Research of The Uludağ National Park in Terms of Resource Economy

Öz

The potential of forest-mountain ecosystem services as a source of sustainable development has been widely recognized. This paper aims to provide comprehensive economic value resource parameters of Uludağ National Park (UNP), the region of Bursa, Turkey. In this context, 10 ecosystem parameters were determined under 3 categories. The first of these groups is the supplier parameters. Group of supplier parameters consists of crop production, animal production, industrial and firewood production, grazing, beekeeping and non-wood forest products. Group of regulatory parameters as regulators of the ecosystem consists of biodiversity, carbon sequestration and water resources. Within the scope of socio-economic parameter, there is tourism-recreation value.Valution is based on a wide variety of techniques, drawings on market prices, results of local surveys and other econometric valuation methods called as Faustman and Hartman. It shows that at UNP, water resources provide annual benefits of about 147 046 $ ha-1, secondly biodiversity provides a 15 312 $ ha-1 annualy and carbon sequestration has a 6 806 $ ha-1 annual value. After this regulatory parameters, as a socio-economic parameter tourism and recreation provides 4 362 $ ha-1 economic value annualyand supplier resource parameters following them. The paper shows the degree of importance of the UNP main values for the country and region as a whole. It also discusses some reasons of concern when drawing policy tools for improving UNP income and conservation practices local and regional level.

Anahtar Kelimeler

• Environmental valuation
• Mountain-forest ecosystems
• Uludağ
• Bursa
• Turkey

Research of The Uludağ National Park in Terms of Resource Economy

Öz

Bir sürdürülebilir kalkınma kaynağı olarak dağ-orman ekosistem hizmetlerinin potansiyeli geniş çapta kabul görmektedir. Bu araştırma, Türkiye'nin Bursa ilinde yer alan Uludağ Milli Park’ı doğal kaynak hizmetlerinin kapsamlı ekonomik değer tahminlerini sağlamayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda altı ana tedarikçi kaynak parametresi grubu belirlenmiş: bitkisel üretim, hayvansal üretim, endüstriyel kereste ve yakacak odun üretimi, otlatma, arıcılık ve kereste olmayan orman ürünleri), üç düzenleyici parametre grubu: biyoçeşitlilik, karbon tutulumu ve su kaynakları ve de bir sosyo-ekonomik parametre belirlenmiştir: turizm ve rekreasyon değeri. Değerleme, çok çeşitli tekniklere, piyasa fiyatlarına ilişkin alan çalışmalarına, yerel araştırmaların sonuçlarına ve diğer ekonometrik değerleme metotlarına dayanarak gerçekleştirilmiştir. Faustman ve Hartman olarak adlandırılan ve dağ-orman ekosistemlerinin ekonomik değerlemesinde kullanılan yöntemler Uludağ Milli Parkı'nda su kaynaklarının yıllık yaklaşık 147 046 $/ha yıllık fayda sağladığını, biyoçeşitliliğin yıllık 15 312 $/ha fayda sağladığını ve karbon tutulumunun yıllık 6 806 $/ha ekonomik değer oluşturduğunu göstermiştir. Regüle edici parametreleri, bir sosyo-ekonomik değer parametresi olan turizm ve rekreasyon izlemiş, yıllık 4 362 $/ha düzeyinde ekonomik değer sağladığı belirlenmiştir. Bu kapsamda araştırma sonuçları Uludağ Milli Parkı'nın yarattığı faydaların bir bütün olarak ülke ve bölge için önemini ortaya koymaktadır. Araştırmada ayrıca, yerel ve bölgesel düzeyde UMP hizmet ve koruma uygulamalarını iyileştirebilmek için uygulanabilecek politika araçları tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• çevresel değerleme
• dağ-orman ekosistemleri
• Uludağ
• Bursa
• Türkiye

Kaynakça

1. Amacher, G.S., Ollikainen, M. and Koskela, E., 2009. Economics of Forest Resources. MIT Press, Cambridge. 424p.
2. Anonymous, 2017a. https://data.worldbank.org/indicator/ER.LND.PTLD.ZS?end=2014&locations=TR&name_desc=true&start=1990&view=chart, (24.04.2023).
3. Anonymous, 2017b. Protected Area Statistics. https://www.protectedplanet.net/, (24.04.2023).
4. Boman, M., Jacobsen J.B., Strange N., Norman J., 2010. Forest amenity values and the rotation age decision: A Nordic perspective. Ecological Bulletins. 53: 7-20.
5. Braden, J.B., Kolstad, C.D., 1991. Measuring the Demand for Environmental Quality. Elsevier, Amsterdam.
6. BTOM, 2020. Bursa Directorate of Provincial Agriculture and Forestry. Bursa.
7. Burgess, J. C., 2000. Economics of Tropical Forest Land Use. Doctoral Thesis. University College London, Department of Economics. Doctoral Thesis.
8. Croitoru, L., 2007. How Much are Mediterranean Forest Worth. Forest Policy and Economics. 9: 536-545.

9. Daşkın, R., 2008. Flora of Uludağ Mountain. Bursa Uludağ University, Institute of Science, Department of Biology. Doctoral Thesis.
10. Dixon, J.A., Scura L.F., Carpenter L.A. and Sherman P.B., 1994. Economic Analysis of Environmental Impacts. Earthscan, London.
11. Erten, S., Gündüz, P., 2011. Peyzaj Planlama ve Kentsel Tasarımda Koruma-Kullanma için Yeni Bir Sistem Yaklaşımı Önerisi: Uludağ Milli Parkı ve Rejenerasyon. Megaron. 6(2): 109-122.
12. Faustmann, M., 1849. On the determination of the value which forest land and immature stands possess for forestry. Reprinted in Journal of Forest Economics, 1(1995): 7-44.
13. Gret-Regamey, A., Brunner, S.H. and Kienast, F., 2012. Mountain Ecosystem Services: Who Cares? Mountain Resources and Development. 32(s1): 23-34.
14. Hartman, R., 1976. “The harvesting decision When a Standing Forest Has Value.” Economic Inquiry, 14: 52-8.
15. Huber, R., Rigling, A., Bebi, P., Brand, F.S., Briner, S., Buttler, A., Elkin, C., Gillet, F., Gret-Regamey, A., Hirschi, C., Lischke, H., Scholz, R.W., Seidl, R., Spiegelberger, T., Walz, A., Zimmerman, W. and Bugman, H., 2013. Sustainable land use in mountain regions under global change: synthesis across scales and disciplines. Ecology and Society. 18(3): 36.
16. Karacan, A. R., 2007. Çevre Ekonomisi ve Politikası. Ege Üniversitesi Yayınları. İzmir, Türkiye, 763s.
17. Kroupova, Z.Z., Havlikova, M., Halova, P. and Maly, M., 2016. Economic Valuation of Mountain Landscapes and Ecosystems: A Meta-Analysis of Case Studies.Agris on-line Papers in Economics and Informatics. 8(3): 103-112.
18. OECD, 1995. The Economic Appraisal for Environmental Projects and Policies- A Practical Guide. OECD, Paris. Özhatay, N., Byfield, A. ve Atay, S., 2003. Türkiye’nin Önemli Bitki Alanları. Doğal Hayatı Koruma Vakfı Yayınları. İstanbul, Türkiye. 88s.
19. Swallow, S.K., Sedjo, R.A., 2000. Eco-Labeling Consequences in General Equilibrium: A Graphical Assessment. Land Economics. 76: 28-36. doi: 10.2307/3147255
20. Winpenny, J.T. 1991. Values for the Environment. A Guide to Economic Appraisal. Overseas Development Institute. HMSO, London.