Araştırma Makalesi

Suluca Karahöyük İdolleri

Sayı: 11 1 Haziran 2012
PDF İndir
TR EN

Suluca Karahöyük İdolleri

Öz

Anadolu’da varlığı Epipaleolitik döneme kadar eskiye giden çıplak kadın figürinleri, özellikle Neolitik Çağ’da Ana Tanrıça inancının güçlü bir yansıması olarak karşımıza çıkmaktadır. Ana Tanrıça’nın doğurganlığını dolgun vücut hatlarıyla, doğaya hâkimiyeti ve koruyuculuğunu da hayvanlar ile göstererek bin yıllar boyu varlığını korumuştur. Neolitik Çağ’ın ardından, zamanla yaygın kullanım sebebiyle görünümleri değişmeye başlamış, boyları küçülmüş ve ayrıntı verilmeden daha şematize/yalın/basit yapılmaya başlanmışlardır1. Şematizasyonun yalınlaştırmanın en yaygın görüldüğü dönem ise Erken Tunç Çağı olmuştur. Böyle yapılan idollere, yerine göre keman violin veya kurs biçimli idoller olarak nitelendirilmiştir. Bu yazıda, Suluca Karahöyük’ün Erken Tunç Çağ tabakalarında bulunan keman biçimli iki idol ile Kültepe kurs vücutlu bir idole ait olması gereken baş parçası tanıtılacaktır

Anahtar Kelimeler

Orta Anadolu, Hacıbektaş, Suluca Karahöyük, Erken Tunç Çağı, İdol

Kaynakça

  1. Akdeniz, E. 2003 “Erken Tunç Çağına Ait Bir Grup İdol”, Anadolu Araştırmaları XVI: 9-18.
  2. Alp, S. 1965 “Güney-Batı Anadolu’da Bulunan Erken Bronz Çağına Ait Mermer İdol’ler”, Belleten XXIX-113: 3-8, Lev. I-VII.
  3. Ainsworth, W. 1840 “Notes on a Journey from Kasariyah, by Malatiyah, to Bir or Birehjik, in May and June, 1839”, Journal of the Royal Geographical Society of London 10: 311-340.
  4. Aydıngün, Ş. 2005 “Kentleşme ve Tunçun Keşfi: İlk Tunç Çağının Kutsal Bedenleri / Urbanization, the Invention of Bronze Age and the Sacred Badies of the Early Bronze Age”, Ş. Aydıngün (ed.), Tunç Çağı’nın Gizemli Kadınları / Mysterious Women of the Bronze Age, İstanbul: 29-80.
  5. Balkan, K. – O. Sümer 1968 “1967 Yılı Hacıbektaş (Suluca Karahöyük) Kazısı Önraporu”, Türk Arkeoloji Dergisi XVI-2: 15-39.
  6. 1969 “1968 Yılı Hacı Bektaş Hüyüğü (Suluca Karahöyük) Ön Raporu”, Türk Arkeoloji Dergisi XVIII-1: 37-49.
  7. Bilgi, Ö. 1975 “Kültepe Kazılarında Bulunmuş Olan İnsan Figürinleri”, Belleten XXXIX-154: 201-208, Lev. I-IV.
  8. 1977 “Yeni Tip Mermer İdoller”, Belleten XLI-163: 473-475, Lev. I-II.
  9. Duru, R. 1994 Kuruçay Höyük-1: 1978-1988 Kazılarının Sonuçları Neolitik ve Erken Kalkolitik Çağ Yerleşimleri, Ankara.
  10. Frankfort, H. 1949 “Ishtar at Troy”, Journal of Near Eastern Studies VIII: 194-200.

Kaynak Göster

APA
Türker, A. (2012). Suluca Karahöyük İdolleri. Colloquium Anatolicum, 11, 403-414. https://izlik.org/JA73AE49NW
AMA
1.Türker A. Suluca Karahöyük İdolleri. Colloquium Anatolicum. 2012;(11):403-414. https://izlik.org/JA73AE49NW
Chicago
Türker, Atila. 2012. “Suluca Karahöyük İdolleri”. Colloquium Anatolicum, sy 11: 403-14. https://izlik.org/JA73AE49NW.
EndNote
Türker A (01 Haziran 2012) Suluca Karahöyük İdolleri. Colloquium Anatolicum 11 403–414.
IEEE
[1]A. Türker, “Suluca Karahöyük İdolleri”, Colloquium Anatolicum, sy 11, ss. 403–414, Haz. 2012, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA73AE49NW
ISNAD
Türker, Atila. “Suluca Karahöyük İdolleri”. Colloquium Anatolicum. 11 (01 Haziran 2012): 403-414. https://izlik.org/JA73AE49NW.
JAMA
1.Türker A. Suluca Karahöyük İdolleri. Colloquium Anatolicum. 2012;:403–414.
MLA
Türker, Atila. “Suluca Karahöyük İdolleri”. Colloquium Anatolicum, sy 11, Haziran 2012, ss. 403-14, https://izlik.org/JA73AE49NW.
Vancouver
1.Atila Türker. Suluca Karahöyük İdolleri. Colloquium Anatolicum [Internet]. 01 Haziran 2012;(11):403-14. Erişim adresi: https://izlik.org/JA73AE49NW