Manisa İli Alaşehir İlçesi Bağ Topraklarının Fiziksel ve Kimyasal Özellikleri

Öz

Bu araştırma, Manisa ilinin en büyük bağ alanlarına sahip Alaşehir ilçesinde üzüm üretiminin yapıldığı toprakların genel özelliklerini belirlemek amacıyla, kırsal yerleşim yerlerindeki 20 bağdan 0–60 cm derinliklerden toplanan 100 toprak örneği üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma ile Manisa bağlarının toprak pH, EC, organik madde, doku sınıfları, makro ve mikro besin maddesi özellikleri belirlenmiştir. Araştırma alanıyla ilgili toprak örneklerinin analiz sonuçları sınır değerlerle karşılaştırılmış ve toprakların verimlilik durumları değerlendirilmiştir. Bulgulara göre; Manisa ili bağ toprak örneklerinin pH’ı kuvvetli alkaliden nötre doğru değişmekle birlikte örneklerin çoğu organik madde eksikliğiyle karakterize edilmiştir. Bağ topraklarının tuz değerleri sınırlayıcı bir faktör oluşturmamaktadır. Toplam azot açısından, tüm örnekleri alt azot sınıfında sınıflandırılmıştır. Bağ topraklarının yaklaşık %48’i kalkerli, mevcut fosforun %29’unun düşük ve %71’inin orta, mevcut potasyumun %97’sinin çok düşük ve %3’ünün ise düşük olduğu bulunmuştur. Mevcut magnezyumun %3’ünün çok düşük, %26’sının düşük, %27’sinin orta, %28’inin yüksek ve %16’sının çok yüksekolduğu tespit edilmiştir. Mevcut kalsiyumun %26’sının çok düşük, %27’sinin düşük, %34’ünün orta ve %13’ünün yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca bağ toprak örneklerinin %69’unda mevcut çinkonun düşük olduğu saptanmıştır. Demir, %65’inde yeterli; manganez ve bakır, tüm örneklerde yeterli bulunmuştur. Bununla birlikte, bağ toprak örneklerinin besin element içerikleri arasında önemli ilişkilerin olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Bağcılık
• Toprak özellikleri
• Besin maddeleri
• Alaşehir.

The Physical and Chemical Properties in Vineyards Soil of Alaşehir District of Manisa

Öz

This research was carried out on 100 soil samples collected from 0–60 cm depths from 20 vineyards in rural settlements in order to determine the general characteristics of the soils where grape production is made in Alaşehir district having largest grape producing vineyard areas of Manisa province. With this research, the soil pH, EC, organic matter, textural classes, macro and micro nutrients of Manisa vineyard were determined. Results of the analysis of soil samples related to research area were compared with the limit values and fertility conditions of soils were evaluated. According to the findings; although the pH of the vineyard soil of Manisa province samples varies from strongly alkaline to notr and the majority of the samples were characterized by organic matter deficiency. The salt values of vineyard soils were not constitute limiting factor. In terms of total nitrogen, all samples were classified in the lower nitrogen class. Approximately 48% of soil was calcareous, the available phosphorus was low by 29% and medium by 71% and the available potassium was found to be very low by 97% and low by 3%. Furthermore, available magnesium was very low (3%), low by 26%, medium by 27%, higher by 28%, and very high (16%); and the available calcium was very low (26%), low by 27%, medium by 34% and higher (13%). It was also found that available zinc was low by 69% of the samples; iron was adequate by 65% of the samples; manganese and copper were adequate in all samples. However, it was concluded that there are important relationships among the nutrient content of the vineyard soil samples.

Anahtar Kelimeler

• Viticulture
• Soil Properties
• Nutrient Contents
• Alaşehir.
• Viticulture, Soil Properties, Nutrient Contents, Alaşehir.

Kaynakça

1. Aktas, M., Karacal, I., 1988. Kırıkkale ve Delice ilçelerinde Hasandede çeşidi üzüm yetiştirilen bağların beslenme durumlarının belirlenmesi. Doğa Tarım ve Ormancılık Dergisi. 12 (3): 291–304.
2. Anonymous, 2017. FAO, 2016 Agricultural Production and Field Statistics, http://www.faostat.org., (Available from: 29.03.2017).
3. Anonymous, 2018. TUİK, 2017. http://biruni.tuik.gov.tr/bitkiselapp/bitkisel.zul., (Available from: 29.03.2017).
4. Atalay, I.Z., 1977. İzmir ve Manisa bölgesi çekirdeksiz üzüm bağlarında bitki besini olarak azot, fosfor, potasyum, kalsiyum ve magnezyumun toprak–bitki ilişkilerine dair bir araştırma. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları. Yayın No: 345. 159 s. İzmir.
5. Atalay, I.Z., 1978. The petiole and leaf blade relationships for the determination of phosphorus and zinc status of vineyards. VITIS. 17: 147–151.
6. Atalay, I.Z., Anac, D., 1991. Salihli bağlarının beslenme durumunun toprak ve bitki analizleri ile incelenmesi. Proje Raporu. Tübitak Proje No: TOAG–659.
7. Ates, K., Turan, V., 2015. Bingöl ili merkez ilçesi tarım topraklarının bazı özellikleri ve verimlilik düzeyleri. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi. 2: 108–113.
8. Aydın, S., Coban, H., 2002. Ege Bölgesi’nde bağların beslenmesi. Türkiye V. Bağcılık ve Şarapçılık Sempozyumu Bildirileri. (Cappadocia) Nevşehir. 176–182.

9. Basar, H., 2001. Bursa ili topraklarının verimlilik durumlarının toprak analizleri ile incelenmesi. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 15: 69–83.
10. Basayigit, L., Senol, H., Müjdeci, M., 2008. Isparta ili meyve yetiştirme potansiyeli yüksek alanların bazı toprak özelliklerinin coğrafi bilgi sistemleri ile haritalanması. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 3 (2): 1–10.
11. Bayraklı, F., 1987. Toprak ve Bitki Analizleri. (Schouwenburg, J.C., Hoube, V.J.G., Novozamsky, I., Walings, I.’den tercüme). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Yayınları. No:17, 198 s. Samsun.
12. Bell, S.J., Henschke, P.A., 2005. Implications of nitrogen nutrition for grapes, fermentation and wine. Australian Journal of Grape and Wine Research. 11 (3): 242–295.
13. Bell, S.J., Robson, A., 1999. Effect of nitrogen fertilisation on growth, canopy density and yield of Vitis vinifera L. cv. Cabernet Sauvignon. American Journal of Enology and Viticulture. 50: 351−358.
14. Brohi, A.R., Aydeniz, A., 1987. Tokat ilinde yetiştirilen narince ve Çavuş üzüm çeşitlerinin bitki besin kapsam durumu. Tokat Ziraat Fakültesi Dergisi. 3 (1): 27–58.
15. Caglar, K.O., 1958. Toprak Bilgisi. Ankara Üniversitesi Zir. Fak. Yayın No: 10. Ankara.
16. Celik, S., 2011. Bağcılık (Ampeloloji). Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü. Cilt:1 3. Baskı. Avcı Ofset. 428 s. Tekirdağ.
17. Chapman, H.D., Pratt, P.F., 1961. Methods of analysis for soils, plant and waters. University of California, Division of Agricultural Sciences. USA. 1–30 pp.
18. Christensen, L.P., Peacock, W.L., 2000. Mineral nutrition and fertilization. Raisin production manual. Raisin production manual. 102–114.
19. Coban, H., 2008. Investigation to determine fertility status in a semi–arid environment of agricultural areas, Turkey. RJC Rasayan Journal of Chemistry. 1 (1): 158–165.
20. Colakoglu, H., 1985. Gübre ve Gübreleme. E.Ü. Zir. Fak. Teksir No: 17. Bornova/İzmir.
21. Guzel, N., 1989. Süs Bitkilerinin Gübrelenmesi. Ç.Ü. Zir. Fak. Ders Kitabı. No:113. Adana.
22. Horuz, A., Korkmaz, A., Akınoglu, G., Boz, E., 2016. Bitkilerde demir klorozunun nedenleri ve giderilme yöntemleri. Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Dergisi. 4 (1): 32–42.
23. Irget, M.E., Atalay, I.Z., 1992. Menemen bağlarının demir, çinko ve mangan durumunun toprak ve bitki analizleri ile incelenmesi. Türkiye I. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi. Cilt: 2. 487–492, İzmir.
24. Jackson, M.L., 1967. Soil Chemical Analysis. Prentice Hall of India Pvt. Ltd. New Delhi, 498 pp.
25. Kacar, B., 1995. Bitki ve Toprağın Kimyasal Analizleri 3: Toprak Analizleri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Eğitim Araştırma ve Geliştirme Vakfı Yayınları. No: 3. 705 s.
26. Kacar, B., Katkat, V., 1999. Gübreler ve Gübreleme Tekniği. Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No: 144. Vipaş Yayın No: 20. 531s. Bursa.
27. Karaman, M.R., 2012. Bitki Besleme. GÜBRETAŞ Rehber Kitaplar Dizisi: 2. ISBN: 978–605–87103–2–0.
28. Konuk, F., Colakoglu, H., 1986. Gediz ovası çekirdeksiz üzüm bağlarında makro besin elementleri, toprak–bitki ilişkileri ve bağların beslenme durumu. Tariş Araş. Geliştirme Müdür. Proje No: Ar–Ge 001. İzmir.
29. Kovancı, I., Atalay, I.Z., 1977. Çal bağlarında makro besin elementi ve toprak bitki ilişkileri. Bitki. 4 (2): 192–212.
30. Lindsay, W.L., Norwel, W.A., 1978. Development of a DTPA soil test for zinc, iron, manganese, and copper. Soil Science Society of America Journal. 42 (3): 421–428.
31. Mulla, D.J., Mc Bratney, A.B., 2001. Soil spatial variability. Handbook of Soil Science CRS. Pres: 321–352.
32. Nelson, D.W., Sommer, L.E., 1982. Total Carbon, Organic Carbon and Organic Matter. In: Methods of Soil Analysis, Part 2: Chemical and Microbiological Properties. (Eds: A.L. Page, R.H. Miller, D.R. Keeney), American Society of Agronomy, Madison, WI, 539–579 pp.
33. Olsen, S.R., Cole, C.V., Watanabe, F.S., Dean. L.A., 1954. Estimation of available phosphorus in soils by extraction with NaHCO3. USDA Cir. 939. U.S. Goverment Printing Office. Washington DC.
34. Olsen, S.R., Dean, L.A., 1965. Phosphorus, Ed. C.A. Black, In: Methods of Soil Analyses, Part II American Society of Agronomy Inc. Publisher Madison, Wisconsin, USA: 1035–1049.
35. Ozbek, N., 1975. Toprak Verimliliği ve Gübreler. Ankara Ü. Zir. Fak. Yay.: 54, Ders Kitabı: 180, A. Ü. Basımevi, Ankara. 196 s.
36. Rauterberg, E., Kremkus, F., 1951. Bestimmung Von Gesamt Humus und Alkalischen Humusstoffen in Boden. Z. fur Pflanaenernaehrun Düngung und Bodenkunde, Verlag Chemie, Gmbh, Weinheim.
37. Richards, L.A., 1954. Diagnosis and İmprovement of Saline and Alkali Soils. USDA Agriculture Handbook 60, Washington D. C. 159 pp.
38. Soil Survey Staff, 1951. Soil Survey Manuel. U.S. Department Griculture Handbook, U.S. Goverment Printing Office, Washington. USA. 203 pp.
39. Tewari, P.K., Kumar, P., Sharma, P.N., 2006. Magnesium deficiency induced oxidative stress and antioxidant responses in mulberry plants. Scientia Horticulturae. 108 (1): 7–14.
40. Turan, M.A., Katkat, A.V., Ozsoy, G., Taban, S., 2010. Bursa ili alüviyal tarım topraklarının verimlilik durumları ve potansiyel beslenme sorunlarının belirlenmesi. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 24 (1): 115–130.
41. Ulgen, N., Yurtsever, N., 1995. Türkiye Gübre ve Gübreleme Rehberi (4. Baskı). T.C. Başbakanlık Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları, Genel Yayın No: 209. Teknik Yayınlar No: 66. 230 s. Ankara.
42. Viets, F.W., Grand, Lindsay, L., 1973. Testing soils for zine, copper manganese and iron, soil testing and plant analysis. (ed) Walsh L.M. and Beaton J.O, Soil Sci. Soc. Amer. Inc. Madison Wisconsin, USA. 153–172 pp.
43. Winkler, A.J., Cook, J.A., Kliewer, W.M., Lider, L.A., 1974. General viticulture. University of California Press. Berkeley. ISBN: 9780520025912. 710 pp.
44. Yener, H., Aydin, Ş., Gülec, I., 2002. Alaşehir yöresi Kavaklıdere bağlarının beslenme durumu. Anadolu Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi. 12 (2): 110–138.