Kültürel İletişim Modelleri Perspektifinden Türksoy’un Dijital Kamu Diplomasisi Uygulamaları

Öz

Kamu diplomasi kavramı, ülkelerin kendi hedeflerine ulaşmak için farklı yabancı toplumlarla iletişim kurarak kendi etkilerini yönetmeyi sağlayan diplomatik bir yöntem olarak görülmektedir. Teknolojinin gelişimi ile birlikte kamu diplomasisinin dijital uygulamaları, bir çalışma alanı oluşturmuştur. Dijital teknolojilerin diplomasi üzerindeki etkisinin 21. yüzyılın başından bu yana bir araştırma konusu olduğu gözlemlenmektedir. Buradan hareketle bu çalışma kamu diplomasisinin kurumsal aktörlerinden biri olan Uluslararası Türk Kültürü Teşkilatı’nın (TÜRKSOY) dijital kamu diplomasisi faaliyetlerini, kültürel iletişim modelleri çerçevesinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, Peisert’in kültürel iletişim bağlamında geliştirdiği “değiş tokuş ve iş birliği” modeli temel alınarak, TÜRKSOY’un resmi web sitesinde “Haberler” bölümünde 21 Mart 2024–20 Mart 2025 tarihleri arasında yayımlanan içerikler, içerik analizi tekniği ile değerlendirilmiştir. Belirlenen tarih aralığının, Türk dünyasında yeni yılın başlangıcı olarak kabul edilen Nevruz Bayramı’nın 21 Mart’ta kutlanmasından dolayı tercih edildiği ve 1 yıl süre ile inceleneceği belirtilmelidir. Elde edilen bulgular, TÜRKSOY’un faaliyetlerinde ‘çok katmanlı ve karşılıklı etkileşime dayalı’ bir iletişim yapısının benimsendiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital kamu diplomasisi
• Kültür diplomasisi
• Kültürel iletişim modelleri
• TÜRKSOY
• Web sitesi.

Türksoy’s Digital Public Diplomacy Practices From The Perspective Of Cultural Communication Models

Öz

The concept of public diplomacy is regarded as a diplomatic method that enables countries to manage their influence by communicating with various foreign societies in order to achieve their own goals. With the advancement of technology, the digital applications of public diplomacy have formed a new field of study. It is observed that the impact of digital technologies on diplomacy has been a topic of research since the early 21st century. In this context, this study aims to analyze the digital public diplomacy activities of the International Organization of Turkic Culture (TÜRKSOY), one of the institutional actors of public diplomacy, within the framework of cultural communication models. Based on Peisert’s “exchange and cooperation” model developed in the context of cultural communication, the research evaluates the content published in the “News” section of TÜRKSOY’s official website between March 21, 2024, and March 20, 2025, using the content analysis method. It should be stated that the selected time period was chosen because it includes the celebration of Nevruz Bayramı on March 21, which is recognized as the beginning of the new year in the Turkic world, and that the study will cover a one-year period.The findings reveal that TÜRKSOY adopts a communication structure characterized by “multi-layered and mutual interaction” in its activities.

Anahtar Kelimeler

• Digital Public Diplomacy
• Cultural Diplomacy
• Cultural Communication Models
• TURKSOY
• Website.

Kaynakça

1. Akgün, A. C., & Emecen, M. (2024). Kültürel diplomasi aracı olan hollywood sinemasını post-truth bağlamında izlemek: barbie filmi örneği. Folklor Akademi Dergisi, 7(1), 256-270. https://doi.org/10.55666/folklor.1380220
2. Akıllı, E., & Yunhee, K. (2024). Crafting a brand from tradition: an innovative public diplomacy strategy for the organization of turkic states. Bilig, 110, 107-34, https://doi.org/10.12995/bilig.11005
3. Aliyi, F., & Aydoğan, E. (2021). Yönetişim ilkelerine TÜRKSOY Genel Sekreterliği’nin uyumu: Nitel bir değerlendirme. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi (Third Sector Social Economic Review), 56(4), 2436–2451. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.21.11.1601
4. Aydın, H. (2025). Kamu diplomasisi ve uluslararası ilişkiler: bir kavramsal yaklaşım. İletişim ve Diplomasi, 15, 207-226. https://doi.org/10.54722/iletisimvediplomasi.1570857
5. Barghoorn, C., & Frederick, C. (1961). Soviet cultural offensive: the role of cultural diplomacy in soviet foreign policy. Princeton University Press; Stated Second Printing edition.
6. Bazlutskaia, M.M., & Zinovieva, E.S. (2022). Osobennosti tsifrovoi publichnoi diplomatii mezhdunarodnykh organizatsii. Analiticheskii obzor kollektivnoi monografii. Tsifrovaia diplomatiia mezhdunarodnykh organizatsii. Avtonomnost', legitimnost' i konkurentsiia, pod redaktsiei R. Zaiotti i K. Bioly. Vestnik mezhdunarodnykh organizatsii,17(1), 183–190. https://doi.org/10.17323/1996-7845-2022-01-09
7. Bjola, C. (2016). Digital diplomacy – the state of the art. Global Affairs. https://doi.org/10.1080/23340460.2016.1239372
8. Bjola, C., & Manor, I. (2022). The rise of hybrid diplomacy: from digital adaptation to digital adoption. International Affairs, 98 (2), 471-491. https://doi.org/10.1093/ia/iiac005

9. Büyükdoğan, B. (2024), Sosyal medyada kamu diplomasisi: türk cumhuriyetleri’nin ankara büyükelçiliklerine dönük bir değerlendirme. Erciyes İletişim Dergisi, 11(1), 345-361. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1343571
10. Çalış Kurtçu, A. (2024). Kamu diplomasisi bağlamında dijital algı yönetiminin türkiye’nin gelişim politikalarına olan etkisi. Düşünce Dünyasında Türkiz, 15(2), 289-315. https://doi.org/10.59281/turkiz.1522156
11. Cassidy, J. (2018). Digital diplomatic crisis communication: reconceptualising diplomatic signalling in an age of real time governance. Working Paper No 3. Oxford Digital Diplomacy, http://www.qeh.ox.ac.uk/sites/www.odid.ox.ac.uk/files/DigDiploROxWP3.pdf
12. Çiçek, A. (2022). Soft power, publıc dıplomacy and publıc dıplomacy technıques: a conceptual evaluatıon. Turkish Business Journal, 6, 103-119. https://doi.org/10.51727/tbj.1203804
13. Crane, M. (2009). Public diplomacy: Taming the transatlantic waves. American Behavioral Scientist, 52(5), 787–790. https://doi.org/10.1177/0002764208326523
14. Cull, Nicholas J. (2020). Public diplomacy before gullion: The evolution of a phrase. In N. Snow & N. J. Cull (Eds.), Handbook of public diplomacy (ss.13-17). Routledge
15. Cummings, M., C., & Jr. Cultural (2003). Diplomacy and the United States Government. Center for Arts and Culture.
16. Gül, S. S., & Nizam, Ö. K. (2021). Sosyal bilimlerde söylem ve içerik analizi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 42, 181-198. https://doi.org/10.30794/pausbed.803182
17. Kartal, N. Z., & Rençber, H. (2022). Uluslararası halkla ilişkiler aracı olarak müze diplomasisi: turkishmuseum.com Örneğinde Bir İnceleme. Electronic Cumhuriyet Journal of Communication, 4(2), 73-88. https://doi.org/10.54089/ecider.1201885
18. Kaya, O. (2024). Dijital diplomasi ve kamu diplomasisi faaliyetlerini tehdit eden unsurlar “dezenformasyon ve post truth”. 32-37. IV. Uluslararası İletişim Sempozyumu: Dijital Çağda Dezenformasyon, Bildiriler Kitabı
19. Keskin, Ş. (2024). Dijital çağın etkisinde kamu diplomasisi: diplomasi 2.0. Sage Yayınları.
20. Koçyiğit, A. & Darı, A. B. (2024). Sosyal medya ve kamu diplomasisi: türk devletleri teşkilatı perspektifinden küresel etkileşim ve iletişim yönetimi. Uluslararası Medeniyet Çalışmaları Dergisi, 9(1), 79-93. https://doi.org/10.58648/inciss.1421099
21. Koyuncu, S. & Medin, B. (2017). Resmî aktörler bağlamında dijital kamu diplomasisi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 3(4), 1233-1244
22. Manor, I. (2017). The digitalization of diplomacy- toward clarification of a fractured terminology digital diplomacy. Working Paper. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.31199.36004
23. Manor, I. (2019). The Digitalization of public diplomacy. Cham: Palgrave Macmillan. Manor, I., & Segev E. (2015). America’s selfie: how the us portrays itself on its social media accounts. Digital diplomacy: theory and practice, ed. C. Bjola, M. Holmes. Routledge.
24. Marchukov, A.N. (2014). Publıchnaia dıplomatıia 2.0" kak instrument vneshnepolıtıcheskoi deiatel'nostı. vestn. Volgogr. gos. un-ta, Ser. 4 (28) http://dx.doi.org/10.15688/jvolsu4.2014.4.10
25. Melissen, J. (Ed.). (2005). The new public diplomacy: soft power in international relations. Palgrave Macmillan.
26. Metin, O., & Ünal, Ş. (2022). İçerik analizi tekniği: İletişim bilimlerinde ve sosyolojide doktora tezlerinde kullanımı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (Özel Sayı 2), 273-294. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227356
27. Ozar, F. C. (2024). TÜRKSOY’un Türk kültür diplomasisine katkıları ve geleceği. XI Beynəlxalq Türk Dünyası Araşdırmaları Simpoziumu, 11–13 Haziran 2024, Bakü.
28. Özdemir, M., & Tabanyeli, S. (2023). Dijital diplomaside habercilik anlayışı. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 165-178 http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.67013
29. Özkan, A. (2015). 21. yüzyılın stratejik vizyonu kamu diplomasisi ve Türkiye’nin kamu diplomasisi imkanları. Stratejik rapor, (70).
30. Pajtinka, E. (2015). Cultural diplomacy and its organizational and institutional models in selected states. Ekonomická univerzita, Fakulta medzinárodných vzťahov, 13(2), 111-122.
31. Pamment, J. (2013). New public diplomacy in the 21st century: A comparative study of policy and practice. Routledge.
32. Pavlyuchenko, A. A. (2024). Tsifrovaya diplomatiya vs kiberdiplomatiya: k probleme terminologii v akademicheskoy literature. Izvestiya Irkutskogo gosudarstvennogo universiteta. Seriya Politologiya. Religioznovedenie. t. 50, 99–109. https://doi.org/10.26516/20733380.2024.50.99
33. Sancar, A. (2012). Kamu diplomasisi ve uluslararası halkla ilişkiler. Beta Yayınları
34. Sezgin, M., & Karakuş, M. (2024). Dijital kamu diplomasisi: gelenekselden dijitale kamu diplomasisinin dönüşümü. 18-63. Dijital ve İletişim ed. Ayhan B. ve Karakuş M., Tablet Kitabevi Yayınları.
35. Signitzer, B.H., & Coombs, T. (1992). Public relations and public diplomacy: conceptual covergences. Public Relations Review, I 8(2), l 37-147
36. Szondi, G. (2008). Public diplomacy and nation branding: Conceptual similarities and differences. Netherlands Institute of International Relations. https://www.researchgate.net/publication/290165320
37. Tabarintseva, K. M. (2019). “Novye” vidy diplomatii XXI veka: kul'turnaya diplomatiya v sovremennom mezhdunarodnom diskurse. Nauchnyy zhurnal «Diskurs-Pi», 3(36), 26–37. https://doi.org/10.24411/1817-9568-2019-10302 https://cyberleninka.ru/article/n/novye-vidy-diplomatii-xxi-v-kulturnaya-diplomatiya-v-sovremennom-mezhdunarodnom-diskurse/viewer
38. Tokmak, M. C. (2025). Türkiye’nin Afrika’daki dijital diplomasi faaliyetlerinin incelenmesi. İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 47-72.
39. Tsvetkova, N.A. (2020). Fenomen tsifrovoy diplomatii v mezhdunarodnykh otnosheniyakh i metodologiya yego izucheniya. Vestnik RGGU. Seriya «Politologiya. Istoriya. Mezhdunarodnye otnosheniya», 2, 37–47. https://doi.org/10.28995/2073-6339-2020-2-37-47 https://politicalscience.rsuh.ru/jour/article/view/286
40. TÜRKSOY, (2025, Mart). Tarihçe. https://www.turksoy.org/tarihce Ural, S. (2024). Türk Devletleri Teşkilatı Perspektifinden Balkanlardaki Türk Diasporası. Sakarya Üniversitesi Türk