The Effect of Football Teaching with Tactical Game Model on Life Skills and Imagination Levels*

Öz

Purpose: The purpose of research was to investigate effects of football teaching with tactical game model on life skills and imagination levels of students. Method: The research has been evaluated with a pre-test-post-test quasi-experimental model with a control group, one of the quantitative research designs. A total of 40 sixth grade students, 20 each in experimental and control groups, studying at Merkez Atatürk Secondary School in Cihanbeyli district of Konya province, participated in research. The experimental group received a football training schedule designed with a tactical game model, while the control group received a direct instruction model for 2 hours per week for 12 weeks. In research, the “Personal Information Form”, “Life Skills Scale for Sport” and “The Sport Imagery Questionnaire for Children” advanced by researchers have been used. Analysis of data have been used Shapiro Wilk Test, descriptive statistics, Mann Whitney U Test and Wilcoxon Signed Rank Test. Results: While no statistically significant difference was identified among pre-test mean points of experimental and control groups with regards to effect of sports on life skills variable, a significant difference was designated on behalf of experimental group in post-test mean points. While no statistically significant difference was specified among pre-test mean points of experimental and control groups with regards to effect of sports on imagination levels, a significant difference was determined on behalf of experimental group in post-test mean points. In results of the within-group analysis, a statistically significant difference was detected in pre-test and post-test point averages of both control group students who were instructed football with direct instruction model and experimental group students who were instructed tactical game model. Conclusion: It has been determined that teaching football with tactical game model has a positive effect on students’ life skills and imagination level, while teaching football with direct instruction model has no meaningful effect on students’ life skills and imagination level.

Anahtar Kelimeler

• Football
• Life Skills
• Imagination
• Tactical Game Model
• Direct Instruction Model

Taktiksel Oyun Modeli ile Futbol Öğretiminin Yaşam Becerilerine ve Hayal Etme Düzeylerine Etkisi

Öz

Amaç: Araştırmada taktiksel oyun modeli ile futbol öğretiminin öğrencilerin yaşam becerilerine ve hayal etme düzeylerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma nicel araştırma desenlerinden kontrol gruplu ön test-son test yarı deneysel modeli ile değerlendirilmiştir. Araştırmaya Konya ilinin Cihanbeyli ilçesinde Merkez Atatürk Ortaokulu altıncı sınıflarında öğrenim gören deney ve kontrol grubuna 20’şer öğrencinin dahil edildiği toplam 40 öğrenci katılmıştır. Deney grubu taktiksel oyun modeliyle, kontrol grubu doğrudan öğretim modeliyle hazırlanan futbol eğitimi programını 12 hafta boyunca haftalık 2 ders saati olarak işlemiştir. Araştırmada araştırmacılar tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu”, “Sporun Yaşam Becerilerine Etkisi Ölçeği” ve “Çocuklar İçin Sporda Hayal Etme Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Shapiro Wilk Testi, tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U Testi ile Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Bulgular: Deney ve kontrol gruplarının ön test puan ortalamaları arasında sporun yaşam becerilerine etkisi değişkeni açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık belirlenmezken, son test puan ortalamalarında deney grubu lehine anlamlı farklılık saptanmıştır. Deney ve kontrol gruplarının ön test puan ortalamaları arasında sporun hayal etme düzeylerine etkisi değişkeni açısından anlamlı bir farklılık belirlenmezken, son test puanlarında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Grup içi analiz sonuçlarında, hem futbol öğretiminin doğrudan öğretim modeli ile gerçekleştirildiği kontrol grubu öğrencilerinin hem de taktiksel oyun modelinin uygulandığı deney grubu öğrencilerinin ön test ve son test puan ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık belirlenmiştir. Sonuç: Taktiksel oyun modeli ile futbol öğretiminin öğrencilerin yaşam becerilerine ve hayal etme düzeyine olumlu etkisi olduğu, doğrudan öğretim modeli ile futbol öğretiminin öğrencilerin yaşam becerilerine ve hayal etme düzeyine etkisinin anlamlı düzeyde olmadığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Futbol
• Yaşam Becerileri
• Hayal Etme
• Taktiksel Oyun Modeli
• Doğrudan Öğretim Modeli

Kaynakça

1. Açak, M., & Düz, S. (2018). Sporun yaşam beceri̇leri̇ne etki̇si ölçeği̇ni̇n Türk kültürüne uyarlanması. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(9), 74-86.
2. Ağılönü, Ö. (2014). Farklı spor branşlarıyla uğraşan sporcuların hayal etme ve problem çözme becerilerinin incelenmesi. [Yüksek lisans tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
3. Alcalá, D. H., & Garijo, A. H. (2017). Teaching games for understanding: A comprehensive approach to promote student's motivation in physical education. Journal of Human Kinetics, 59(1), 17-27.
4. Alison, S., & Thorpe, R. (1997). A comparison of the effectiveness of two approaches to teaching games within physical education. A skills approach versus a games for understanding approach. British Journal of Physical Education, 28(3), 9-13.
5. Alvurdu, S. (2017). Taktiksel oyun modeli ile futsal öğretimi. [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
6. Arantes, D., Gonçalves, C., Rodrigues, M., Correa, J., Milistetd, M., & Costa, G. D. C. T. (2025). Life skills and volleyball teaching: Comparison between TGfU and direct ınstruction model. Education Sciences, 15(3), 305. https://doi.org/10.3390/educsci15030305
7. Balakrishnan, M., Rengasamy, S., & Aman, M. S. (2011). Teaching game for understanding in physical education: A theoretical framework and implication. Atikan, 1(2), 201-214.
8. Birsen, Ş. (2017). İlköğreti̇m 6. ve 7. sınıf öğrenci̇leri̇nde takti̇ksel oyun yaklaşımının problem çözme beceri̇leri̇ne etki̇si̇. Yüksek Lisans Tezi. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Manisa.

9. Bloom, G. A., Loughead, T. M., & Newin, J. (2008). Team building for youth sport. Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 79(9), 44-47.
10. Boyraz, Z. (2008). Türk eğitim sisteminde eğitim teknolojisinin eğitim-öğretim kalitesine etkisi. [Yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.
11. Chatzipanteli, A., Digelidis, N., Karatzoglidis, C., & Dean, R. (2016). A tactical-game approach and enhancement of metacognitive behaviour in elementary school students. Physical Education and Sport Pedagogy, 21(2), 169-184.
12. Cronin, L. D., & Allen, J. (2018). Examining the relationships among the coaching climate, life skills development and well-being in sport. International Journal of Sports Science & Coaching, 13(6), 815-827.
13. Cronin, L. D., & Allen, J. (2017). Development and initial validation of the Life Skills Scale for Sport. Psychology of Sport and Exercise, 28, 105-119.
14. Dania, A., Kossyva, I., & Zounhia, K. (2017). Effects of a teaching games for understanding program on primary school students’ physical activity patterns. European Journal of Physical Education and Sport Science, 3(2), 81-94.
15. Demirhan, G., Saçlı, F., Cengiz, C., & Çiçek, Ş. (2010). Öğretim modelleri ve güncel araştırmalar. G. Demirhan, M. L. İnce, C. Koca, S. Kirazcı (Ed.), Beden eğitimi dersleri ve öğretmen eğitimine ilişkin yapılan araştırmaların incelenmesi (s. 121-162). Spor Eğitimi Grubu Yayını.
16. Dereceli, Ç. (2019). Investigating the imagination levels of students playing tennis. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 16(1), 338-344.
17. Doğaner, S., Akoğlu, H. E., & Türkeş, M. S. (2020). Çocuklarda hayal etme algısının sportif etkinlikler açısından incelenmesi. Journal of Global Sport and Education Research, 3(1), 11-21.
18. Dyson, B., Griffin, L. L., & Hastie, P. (2004). Sport education, tactical games, and cooperative learning: Theoretical and pedagogical considerations. Quest, 56(2), 226-240.
19. Elmas, L., & Birol, S. Ş. (2018). Sportif rekreasyon faaliyetlerine katılan ergenlerde imgeleme düzeyinin başarı algılarına etkisi. Uluslararası Anadolu Spor Bilimleri Dergisi, 3 (1), 249-259.
20. Erdoğan, P. D. (2009). Bireysel ve takım sporlarıyla uğraşan sporcuların hayal etme ve kaygı düzeylerinin karşılaştırılması. [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
21. Eymen, U. E. (2007). SPSS 15.0 veri analiz yöntemleri. İstatistik Merkezi Yayın No: 1. https://yunus.hacettepe.edu.tr/~tonta/courses/spring2009/bby606/SPSS_15.0_ile_Veri_Analizi.pdf
22. Filgueiras, A., & Hall, C. R. (2017). Psychometric properties of the Brazilian-adapted version of Sport Imagery Questionnaire. Psicologia: Reflexão e Crítica, 30(22), 1-10. https://www.scielo.br/j/prc/a/FtzQpsFR3trYm9kqc7PtbFD/?format=pdf&lang=en
23. Gould, D., & Carson, S. (2008). Personal development through sport. O. Bar-Or, H. Hebestreit (Eds.), The encyclopedia of sports medicine the child and adolescent athlete. Blackwell Science. https://doi.org/10.1002/9780470696255.ch22
24. Gültekin, M., Karadağ, R., & Yılmaz, F. (2007). Yapılandırmacılık ve öğretim uygulamalarına yansımaları. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 503-528.
25. Gümüşoğlu, Ö., & Küçük, V. (2019). Genç sporculara uygulanan yaşam becerileri eğitim programının takım sargınlığına etkisi. Eurasian Research in Sport Science, 4(2), 97-111.
26. Güneş, B., & Yılmaz, E. (2019). Basketbol öğretiminde taktik oyun yaklaşımının lise öğrencilerinin bilişsel, duyuşsal, ve psikomotor erişi düzeylerine etkisi. Eğitim ve Bilim, 44(200), 313–331.
27. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: Felsefe-yöntem-analiz. Seçkin Yayıncılık.
28. Hall, C. R., Munroe-Chandler, K. J., Fishburne, G. J., & Hall, N. D. (2009). The sport imagery questionnaire for children (SIQ-C). Measurement in Physical Education and Exercise Science, 13(2), 93-107.
29. Harvey, S. (2003). Teaching games for understanding: A study of U19 college soccer players improvement in game performance using the game performance assessment instrument. Paper presented at The Sport and Physical Education for Understanding Conference (pp. 11-25). Melbourne, Australia.
30. İnce, M. L., Cengiz, C., Ebem, Z., Hünük, D., Kangalgil, M., Saçlı, F., Yapar, A., & Saraç, L. (2010). Beden eğitimi ve spor öğretiminde yeni yaklaşımlar. G. Demirhan, M. L. İnce, C. Koca, S. Kirazcı (Ed.), Spor eğitimi modeli (s. 49-91). Spor Yayınevi.
31. İplikçi, M., Altay, F., & Coşkun, F. (2010, Kasım 10-12). Basketbol oyununun öğretiminde taktik oyun yaklaşımının erişiye etkisi. 11. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi Özet Kitabı (s. 183-185). Antalya, Türkiye. https://sporbilimleri.org.tr/wp-content/uploads/2022/05/2010-11.-SBK-Antalya-1.pdf
32. Jones, R. J. A., Marshall, S., & Peters, D. M. (2010). Can we play a game now? The intrinsic benefits of TGfU. European Journal of Physical & Heath Education, 4(2), 57-63.
33. Kafkas, M. E. (2011). Çocuklar için sporda hayal etme ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: bir geçerlik ve güvenirlik çalışması. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 101-109.
34. Karademir, T., Türkçapar, Ü., Açak, M., & Eroğlu, H. (2018). Bireysel ve takım sporu ile uğraşan sporcularda hayal etme biçimlerinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 20(3), 92-102.
35. Kayhan, O. (2019). Futbol oyununun öğretiminde taktik oyun yaklaşımının erişiye etkisi. [Yüksek lisans tezi, Pamukkale Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
36. Kemiksiz, Ö. (2016). Doğrudan öğretim modeliyle 5. sınıf öğrencilerinin konuşm becerilerinin geliştirilmesi. [Doktora tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
37. Kızıldağ, E. (2007). Farklı spor branşındaki sporcuların imgeleme biçimleri. [Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
38. Koca, C., Çiçek, Ş., Şahin, R., Bulca, Y., & Altay, F. (2010). Beden eğitimi ve spor öğretiminde yeni yaklaşımlar. G. Demirhan, M. L. İnce, C. Koca, S. Kirazcı (Ed.), Taktiksel oyun yaklaşımı öğretimi (s. 15-47). Spor Eğitimi Grubu Yayını.
39. Kolayiş, H., Sarı, İ., & Köle, Ö. (2015). Takım sporlarıyla uğraşan kadın sporcuların imgeleme, güdülenme ve kaygı puanları arasındaki ilişkinin incelenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(2), 129-136. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000277
40. Korkmaz, M. (2021). Spor eğitim modeline dayalı temel tenis eğitiminin 10-11 yaş çocuklarda temel motor ve tenis beceleri ile liderlik özelliği gelişimine etkisi. [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
41. Mastrogiannis, P., Antoniou, P., Sotiriou, S., & Gialamas, V. (2017). Integrating the inducement of cognitive conflict into the pedagogical model of the tactical approach to teaching volleyball tactics in physical education. Journal of Physical Education and Sports Management, 4(1), 1-24.
42. Mendes, P., Marinho, D., & Petrica, J. (2015). Comparison between genders in imagery ability in Portuguese basketball practitioners. Journal of Physical Education and Sport, 15(3), 391-395.
43. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2013). Beden eğitimi ve spor dersi öğretim programı uygulama kılavuzu (Ortaokul 5-8. Sınıflar). http://tegm.meb.gov.tr/www/ortaokul-beden-egitimi-ve-spor-dersi-program-uygulama-ki lavuzu-ortaokul-5-8-siniflar/icerik/156
44. Morales-Belando, M. T., Calderon, A., & Arias-Estero, J. L. (2018). Improvement in game performance and adherence after an aligned TGfU floorball unit in physical education. Physical Education and Sport Pedagogy, 23(6), 657-671.
45. Nathan, S. (2016). Badminton instructional in Malaysian schools: A comparative analysis of TGfU and pedagogical models. Springer Plus, 5, 1215. https://doi.org/10.1186/s40064-016-2872-3
46. Nathan, S., Shariff, A. M., & Salimin, N. (2014). The effect of teaching games for understanding coaching context on elite Malaysian school player's in general hockey skills and mini game play. International Journal of Humanities, Arts, Medicine and Sciences 2(4), 15-24.
47. Osman, A. (2017). Effects of teaching games for understanding on tactical awareness and decision making in soccer for college students. Science, Movement and Health, 17(2, Supplement), 170-176.
48. Özcan, G. & Yıldırım, S. (2011). Lisanslı olarak takım sporu ve bireysel spor yapan ile spor yapmayan ortaöğretim öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerinin karşılaştırılması. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(2), 111-135.
49. Özkan, H. H. (2012). Yapılandırmacı odaklı öğretim tasarımı modeli örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(28), 47-66.
50. Özsarı, A., Kara, N. Ş., & Kara, M. (2022, Ocak 24-26). Çeşitli spor branşlarının yaşam becerilerine etkisinin incelenmesi. 7. Uluslararası Akademik Araştırmalar Kongresi Sempozyum Özet Kitapçığı. Asos Yayınevi, Elazığ, Türkiye. https://kongre.akademikiletisim.com/files/icar7/icar7_ozet_kitapcigi.pdf
51. Perkins, D. F., & Noam, G. G. (2007). Characteristics of sports‐based youth development programs. New directions for youth development, 115, 75-84.
52. Popelka, J., & Pavlović, R. (2017). The effectiveness of various teaching approaches on the performance of the volleyball game. Sportlogia, 13(1), 29-37.
53. Priklerová, S., & Kucharik, I. (2015). Efficiency of technical and tactical approach to teaching minihandball game skills in different age categories. Acta Facultatis Educationis Physicae Universitatis Comenianae, 55(2), 132-140.
54. Savaş, M. Ş. (2018). Taktiksel oyun yaklaşımının ortaokul öğrencilerinin yaratıcılık düzeylerine etkisinin incelenmesi. [Yüksek lisans tezi, Aksaray Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
55. Short, S. E., Afremow, J., & Overby, L. (2001). Using mental imagery to enhance children’s motor performance. Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 72(2), 19-23.
56. Süleymanoğulları, M., Tozoğlu, E., & Dursun, M. (2019). Çocukların sporda hayal etme düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(68), 958-965.
57. Tallir, I., Musch, E., Valcke, M., & Lenoir, M. (2005). Effects of two instructional approaches for basketball on decision-making and recognition ability. International Journal of Sport Psychology, 36(2), 107-126.
58. Üçal, G. (2020). Geleneksel yaklaşm ve doğrudan öğretim modelinin ortaöğretimde öğrenim gören öğrencilerin bilişsel süreçlere etkisi. [Yüksek lisans tezi, Karamanoğlu Mehmet Bey Üni̇versi̇tesi̇]. YÖK Tez Merkezi.
59. Ünal, Ç., & Çelikkaya, T. (2009). Yapılandırmacı yaklaşımın sosyal bilgiler öğretiminde başarı, tutum ve kalıcılığa etkisi (5. sınıf örneği). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(2), 197-212.
60. Yıldız, Y. (2020). Spor lisesi öğrencilerinin hayal etme ve temel psikolojik ihtiyaçları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(3), 364-373.
61. Žuffová, Z., & Zapletalová, L. (2015). Effeciency of different teaching models in teaching frisbee ultimate. Acta Facultatis Educationis Physicae Universitatis Commenianae, 55(1), 64-73.