The Role of Corporate Reputation and Digital Visibility in Local Governments' Sports

Öz

Today, the scope of local governments’ activities extends beyond infrastructure services and urban planning, encompassing multiple dimensions of social life. Within this framework, sports investments have emerged as a strategic communication tool that enhances local governments’ corporate reputation in the public eye. Sports represent not only physical activity but also participation, healthy living, social cohesion, youth engagement, and city branding. Therefore, the digital visibility of municipalities’ sports activities and their contribution to institutional reputation have become increasingly significant research areas within contemporary governance practices. This study examines how metropolitan municipalities in Türkiye represent sports investments within their digital communication strategies and how these representations align with components of corporate reputation. Istanbul, Ankara, İzmir, Konya and Erzurum Metropolitan Municipalities were selected as case studies. The official websites, social media accounts and digital campaign materials of these municipalities were analyzed using a qualitative achievement content analysis method. Corporate reputation indicators such as trust, transparency, social responsibility, sustainability, and communication style were used as analytical categories. The findings reveal that local governments position not merely as infrastructural or event-based initiatives but as integral elements of corporate identity and reputation building. Themes such as environmental awareness, youth and female participation, and inclusive sports projects for people with disabilities emerged as key factors reinforcing institutional image. However, a lack of continuity and transparency was observed in some municipalitie digital communication practices. Overall, the study demonstrates that sports investments exert a multidimensional influence on the corporate reputation of local governments, while digital communication channels both opportunities and challenges.

Anahtar Kelimeler

• Local governments
• corporate reputation
• sports management
• digital communication

Yerel Yönetimlerin Spor Yatırımlarında Kurumsal İtibarın Rolü ve Dijital Görünürlük

Öz

Günümüzde yerel yönetimlerin faaliyet alanları, altyapı hizmetleri ve kentsel planlamanın ötesine geçerek toplumsal yaşamın birçok yönünü kapsayacak biçimde genişlemiştir. Bu kapsamda spor yatırımları, yerel yönetimlerin kamuoyu nezdindeki kurumsal itibarlarını güçlendiren stratejik bir iletişim aracı olarak öne çıkmaktadır. Spor, yalnızca fiziksel bir etkinlik değil; aynı zamanda katılımcılık, sağlıklı yaşam, toplumsal dayanışma, gençlik politikaları ve şehir markalaşması gibi çok boyutlu unsurları içermektedir. Bu nedenle belediyelerin spor alanındaki dijital görünürlüğü ve bu faaliyetlerin kurumsal itibara katkısı, çağdaş yönetişim anlayışında giderek daha önemli bir araştırma alanı hâline gelmiştir. Bu çalışma, Türkiye’deki büyükşehir belediyelerinin dijital iletişim stratejilerinde spor yatırımlarını nasıl temsil ettiklerini ve bu temsil biçimlerinin kurumsal itibar bileşenleriyle ilişkisini incelemektedir. Araştırmada Bu belediyeler; İstanbul, Ankara, İzmir, Konya ve Erzurum Büyükşehir Belediyeleri örnek olay olarak seçilmiş; bu kurumların resmî web siteleri, sosyal medya hesapları ve dijital kampanyaları nitel içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Kurumsal itibar göstergeleri olarak güven, şeffaflık, sosyal sorumluluk, sürdürülebilirlik, başarı ve iletişim dili kategorileri kullanılmıştır. Bulgular, yerel yönetimlerin spor yatırımlarını yalnızca altyapı düzeyinde değil, kurumsal kimlik ve itibar inşasının temel bir parçası olarak ele aldıklarını göstermektedir. Çevre duyarlılığı, gençlik ve kadın katılımı ile engelli dostu projeler öne çıkan temalardır. Bununla birlikte, bazı belediyelerde dijital iletişimde süreklilik ve şeffaflık eksiklikleri gözlenmiştir. Sonuç olarak, spor yatırımlarının kurumsal itibarı çok boyutlu biçimde etkilediği ve dijital iletişimin hem fırsat hem risk taşıdığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yerel yönetimler
• kurumsal itibar
• spor yönetimi
• dijital iletişim.

Kaynakça

1. Abeza, G. (2023). Social media and sport studies (2014–2023): A critical review. International Journal of Sport Communication, 16(3), 251–261. https://doi.org/10.1123/ijsc.2023-0182
2. Abeza, G., & Reilly, N. (2019). Social media strategies in sports organizations. Journal of Sport Management, 33(2), 99–112. https://doi.org/10.1123/jsm.2018-0255
3. Abeza, G., Reilly, N., & Reid, I. (2020). Social media in sport marketing: A review and agenda for future research. International Journal of Sport Communication, 13(4), 595–620. https://doi.org/10.1123/ijsc.2020-0052
4. Akıncı Vural, Z. B., Coşkun Değirmen, G., & Ünüvar, S. (2022). Social media as a dialogical communication tool: Izmir metropolitan municipality example. Online Journal of Communication and Media Technologies, 12(2), e202210. https://doi.org/10.30935/ojcmt/11557
5. Carroll, A. B., & Shabana, K. M. (2010). The business case for corporate social responsibility: A review of concepts, research and practice. International Journal of Management Reviews, 12(1), 85–105. https://doi.org/10.1111/j.1468-2370.2009.00275.x
6. Chaudhri, V., Oomen, T., Pridmore, J., & Joon, A. (2021). “CARE” in social media: Perceptions of reputation in the healthcare sector. Journal of Communication Management, 25(2), 125–141. https://doi.org/10.1108/JCOM-06-2020-0059
7. Coombs, W. T. (2014). Ongoing crisis communication: Planning, managing, and responding. SAGE Publications.
8. Cornelissen, J. (2023). Corporate communication: A guide to theory and practice (5th ed.). SAGE Publications.

9. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. SAGE Publications.
10. Criado, J. I., Sandoval-Almazan, R., & Gil-Garcia, J. R. (2013). Government innovation through social media. Government Information Quarterly, 30(4), 319–326. https://doi.org/10.1016/j.giq.2013.10.003
11. Fombrun, C. J. (1996). Reputation: Realizing value from the corporate image. Harvard Business School Press.
12. Fombrun, C., & Van Riel, C. (2004). Fame & fortune: How successful companies build winning reputations. Pearson Education.
13. Freeman, R. E. (2010). Strategic management: A stakeholder approach. Pitman.
14. Güler, E., & Yaman, M. (2023). Türkiye’de yerel yönetimler ve spor politikaları. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 15(28), 40–56.
15. Kent, M. L., & Taylor, M. (2002). Toward a dialogic theory of public relations. Public Relations Review, 28(1), 21–37.
16. Kim, Y., & Park, H. (2021). Digital reputation in government: Determinants of citizens’ trust in public organizations’ social media communication. Public Relations Review, 47, Article 101987. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2021.101987
17. Krippendorff, K. (2013). Content analysis: An introduction to its methodology . SAGE Publications.
18. Landis, J. R., & Koch, G. G. (1977). The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics, 33(1), 159–174. https://doi.org/10.2307/2529310
19. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. SAGE Publications.
20. Mabillard, V., Zumofen, R., & Pasquier, M. (2024). Local governments’ communication on social media platforms: Refining and assessing patterns of adoption in Belgium. International Review of Administrative Sciences, 90(1), 65–81. https://doi.org/10.1177/00208523221133229
21. Mansoor, M. (2021). Citizens’ trust in government as a function of good governance and government agency’s provision of quality information on social media during COVID-19. Government Information Quarterly, 38(4), 101597. https://doi.org/10.1016/j.giq.2021.101597
22. Men, L. R., & Tsai, W. H. S. (2013). Beyond liking or following: Understanding public engagement on social networking sites in China. Public Relations Review, 39(1), 13–22. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2012.09.013
23. Mergel, I. (2013). A framework for interpreting social media interactions in the public sector. Government Information Quarterly, 30(4), 327–334. https://doi.org/10.1016/j.giq.2013.05.015
24. Okay, A. (2007). Halkla ilişkiler: Kavram, strateji ve uygulamaları. Der Yayınevi.
25. Öksüz, M. G. A. G. B., Gümüş, M., & Öksüz, B. (2009). İtibar sürecinde kilit rol: Kurumsal sosyal sorumluluk iletişimi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 4(14), 2129–2150.
26. Parent, M. M., & Hoye, R. (2018). The impact of governance principles on sport organisations’ governance practices and performance: A systematic review. Cogent Social Sciences, 4(1), 1503578. https://doi.org/10.1080/23311886.2018.1503578
27. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods. SAGE Publications.
28. Ravasi, D., Rindova, V., Etter, M., & Cornelissen, J. (2018). The formation of organizational reputation. Academy of Management Annals, 12(2), 574–599. https://doi.org/10.5465/annals.2016.0124
29. Sobacı, M. Z., & Hatipoğlu, İ. (2017). Facebook aracılığıyla Türkiye’de belediye-vatandaş etkileşiminin ölçülmesi: Büyükşehir ve il belediyeleri bağlamında bir analiz. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 72(3), 689–713.
30. Volf, K., Kelly, L., García Bengoechea, E., et al. (2022). Evidence of the impact of sport policies on physical activity and sport participation: A systematic mixed studies review. International Journal of Sport Policy and Politics, 14(4), 697–712. https://doi.org/10.1080/19406940.2022.2127835
31. Walker, M., & Kent, A. (2009). Do fans care? Assessing the influence of corporate social responsibility on consumer attitudes in the sport industry. Journal of Sport Management, 23(6), 743–769. https://doi.org/10.1123/jsm.23.6.743
32. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
33. Yıldız, M., & Gümüş, E. (2023). Yerel yönetimlerde dijital dönüşüm: E-belediye uygulamaları. Journal of Economics, Business, Politics, & International Relations (JEBPIR), 9.
34. Yin, R. K. (2014). Case study research: Design and methods (5th ed.). SAGE Publications.