiz Göç Üzerine Bir Değerlendirme: İzmir’de Zenofobi ve Suç Korkusu

Öz

Türkiye, on yılı aşkın süredir çevre ülkelerde yaşanan siyasi olaylar sebebiyle kitlesel olarak göç almaktadır. Başta Suriye, Afganistan ve İran olmak üzere bölge ülkelerden milyonlarca düzensiz göçmen Türkiye’ye sığınmıştır. Kitleler halinde meydana gelen bu yoğun göç hareketleri, toplumda sosyal uyum sorunlarından kaynaklanan ya da medyada yer alan olumsuz haberlerin etkisiyle düzensiz göçmenlere yönelik olumsuz tutum ya da yargıların oluşmasına neden olabilmektedir. Yabancı korkusu olarak tanımlanan zenofobi ve düzensiz göçmenlere yönelik suç korkusu bu tutumların başında gelmektedir. Düzensiz göçün toplum üzerinde düzensiz göçmenlere yönelik zenofobi ve suç korkusu oluşturmasına odaklanan ve nicel araştırma yönteminin benimsendiği alan araştırmasında İzmir’in Konak İlçesi’nde 395 kişinin katılımıyla anket çalışması yapılmıştır. Çalışmada, katılımcıların düzensiz göçmenlere yönelik korku düzeyleri ölçülmüş, katılımcıların düzensiz göçmenleri suç oranlarının artışı ile ilişkilendirdiği ve onlarla etkileşim kurmaktan çekindikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Yönetimi
• Düzensiz Göç
• Kent Güvenliği
• Zenofobi
• Suç Korkusu

Kaynakça

1. Acuña-Rivera, M., Brown, J. ve Uzzell, D. (2014, in press). Risk perception as mediator in perceptions of neighbourhood disorder and safety about victimization. Journal of Environmental Psychology, 40, 64-75. DOI: 10.1016/j.jenvp.2014.05.002.
2. Agwanda, B. (2022). Securitization and Forced Migration in Kenya: A Policy Transition from Integration to Encampment. Population and Development Review, 48(3), 723-743.
3. Ak, B. (2008). Verilerin Düzenlenmesi ve Gösterimi. Ş. Kalaycı (Ed.), SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri içinde (s. 1-47). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
4. Alacadağlı, E. (2020). Güvenli Kent ve Kent Güvenliği Üzerine Bir İrdeleme. Giresun Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(2), 152-167. DOI: 10.46849/guiibd.826821
5. Aldemir, A. (2020). Kötülüğün Sıradanlığı ve Sosyal Medya: Twitter’da Suriyeli Mülteciler Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 66, 200-219.
6. Alptekin, K., Ulutaş, D.A. ve Gündüz, D.U. (2018). Konya’da Geçici Koruma Altında Yaşayan Suriyeliler Üzerine Bir Çalışma. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18(87), 87-114.
7. Avaner, T. ve Ocaklı, L. (2021). Terör ve Çatışma Sonucu Akdeniz’de Yaşanan Düzensiz Göçü Yönetmek: Sahil Güvenlik Komutanlığı Örneği. 20. Uluslararası Kamu Yönetimi Forumu Tam Metin Bildiri Kitabı. Malatya, 560-582.
8. Aytaç, S., Derdiman, R., Baştürk, Ş. ve Öngen Bilir, B. (2015). Kent Güvenliği Olarak Suç Korkusu: Bursa Örneği. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 3 (3), 259-267.

9. Biderman, A.D., Johnson, L.A., McIntyre, J. ve Weir, A.W. (1967). Report on a Pilot Study in the District of Columbia on Victimization and Attitudes towards Law Enforcement. President’s Commission on Law Enforcement and Administration of Justice. Field Surveys I. Washington, DC: US Government Printing Office.
10. Boyraz, Z. (2015). Türkiye’de göçmen sorununa örnek Suriyeli mülteciler. Journal of World of Turks, 7(2), 35-58.
11. Budak, P., Demir, M.S., Tan, M. ve Sarı, M. (2017). Yerel Halkın Algısında Suriyeli Sığınmacılar ve Toplumsal Etkileri: Elazığ İli Örneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(62), 543-564.
12. Çetin, S. (2017). İzmir’deki Yerel Halkın Suriyeli Sığınmacılara Yönelik Algısı. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyonkarahisar.
13. Çetinkaya Karafakı, F. (2023). Göçün Kent Estetiği Üzerine Etkisi. Afet ve Risk Dergisi, 6(1), 351-366
14. Çimen, L.K. ve Quadir, S.E. (2018). Üniversite Öğrencilerinin Suriyeli Sığınmacılarla İlgili Tutumlarının Sivil Katılımları Bağlamında İncelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(2), 1251-1273.
15. D’Ancona, M. Á. C. (2015). Immigration as a threat: Explaining the changing pattern of xenophobia in Spain. Journal of International Migration and Integration, 17(2), 569-591. Doi: org/10.1007/s12134-015-0415-3
16. Demirbaş, M. (2022). Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşları ve Geçici Koruma Altında Bulunan Suriyeliler Arasında Karşılıklı Suç Korkusu. T.C. Polis Akademisi Güvenlik Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.
17. Doğan, A. (2019). Şanlıurfa’daki Yerel Halkın Suriyeli Sığınmacılara-Mültecilere Yönelik Algısı. Erişim Tarihi: 01.02.2022, https://www.researchgate.net/publication/332448161_Sanliurfa'daki_Yerel_Hal kin_Suriyeli_Siginmacilara_-_Multecilere_Yonelik_Algisi/citations.
18. Döner, H. (2016). Suriyeli Göçmenlerle Yaşanan Sorunlar Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma: Hatay İli Örneği. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Elazığ.
19. Efe, İ. (2015). Türk basınında Suriyeli sığınmacılar. İstanbul: SETA.
20. Emmerich, K., Bogacheva, N., Bockholt, M. ve Wendel, V. (2016). Operationalization and Measurement of Evaluation Constructs. R. Dörner, S. Göbel, M. Kickmeier-Rust, M. Masuch, K. Zweig (ed.). Entertainment Computing and Serious Games. Lecture Notes in Computer Science içinde, 9970, 306-331.
21. Erdoğan, M. M. (2014). Türkiye’deki Suriyeliler: Toplumsal kabul ve uyum araştırması. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Göç ve Siyasi Araştırmalar Merkezi.
22. Farrall, S., Gray, E. ve Jackson, J. (2007). Theorising the fear of crime: The cultural and social significance of insecurities about crime. Experience and Expression in the Fear of Crime Working Paper No. 5.
23. Ferraro, F., K. ve LaGrange, R. (1987). The Measurement of Fear of Crime. Sociological Inquiry, 57, 70-101.
24. Fettahlıoğlu, M.Ş., Fettahlıoğlu, T., Ateş, N.B., Çelik, Y. ve Çıkmaz, G. (2019). Küresel İşsizlik Koşullarında Zenofobi’nin Yordanması. Journal of Social and Humanities Sciences Research. 6(43), 2996-3014.
25. Franklin, C. A. ve Franklin, T. W. (2009). Predicting fear of crime: Considering differences across gender. Feminist Criminology, 4(1), 83-106. doi:10.1177/1557085108325196
26. Gainey, R., Alper, M. ve Chappell, A.T. (2011). Fear of Crime Revisited: Examining the Direct and Indirect Effects of Disorder, Risk Perception and Social Capital. American Journal of Criminal Justice, 36(2), 120-137.
27. Garofalo, J. (1981). The Fear of Crime: Causes and Consequences. The Journal of Criminal Law and Criminology, 72(2), 839-857.
28. Gök, S. (2019). Türkiye’de Yerel Halkın Suriyelilere Yönelik Bakış Açısının İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya.
29. Gökulu, G. (2010). Kent Güvenliği Kentleşme ve Suç İlişkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(1), 209-226.
30. Güngör, F.Ş. (2018). Zenofobi-Yabancı Düşmanlığına Felsefi Bir Yaklaşım. Ankara: Maarif Mektepleri.
31. Kara, S. (2021). 21. Yüzyılda Yerli-Yabancı İlişkisinin Bir yansıması Olarak Zenofobi. Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
32. Karaaslan, H. (2022). Geniş Akdeniz Havzası’ndaki Başlıca Güvenlik Tehditleri ve Sorunları: Bir Çatışma ve Rekabet Alanı Olarak Akdeniz. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 18(2), 258-273.
33. Karakoç Dora, Z. (2020). International Migrants As A Matter of Security: Open Door Policy and Syrians in Turkey. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 9(2), 501-524. DOI: 10.28956/gbd.830065
34. Karakuş, Ö. (2013). Suç Korkusunun Sosyolojik Belirleyenleri: Sosyal Sermaye Mi? Sosyal Kontrol mü? Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 1-19
35. Karasu, M., A. (2018a). Suç Korkusu, Göç ve Suriyeli Sığınmacılar: Şanlıurfa Örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 1(3), 332-347.
36. Karasu, M., A. (2018b). Türkiye’deki Suriyeli Sığınmacıların Kentlerde Neden Oldukları Güvenlik Riskleri. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 36(2), 51-73.
37. Klein, G. R. (2021). Refugees, Perceived Threat&Domestic Terrorism. Studies in Conflict&Terrorism, 1-32, https://doi.org/10.1080/1057610X.2021.1995940
38. Koyuncu, A. (2015). Yerel Halkın Açık Kapı Politikası ve Suriyelilere İlişkin Kanaatleri. Disiplinlerarası Göç ve Göç Politikaları Sempozyumu (29-30 Mayıs 2015). İstanbul, 455-477.
39. Kubrin, C.E. ve Wo, J.C. (2016). Social Disorganization Theory’s Greatest Challenge: Linking Structural Characteristics to Crime in Socially Disorganized Communities. A.R. Pquero. (Ed.), The Handbook of Criminological Theory içinde (121-136). West Sussex: Wiley Blackwell.
40. Lesetedi, G. N. ve Modie-Moroka, T. (2007). Reverse xenophobia: immigrants attitudes towards citizens in Botswana. In African Migrations Workshop: Understanding Migration Dynamics in the Continent, Centre for Migration Studies, University of Ghana, Legon-Accra, Ghana.
41. Lewis, D. A. ve Maxfield M. G. (1980). Fear in the Neighborhoods: an Investigation of the Impact of Crime. Journal of Research in Crime and Delinquency, 17(2), 160-189.
42. Marshall, G. (1999). Sosyoloji Sözlüğü, (O. Akınhay ve D. Kömürcü, Çev.). Ankara: Bilim-Sanat Yayınları.
43. Mears, D. P. (2001). The Immigration-Crime Nexus: Toward An Analytic Framework for Assessing And Guiding Theory, Research, and Policy. Sociological Perspectives, 44(1), 1–19. https://doi.org/10.1525/sop.2001.44.1.1
44. Mesch, G. S. (2000). Perceptions of Risk, Lifestyle Activities, and Fear of Crime. Deviant Behavior, 21(1), 47–62.
45. Milliyet (2021). Asansörde genç kadına tecavüz girişimi! Genç kadın her şeyi anlattı, Erişim tarihi: 13.02.2022, https://www.milliyet.com.tr/gundem/asansorde-genc-kadina-tecavuz-girisimi-genc-kadin-her-seyi-anlatti-6661294
46. Moodley, K. ve Adam, H. (2015). Imagined Liberation: Xenophobia, Citizenship and Identity in South Africa, Germany and Canada. Pennsylvania: Temple University Press.
47. Nshom, E., Khalimzoda, I., Sadaf, S. ve Shaymardanov, M. (2022). Perceived threat or perceived benefit? Immigrants´perception of how Finns tend to perceive them. International Journal of Intercultural Relations, 86, 46–55. https://doi.org/10.1016/j.ijintrel.2021.11.001
48. Ok Şehitoğlu, B. (2021). Türkiye’de Göçmenlerin Entegrasyonu: Mevcut Durum ve Öneriler. İlke Politika Notu 35, 115, 1-15, http://dx.doi.org/10.26414/pn035
49. Oktay, E., Y., Menteşe, B. ve Güven, G. (2019). Türkiye’de Halkın Suriyeli Sığınmacılara Yönelik Bakış Açısı: Yalova İli Örneği. 2. Uluslararası Sosyal Bilimler ve İnovasyon Kongresi Tam Metin Kitabı içinde (206-222), Elazığ
50. Özdemir, F. ve Öner-Özkan, B. (2016). Türkiye’de sosyal medya kullanıcılarının Suriyeli mültecilere ilişkin sosyal temsilleri. Nesne Psikolojisi Dergisi, 4(8), 227-245.
51. Özer, Y. Y. (2015). Uluslararası Göç ve Yabancı Düşmanlığı. İstanbul: DER Kitabevi Yayınevi.
52. Özmete, E., Yıldırım, H. ve Duru, S. (2018). Yabancı Düşmanlığı (Zenofobi) Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 40(2), 191-209.
53. Öztürk, M. (2020). Gençlerin Suriyelilere yönelik yabancı düşmanlığına (zenofobi) etki eden sosyodemografik faktörler. Turkish Studies-Social, 15(1), 559-576. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.40505
54. Padır, M.A. (2019). Examining Xenophobia In Syrian Refugees Context: The Roles of Perceived Threats and Social Contact. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
55. Pain, R. (2000). Place, Social Relations And The Fear of Crime: A Review. Progress in Human Geography, 24 (3), 365-387.
56. Rountree, P., W. ve Land, C. (1996). Perceived Risk Versus Fear of Crime: Empirical Evidence of Conceptually Distinct Reactions In Survey Data. Social Forces, 74(4), 1353-1376.
57. Rydgren, J. (2004). The Logic of Xenophobia. Rationality and Society, 16 (2), 123-148.
58. Skogan, W. (1986). Fear of Crime and Neighborhood Change. Crime and Justice, 8, 203-229.
59. Sönmez, M. ve Adıgüzel, F. (2017). Türkiye’de Suriyeli Sığınmacı Algısı: Gaziantep Şehri Örneği. University Journal of Social Sciences, 16(3), 797-807. DOI: 10.21547/jss.307333
60. Stephan, W. G., Ybarra, O. ve Bachman, G. (1999). Prejudice Toward Immigrants. Journal of Applied Social Psychology, 29(11), 2221-2237. DOI: /10.1111/j.1559-1816.1999.tb00107.x
61. Şen, G. ve Şimşek, H. (2019). Türkiye’deki Kamu Yönetimi Öğrencilerinin Suriyeli Sığınmacılara İlişkin Tutumları. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (2), 1958-1974.
62. Tariq, M.U. (2015). Operationalizing Variables in Theoretical Frameworks: A Comparative Analysis. Durresamin Journal, 1, 1-11.
63. Taylor, R.B. ve Hale, M. (1986). Testing Alternative Models of Fear of Crime. The Journal of Criminal Law & Criminology, 77(1), 151–189.
64. Tekin Önür, H. ve Onur, S. (2021). Türk Halkının Gözünden Suriyeli Sığınmacılar: Şehzadeler İlçesi (Manisa) Örneği. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (4), 46-70.
65. Tunca, H. Ö. (2019). Türkiye’deki Suriyeli Sığınmacıların Toplumun Güvenlik Algısına Etkisi: Gaziantep ve Balıkesir Örnekleri. İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Malatya.
66. Tunç, A. Ş. (2015). Mülteci Davranışı ve Toplumsal Etkileri: Türkiye’deki Suriyelilere İlişkin Bir Değerlendirme. Tesam Akademi Dergisi-Turkish Journal of TESAM Academy, 2 (2), 29-63.
67. UNICEF. (2020). UNICEF Türkiye 2019 Yıllık Raporu. Erişim tarihi: 24.06.2022, https://www.unicef.org/turkiye/media/10451/file/UNICEF%202019%20Y%C4%B1ll%C4%B1k%20Faaliyet%20Raporu.pdf
68. Van Der Veer, K., Yakushko, O., Ommundsen, R. ve Higler, L. (2011). Cross-National Measure of Fear-Based Xenophobia: Development of a Cumulative Scale. Psychological Reports, 109(1), 27-42.
69. Wilson, J. Q. ve Kelling, G. L. (2011). The City Reader. T. R. Le Gates ve F. Stout, (Ed.), Broken Windows, Atlantic Monthly (1982) The City Reader içinde (29-38). London: Routledge.
70. Yakushko, O. (2008). Xenophobia: Understanding The Roots and Consequences of Negative Attitudes toward Immigrants. The Counseling Psychologist, 37(1), 36–66.
71. Yakushko, O. (2009). Xenophobia: Understanding The Roots and Consequences of Negative Attitudes Toward Immigrants. The Counseling Psychologist, 37(1), 36–66. https://doi.org/10.1177/0011000008316034
72. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
73. Yıldız, A. ve Uzgören, E. (2016). Limits to temporary protection: noncamp Syrian refugees in İzmir, Turkey. Southeast European and Black Sea Studies, 16(2),195-211, DOI: 10.1080/14683857.2016.1165492
74. Yılmaz D. ve Günay M. A. (2022). Türk Toplumunda Suriyeli Sığınmacı Algısı, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 117-139.