Bartın İli Kent Ormanı Alt Florasındaki Otsu Bitkilerin Bazı Özelliklerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışma Bartın ili Kent Ormanı’nda 2017 yılı vejetasyon döneminde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın amacı, Bartın ili Kent Ormanı’nın alt florasında yer alan ve yem değeri olan bitki topluluklarının bazı özelliklerinin belirlenmesi ve botanik kompozisyonun araştırılmasıdır. Araştırma alanında, 32 familyaya ait 93 adet bitki taksonu tespit edilmiştir. Bu bitki taksonlarının 15’i buğdaygil, 19’u baklagil ve 59 adedi diğer familyalara ait bitki taksonlarından oluştuğu belirlenmiştir. Teşhis edilen bitkilerin 25 tanesi tek yıllık ve 68 tanesi çok yıllık hayat formuna sahiptir. Bu bitkiler yem değeri açısından değerlendirildiğinde 20 tanesi yem değeri yüksek olan azalıcı bitkiler sınıfında, 7 tanesi çoğalıcı ve 66 tanesinin istilacı grupta yer aldığı tespit edilmiştir. Toprağı kaplama oranı ve botanik kompozisyon şerit transekt (1 m uzunluğunda) yöntemi ile belirlenmiştir. Elde edilen verilere göre orman altı vejetasyonun toprağı kaplama oranı %87 olarak belirlenmiştir. Vejetasyon analizi neticesinde alandaki ortalama botanik kompozisyonun %54,6’sını buğdaygiller, %24,3’ünü baklagiller ve %21,1’ini diğer familyalara ait türlerin oluşturduğu belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Orman alt florası,Yem bitkileri,Vejetasyon analizi,Bartın Kent Ormanı

Kaynakça

1. Akman, Y., Ketenoğlu, O., 1987. Vejetasyon Ekolojisi (Bitki Sosyolojisi). AÜ, Fen Fakültesi Yayınları, Yayın No: 146, Ankara.
2. Alay, F., İspirli, K., Uzun, F., Çınar, S., Aydın, İ., Çankaya, N., 2016. Uzun Süreli Serbest Otlatmanın Doğal Meralar Üzerine Etkileri, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, ISSN: 1300-2910, 33 (1), 116-124, doi:10.13002/jafag929.
3. Andıç, C., 1981. Çayır ve Meralarda Yabancı Ot Sorunu ve Doğu Anadolu Çayır ve Meralarında Rastlanan Yabancı Otlar. Doğu Anadolu Bölgesi Çayır Mera ve Yem Bitkileri Yetiştiriciliği ve Sorunları Semineri Tebliğleri, 8-15 Haziran 1981, Muş, s. 92-103.
4. Aydın, İ., Uzun, F. 2002. Çayır-Mer’a Islahı ve Amenajmanı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Ders Kitabı, No:9, Samsun.
5. Gür, M., Şen, C., 2016. Trakya Bölgesinde Doğal Bir Merada Tespit Edilen Baklagiller ve Buğdaygiller Familyalarına Ait Bitkilerin Bazı Özellikleri, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi 13 (01), S.61-69.
6. Gökbulak, F., 2013. Vejetasyon Analiz Metodları. İstanbul: Yazın Basın Yayın Matbaacılık.
7. İpek (Gergin), M., S., 2001. Mardin İli Çayırpınar Köyü, Doğal Meralarının Ot verimi, Kalitesi ve Botanik Kompozisyonu Üzerine Bir Araştırma Yüksek Lisans Tezi (Yayımlamamış). Hr.Ü Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Şanlıurfa, 42 s.
8. Kadıoğlu, S. 2003. Cihanlı Köyü (Tortum) Yaylası Mera Vejetasyonunun Mevcut Durumu.

9. Yüksek Lisans Tezi, AÜ Fen Bilimleri Enstitüsü. Erzurum, 45 s.
10. Kaya, Z., Başaran, S. 2006. Bartın Florasına Katkılar. GÜ Orman Fakültesi Dergisi. ISSN: 1303-2399, Kastamonu, 6(1): 40-62
11. Koç, A., 1995. Topoğrafya ile Toprak Nem ve Sıcaklığının Mera Bitki Örtülerinin Bazı Özelliklerine Etkileri. Doktora Tezi (Yayımlanmamış). AÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Erzurum, 181 s.
12. Okatan, A., 1987. Trabzon Meryemana Deresi Yağış Havzası Alpin Meralarının Bazı Fiziksel ve Hidrolojik Toprak özellikleri ile Vejetasyon Yapısı Üzerine Araştırmalar. Doktora Tezi. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü, Yayın No:664, Seri No:62, Ankara, 290 s.
13. Öztürk, M., Bolat, İ., 2014. Transforming Pinus pinaster forest to recreation site: preliminary effects on LAI, some forest floor, and soil properties. Environ Monit Assess (2014)186:2563–2572 DOI 10.1007/s10661-013-3560-1.
14. Palta, Ş., 2012. Bartın yöresi çayır-mera alanlarında bulunan Gramineae familyasına ait bitkilerde Arbusküler Mikorizal Fungusların (AMF) varlığının ve ekolojik özelliklerinin belirlenmesi. Bartın: Doktora Tezi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bartın Üniversitesi.
15. Reis, M., 1997. Trabzon-Araklı-Karadere Yağış Havzası Orman İçi Meralarının Bazı Fiziksel ve Hidrolojik Özellikleri ile Vejetasyon Yapısı Üzerine Araştırmalar. Yüksek Lisans Tezi (Yayımlanmamış). KTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon, 304 s.
16. Şengönül, K., Kara, Ö., Palta, Ş., Şensoy, H., 2009. Bartın Uluyayla Yöresindeki Mera Vejetasyonunun Bazı Kantitatif Özelliklerinin Saptanması ve Ekolojik Yapının Belirlenmesi. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, Cilt:11, Sayı:16, 81-94.
17. Türk, M., Bayram, G., Budaklı, E., Çelik, N., 2003. Sekonder Mera Vejetasyonunda Farklı Ölçüm Metodlarının Karşılaştırılması ve Mera Durumunun Belirlenmesi, UÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, Bursa, 17(1): 65-77
18. Uluocak, N., 1978. Kırklareli Yöresi Orman içi Vejetasyonunun Nitelikleri ve Bazı Kantitatif Analizleri. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, İÜ Yayın No: 2407, O.F. Yayın No: 253, İstanbul, 116 s.
19. Uluocak, N., 1979. Toprak Koruması ve Yem Niteliği Bakımından Türkiye’nin Önemli Mera Bitkileri. I. Buğdaygiller. İÜ Orman Fakültesi Yayınları, İ.Ü. Yayın No: 2638, O.F. Yayın No: 278, İstanbul, 128 s.
20. Uluocak, N., 1980. Mera Durumu, İÜ Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, 30(1): 52-63.
21. URL-1, 2017. www.ogm.gov.tr/Sayfalar/Ormanlarimiz/TurkiyeOrmanVarligi.aspx
22. URL-2, 2017. www.ogm.gov.tr/Lists/Orman%20varlmz/DispForm.aspx?ID=77
23. URL-3, 2017. bartin.tarim.gov.tr/Belgeler/SolMenu/Bart%C4%B1n%20stratejik%20plan.pdf
24. URL-4, 2008. http://www.npwrc.usgs.gov/resource/plants/fqa/fqalist.txt 6.2.2008
25. URL-5, 2008. http://www.bhwp.org/db/BHWP_Full_List. 7.2.2008
26. Vallentine, J., F., 2000. Grazing Management. Provo, Utah, 659 pp.
27. Yılmaz, H., 2004. Bartın Kentinin Çayır Vejetasyonu Üzerinde Gözlemler. Ekoloji Dergisi, Bartın, 51: 26-32.
28. MGM, 2007. Meteoroloji Genel Müdürlüğü. Günlük Meteorolojik Veri. Ankara.