TURKISH ADAPTATION STUDY OF THE TALENT MANAGEMENT SCALE

Öz

Today, one of the effective factors in organizations maintaining their competitive advantage is talent management strategies. Whether this strategy, which is based on managing talents that add value to organizations, is implemented effectively or not requires determining employees’ perceptions of talent management practices. Determination of the perceptions of employees in organizations regarding talent management is conducted with scales aimed at measuring the impact of applications made in this direction. In this context, the aim of the study was to adapt the “Talent Management Scale” to Turkish by conducting validity and reliability analysis. For this purpose, explanatory and confirmatory factor analyzes were applied to the data obtained from the study group consisting of 301 participants, and reliability analyzes were performed. According to the findings obtained from the analysis, it was obtained a structure consisting of 21 items collected under 4 factors of total variance rate of 66.65%, Bartlett test value is x2=4138.564, KMO value is 0.921. CFA findings showed that the fit values of the relevant scale were acceptable and had good fit (x2/df=1.541; GFI=0.92; AGFI=0.87; CFI=0.954; RMSEA=0.057). According to the analysis findings regarding the internal consistency of the scale, was determined Sperman-Brown value 0.880; Gutt-Mann Split Half value was determined as 0.880 and Cronbach’s Alpha coefficient as 0.938. When the findings were evaluated as a whole, it was determined that the relevant scale provided validity and reliability and could be used in Turkish studies.

Anahtar Kelimeler

• Talent Management
• Scale
• Validity and Reliability

YETENEK YÖNETİMİ ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇE UYARLAMA ÇALIŞMASI

Öz

Günümüzde örgütlerin rekabet avantajını sürdürmesinde etkili faktörlerden biri yetenek yönetimi stratejileridir. Örgütlere değer katan yetenekleri yönetmeye dayalı bu stratejinin etkin uygulanıp uygulanmadığı ise çalışanların yetenek yönetimi uygulamalarına ilişkin algılarının tespit edilmesini gerektirmektedir. Örgütlerde çalışanların yetenek yönetimine ilişkin algılarının tespiti ise bu yönde yapılan uygulamaların etkisini ölçmeye yönelik ölçeklerle gerçekleştirilmektedir. Bu bağlamda çalışmada “Yetenek Yönetimi Ölçeği”nin geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılarak Türkçeye uyarlaması amaçlanmıştır. Bu amaç çerçevesinde 301 katılımcıdan oluşan çalışma grubundan elde edilen verilere açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri uygulanmış, güvenirlik analizleri yapılmıştır. Yapılan analizlerden elde edilen bulgulara göre ölçeğin KMO değerinin 0,921; Barlett test değeri ise x2=4138,564; toplam varyans oranı %66,65 olan 4 faktör altında toplanan ve 21 maddeden oluşan bir yapı elde edilmiştir. DFA bulguları ilgili ölçeğin uyum değerlerinin (x2/df=1.541; GFI=0,92; AGFI=0,87; CFI=0,954; RMSEA=0,057) kabul edilebilir ve iyi uyuma sahip olduğunu göstermiştir. Ölçeğin iç tutarlılığına yönelik analiz bulgularına göre ise, Sperman-Brown değeri 0,880; Gutt-Mann Split Half değeri 0,880 ve Cronbach Alpha katsayısı ise 0,938 olarak tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde ilgili ölçeğin geçerlik ve güvenirliği sağladığı ve Türkçe çalışmalarda kullanılabileceği saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yetenek Yönetimi
• Ölçek
• Geçerlik ve Güvenirlik

Kaynakça

1. Akar, F. ve Balcı, A. (2016). Yetenek yönetiminin bazı Türk üniversitelerinde uygulanmasına ilişkin öğretim üyesi görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(2), 955-974. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/209747
2. Akar, F. ve Balcı, A. (2016). Yetenek yönetiminin bazı Türk üniversitelerinde uygulanmasına ilişkin öğretim üyesi görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(2), 955-974
3. Akdağ, M. (2021). Bilimsel araştırmalarda istatistiksel SPSS uygulamaları. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
4. Akyüz, A. N. ve Örücü, E. (2018). Algılanan yetenek yönetimi uygulamalarının yenilik performansı üzerine etkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 57, 20-36. https://dergipark.org.tr/ tr/pub/dpusbe/issue/38899/290609
5. Al-Ariss, A., Cascio, W. F. ve Paauwe, J. (2014). Talent management: Current theories and future research directions. Journal of World Business, 49(2), 173-179. https://doi.org/10.1016/j.jwb.2013.11.001
6. Altınöz, M. (2018). Yetenek yönetiminin algılanması üzerine karşılaştırmalı bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 39, 82-95. https://dergipark.org.tr/tr/pub/susbed/issue/61821/924965
7. Altınöz, M., Çöp, S. ve Çakıroğlu, D. (2014). Büro ortamında yetenek yönetiminin algılanması üzerine karşılaştırmalı bir araştırma. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges), 4(3), 101-111. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ejovoc/issue/5386/73035
8. Aslan, Ş. ve Kurşun, A. (2020). Yetenek yönetimi ile örgüt kültürü ilişkisinde duygusal zekâ liderliğinin ve psikolojik sözleşmenin aracı rolü. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 23(1), 165-190. https://dergipark.org. tr/tr/pub/hacettepesid/issue/53213/706493

9. Bahadınlı, H. S. (2013). İşletmelerde yetenek yönetimi uygulamalarının çalışanların iş tatmini ve örgüte bağlılıkları üzerindeki etkisi (ilaç, tekstil ve otomotiv sektörlerinde araştırma). [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
10. Beechler, S. ve Woodward, I.C. (2009). The global “War for Talent”. Journal of International Management, 15(3), 273-285. https://doi.org/10.1016/ j.intman.2009.01.002
11. Bentler, P. M. (1980). Multivariate analysis with latent variables: Causal modeling. Annual Review of Psychology, 31, 419-456. https://doi.org/ 10.1146/annurev.ps.31.020180.002223.
12. Berger, L. A. ve Berger, D. R. (2004). The talent management handbook: Creating organizational excellence by identifying developing & promoting your best people. NY: McGraw-Hill.
13. Boudreau, J. W. ve Ramstad, P. M. (2005). Talentship, talent segmentation, and sustainability: A new HR decision science paradigm for a new strategy definition. Human Resource Management, 44(2),129-136. https://doi.org/10.1002/hrm.v44:210.1002/hrm.20054
14. Briscoe, D., Schuler, R. ve Claus, E. (2009). International human resource management. London: Routledge. Brislin, R. W., Lonner, W. J. ve Thordike, R. M. (1973). Cross-Cultural research methods. New York: John Wiley & Sons.
15. Browne, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen ve J. S. Long, (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Beverly Hills, CA: Sage.
16. Büyüköztürk, Ş. (2023). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum, (30. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
17. Can, A. (2023). SPSS ile Bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi, (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
18. Cappelli, P. (2008). Talent management for the twenty-first century. Harvard Business Review, 86(3), 74-81.
19. Carpenter, S. (2018). Ten steps in scale development and reporting: A guide for researchers. Communication Methods and Measures, 2(1),25-44. https://doi.org/10.1080/19312458.2017.1396583
20. Cheese, P., Thomas, R. J. ve Craig, E. (2007). The talent powered organization: Strategies for globalization, talent management and high performance. Kogan Page Publishers.
21. Claus, L. (2019). HR disruption - Time already to reinvent talent management. BRQ Business Research Quarterly, 22(3), 207-215. https://doi.org/ 10.1016/j.brq.2019.04.002
22. Collings, D. G. ve Mellahi, K. (2009). Strategic talent management: A review and research agenda. Human Resource Management Review, 19(4), 304-313. https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2009.04.001
23. Çapık, C. (2014). Geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında doğrulayıcı faktör analizinin kullanımı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 17(3), 196-205. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunihem/issue/2666/ 34715.
24. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LİSREL uygulamaları, 7. Baskı. Ankara: Pegem Akademi.
25. Demirkasımoğlu, N. ve Taşkın, P. (2015). Yetenek yönetiminin örgütsel etkililik ile ilişkisi: özel öğretim kurumları örneği. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(4), 268-285.
26. Duran, C., Boz, D., Behdioğlu, S. ve Kutlu, S. (2019). Yetenek yönetimi uygulamaları ölçeği geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 158-189. https://doi.org/10.17494/ogusbd.672762
27. Elsharnouby, T. H. ve Elbanna, S. (2021). Change or perish: Examining the role of human capital and dynamic marketing capabilities in the hospitality sector. Tourism Management, 82, 104184. https://doi.org/ 10.1016/j.tourman.2020.104184
28. Erdoğan, M. E. (2019). Yetenek yönetimi ölçeği geliştirilmesi: Türkiye’de telekomünikasyon profesyonelleri üzerine bir çalışma. "İŞ, GÜÇ" Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 21(2), 47-74
29. Farndale, E., Beijer, S. E., Van Veldhoven, M. J. P. M., Kelliher, C. ve Hope-Hailey, V. (2014). Work and organization engagement: Aligning research and practice. Journal of Organizational Effectiveness: People and Performance, 1(2), 157-176. https://doi.org/10.1108/JOEPP-03-2014-0015
30. Farndale, E., Scullion, H. ve Sparrow, P. (2010). The role of the corporate HR function in global talent management. Journal of World Business, 45(2), 161-168. https://doi.org/10.1016/j.jwb.2009.09.012
31. Gallardo-Gallardo, E., Thunnissen, M. ve Scullion, H. (2020). Talent management: Context matters. The International Journal of Human Resource Management, 31(4), 457-473. https://doi.org/10.1080/ 09585192.2019.1642645
32. George, D. ve Mallery, P. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference 17.0 Update, (10th Edition), Boston: Pearson.
33. Hiltrop, J. M. (1999). The quest for the best: Human resource practices to attract and retain talent. European Management Journal, 17(4), 422-430. https://doi.org/10.1016/S0263-2373(99)00022-5
34. Karadirek, G. (2022). Örgüt kültürü, örgütsel performans ve bağlılık arasındaki ilişkilerin belirlenmesi. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(17), 46-58.
35. Karagöz, Y. (2019). SPSS - AMOS - META uygulamalı istatistiksel analizler, (Güncelleştirilmiş 2. Basım). Ankara: Atlas Akademik.
36. Kartal, M. ve Bardakçı, S. (2018). SPSS ve AMOS uygulamalı örneklerle güvenirlik ve geçerlik analizleri. Ankara: Akademisyen Kitabevi.
37. Kehinde, J.S. (2012). Talent management: Effect on organizational performance. Journal of Management Research, 4(2), 178-186. https://doi.org/10.5296/jmr.v4i2.937
38. Kiron, D. ve Spindel, B. (2020). Rebooting work for a digital era: How IBM reimagined talent and performance management. In A Manager’s Guide to the New World of Work: The most effective strategies for managing people, teams, and organizations. The MIT Press. https://doi.org/10.7551/mitpress/13661.003.0026
39. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press.
40. Koğar, H. (2020). Kısa form geliştirme: Yöntemler, öneriler ve incelemeler. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 11(3), 302-310. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1310376
41. Lee, Y., Kwon, K., Kim, W. ve Cho, D. (2016). Work engagement and career: Proposing research agendas through a review of literature. Human Resource Development Review, 15(1), 29-54. https://doi.org/10.1177/ 1534484316628356
42. Michaels, E., Handfield-Jones, H. ve Axelrod, B. (2001). The War for Talent, Boston, MA: Harvard Business School Press.
43. Munro, B. H. (2005). Statistical methods for health care research. Philadelphia: Lippincott.
44. Oehley, A. M. (2007). The development and evaluation of a partial talent management competency model. [Unpublished Mater Thesis]. Stellenbosch University.
45. Omotunde, O. I. ve Alegbeleye G. O. (2021). Talent management practices and job performance of librarians in university libraries in Nigeria. The Journal of Academic Librarianship, 47(2), 102319. https://doi.org/ 10231910.1016/j.acalib.2021.102319
46. Özer, M. A. (2022). İnsan kaynakları yönetimi dersleri. Ankara: Lykeion Yayıncılık.
47. Reiche, B. S., Lee, Y. T. ve Allen, D. G. (2019). Actors, structure, and processes: A review and conceptualization of global work integrating IB and HRM research. Journal of Management, 45(2), 359-383. https://doi.org/10.1177/014920631880888
48. Schermelleh-Engel, K. ve Moosbrugger, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2),23-74. https://www.stats.ox.ac.uk/~snijders/mpr_Schermelleh.pdf
49. Schiemann, W. A. (2014). From talent management to talent optimization. Journal of World Business, 49(2),281-288. https://doi.org/10.1016/ j.jwb.2013.11.012
50. Schuler, R. S., Jackson, S. E. ve Tarique. I. (2011). Global talent management and global talent challenges: Strategic opportunities for IHRM. Journal of World Business, 46(4), 506-516. https://doi.org/10.1016/j.jwb.2010. 10.011
51. Scullion, H., Collings, D. G. ve Caligiuri, P. (2010). Global talent management. Journal of World Business, 45(2), 105-108. https://doi. org/10.1016/j.jwb.2009.09.011
52. Tabancalı, E., Şimşek-Gölbaşı, G. ve Korumaz, M. (2017). Talent management in educational organizations: A scale development study. European Journal of Education Studies, 3(10), 404-424. http://dx.doi. org/10.5281/zenodo.1019297
53. Tarique, I. ve Schuler, R. (2010). Global talent management: Literature review, integrative framework, and suggestions for further research. Journal of World Business, 45(2), 122-133. https://doi.org/10.1016/ j.jwb.2009.09.019
54. Thunnissen, M. (2016). Talent management. For what, how and how well? An empirical exploration of talent management in practice. Employee Relations, 38(1), 57-72. https://doi.org/10.1108/ER-08-2015-0159
55. Vaiman, V., Scullion, ve H. Collings, D. (2012). Talent management decision making. Management Decision, 50(5), 925-941. https://doi.org/10. 1108/ 00251741211227663
56. Velicer, W. F. ve Fava, J. L. (1998). Affects of variable and subject sampling on factor pattern recovery. Psychological Methods, 3(2), 231-251. https://doi.org/10.1037/1082-989X.3.2.231
57. Warraich, I. A. ve Ahmed, A. (2020). The logic for organizational talent management scorecard. International Journal of Advanced and Applied Sciences, 7(7), 40-47. https://doi.org/10.21833/ijaas.2020.07.005
58. Yerlikaya, S. (2017). Okul yöneticilerinin yetenek yönetimi ile öğretmenler arasındaki farklılıkları yönetme yeterlikleri. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
59. Yıldız, R. O. ve Esmer, S. (2023). Talent management strategies and functions: A systematic review. Industrial and Commercial Training, 55(1), 93-111. https://doi.org/10.1108/ICT-01-2022-0007
60. Yılmaz, V. ve Çelik H. E. (2009). LISREL ile yapısal eşitlik modellemesi-I. Ankara: Pegem Akademi.
61. Zafer-Güneş, D. ve Keskinkılıç-Kara, S. B. (2017). Özel Okullarda Yetenek Yönetimi Uygulamaları. Sakarya University Journal of Education, 7(1), 142-154. https://doi.org/10.19126/suje.307136
62. Zhang, Y. E. ve Nesbit P. L. (2018). Talent development in China: Human resource managers’ perception of the value of the MBA. The International Journal of Management Education, 16(3), 380-393. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2018.06.001.