ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN DİJİTAL GİRİŞİMCİLİĞE İLİŞKİN ALGILARININ İNCELENMESİ

Öz

Dijital teknolojilerin hızla gelişmesi, girişimcilik kavramını yeniden şekillendirmiş ve dijital girişimcilik olgusunu ön plana çıkarmıştır. Dijital girişimcilik, yenilikçi iş fikirlerini dijital araçlar ve platformlar aracılığıyla hayata geçirme süreci olarak tanımlanmaktadır. Bu bağlamda, bireylerin dijital girişimciliğe yönelik algılarının ve yetkinliklerinin belirlenmesi, dijital dönüşüm sürecine adaptasyon açısından büyük bir önem taşımaktadır. Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin dijital girişimciliğe ilişkin algılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, dijital girişimcilik algısının cinsiyet, yaş, eğitim durumu, dijital girişimciliğe yönelik bilgi düzeyi ve dijital araçları kullanma becerisi gibi değişkenlere göre nasıl farklılaştığı analiz edilmektedir. Araştırmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmış olup, veri toplama aracı olarak üniversite öğrencilerinin dijital girişimcilik algılarını ve bu alandaki becerilerini değerlendirmek amacıyla oluşturulan “Dijital Girişimcilik Algı Ölçeği” uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini Sivas Cumhuriyet Üniversitesi öğrencileri oluştururken çalışma grubunu ise 393 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler SPSS 27.0 programı ile analiz edilmiş ve parametrik istatistiksel yöntemlerden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular, öğrencilerin dijital girişimciliğe yönelik bilgi düzeylerinin düşük, ancak dijital araçları kullanma becerilerinin daha gelişmiş olduğunu göstermektedir. Cinsiyet değişkenine göre, erkek öğrencilerin proje geliştirme ve dijital teknoloji kullanımında kadın öğrencilere kıyasla daha yüksek puanlara sahip olduğu belirlenmiştir. Yaş değişkeni açısından, 26 yaş ve üzeri bireylerin uygulama ve işbirliği becerilerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Eğitim düzeyi analizlerinde, önlisans mezunlarının yönetim ve güvenlik faktöründe lisans mezunlarına kıyasla daha düşük puan aldığı görülmüştür. Öğrencilerin dijital girişimciliğe yönelik bilgi düzeyi ve dijital araçları kullanma becerisi arttıkça, proje geliştirme ve dijital teknoloji kullanım becerilerinin de yükseldiği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma bulgularına dayanarak, dijital girişimcilik eğitimlerinin uygulamalı öğrenme süreçleriyle desteklenmesi, dijital becerilerin artırılması ve girişimcilik ekosistemine katılımı teşvik eden mekanizmaların geliştirilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Girişimcilik
• Üniversite Öğrencileri
• Dijital Teknoloji Kullanımı
• Açımlayıcı Faktör Analizi
• Parametrik Testler

Etik Beyan

Bu çalışma Araştırma ve Yayın Etiğine uygun olarak hazırlanmıştır.

EXAMINATION OF UNIVERSITY STUDENTS’ PERCEPTIONS OF DIGITAL ENTREPRENEURSHIP

Öz

The rapid advancement of digital technologies has reshaped the concept of entrepreneurship and brought digital entrepreneurship to the forefront. Digital entrepreneurship is defined as the process of transforming innovative business ideas into reality through digital tools and platforms. In this context, identifying individuals' perceptions and competencies regarding digital entrepreneurship is of great importance for their adaptation to the digital transformation process. This study aims to examine university students’ perceptions of digital entrepreneurship. The research analyzes how perceptions of digital entrepreneurship vary according to gender, age, education level, digital entrepreneurship knowledge, and digital tool usage skills. A descriptive research method was employed, and data were collected using the "Digital Entrepreneurship Perception Scale," which was designed to assess university students’ perceptions and competencies in this field. The study population consists of students from Sivas Cumhuriyet University, while the sample group includes 393 students. The collected data were analyzed using SPSS 27.0 software, and parametric statistical methods were applied. The findings reveal that while students have a low level of knowledge about digital entrepreneurship, their digital tool usage skills are relatively more developed. In terms of gender differences, male students scored higher in project development and digital technology usage compared to female students. Regarding age differences, individuals aged 26 and above demonstrated higher application and collaboration skills. Analyzing education levels, it was observed that associate degree graduates scored lower in management and security factors compared to bachelor’s degree graduates. Furthermore, the results indicate that as students' knowledge of digital entrepreneurship and digital tool usage skills increase, their project development and digital technology utilization abilities also improve. Based on the research findings, it is recommended to support digital entrepreneurship education with practical learning processes, enhance digital skills, and develop mechanisms that encourage participation in the entrepreneurial ecosystem.

Anahtar Kelimeler

• Digital Entrepreneurship
• University Students
• Digital Technology Use
• Exploratory Factor Analysis
• Parametric Tests

Etik Beyan

This study has been prepared in accordance with research and publication ethics.

Kaynakça

1. Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T
2. Allen, J. (2019). Digital entrepreneurship (1st ed.). Routledge.
3. Autio, E., Nambisan, S., Thomas, L. D. W. ve Wright, M. (2018). Digital affordances, spatial affordances, and the genesis of entrepreneurial ecosystems. Strategic Entrepreneurship Journal, 12(1), 72–95. https://doi.org/10.1002/sej.1266
4. Avrupa Komisyonu. (2016). DigCompOrg: Digitally competent educational organisations. Parlamento Avrupa Yayınları. Erişim: 15 Kasım 2024, https://ec.europa.eu/jrc/en/digcomporg
5. Bacigalupo, M., Kampylis, P., Punie, Y. ve Van den Brande, G. (2016). EntreComp: The entrepreneurship competence framework. JRC Science for Policy Report. Retrieved from https://core.ac.uk/download/pdf/38632642.pdf
6. Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. Chicago: University of Chicago Press.
7. Bosma, N., Hill, S., Ionescu-Somers, A., Kelley, D., Guerrero, M. ve Schott, T. (2021). Global Entrepreneurship Monitor: 2020/2021 global report. GEM. Retrieved from https://cutt.ly/IJjdobe
8. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (24. baskı). Pegem Akademi.

9. Carretero, S., Vuorikari, R. ve Punie, Y. (2017). DigComp 2.1: The digital competence framework for citizens, with eight proficiency levels and examples of use. Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.2760/38842
10. Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
11. Cohen, L., Manion, L. Ve Morrison, K. (2007). Research methods in education (6th ed.). Routledge.
12. Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
13. Elia, G., Margherita, A. ve Passiante, G. (2020). Digital entrepreneurship ecosystem: How digital technologies and collective intelligence are reshaping the entrepreneurial process. Technological Forecasting and Social Change, 150, 119791. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2019.119791
14. González-Calatayud, V., Prendes-Espinosa, M. P. ve Solano-Fernández, I. M. (2022). Instrument for analysing digital entrepreneurship competence in higher education. RELIEVE, 28(1), Article 1. http://doi.org/10.30827/relieve.v28i1.22831
15. Hatlevik, O. E. ve Christophersen, K. A. (2013). Digital competence at the beginning of upper secondary school: Identifying factors explaining digital inclusion. Computers & Education, 63, 240–247. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.11.015
16. Kaiser, H. F. (1974). An index of factorial simplicity. Psychometrika, 39(1), 31–36.
17. Karakaya, İ. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık.
18. Kollman, T. (2006). What is e-entrepreneurship? Fundamentals of company founding in the net economy. International Journal of Technology Management, 33(4), 322–340. http://dx.doi.org/10.2791/54070
19. Kollman, T. (2009). E-entrepreneurship: The principles of founding electronic ventures. In F. Zhao (Ed.), Selected readings on information technology and business systems management (pp. 204–225). IGI Global. https://doi.org/10.1504/IJTM.2006.009247
20. Lorenzo, O. (2012). La empresa en red: Emprendimiento + innovación + tecnología. Boletín de Estudios Económicos, 67(205), 133–144. Retrieved from https://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=3896882
21. Mavlutova, I., Lesinskis, K., Liogys, M. ve Hermanos, J. (2020). The role of innovative methods in teaching entrepreneurship in higher education: Multidisciplinary approach. In Reliability and statistics in transportation and communication (pp. 684–693). https://doi.org/10.1007/978-3-030-44610-9_66
22. McAdam, M., Crowley, C. ve Harrison, R. T. (2020). Digital girl: Cyber feminism and the emancipatory potential of digital entrepreneurship in emerging economies. Small Business Economics, 55(4), 349–362. https://doi.org/10.1007/s11187-019-00301-2
23. Moysidou, K. ve Hausberg, J. P. (2020). In crowdfunding we trust: A trust-building model in lending crowdfunding. Journal of Small Business Management, 58, 511–543. https://doi.org/10.1080/00472778.2019.1661682
24. Nambisan, S. (2017). Digital entrepreneurship: Toward a digital technology perspective of entrepreneurship. Entrepreneurship Theory and Practice, 41(6), 1029–1055. https://doi.org/10.1111/etap.12254
25. Omar, F. I., Othman, N. A. ve Hassan, N. A. (2019). Digital inclusion of ICT and its implication among entrepreneurs of small and medium enterprises. International Journal of Engineering and Advanced Technology, 8(5), 747–752. http://doi.org/10.35940/ijeat.E1106.0585C19
26. Prendes, M. P. (2022). Formar para el emprendimiento digital: Construyendo los ciudadanos del siglo XXI. RiiTE Revista Interuniversitaria de Investigación en Tecnología Educativa, 12, 1–19. https://doi.org/10.6018/riite.525101
27. Ratten, V. ve Usmanji, P. (2020). Entrepreneurship education: Time for a change in research direction? International Journal of Management Education, 19, 1–8. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2020.100367
28. Román-García, M. ve González-Calatayud, V. (2022). La competencia de emprendimiento digital en función del género: El proyecto EmDigital. Hachetetepé. Revista Científica de Educación y Comunicación, (24), 1–13. https://doi.org/10.25267/Hachetetepe.2022.i24.1205
29. Sánchez-Vera, M. del M. ve López-Vicent, P. (2024). The competence of digital entrepreneurship in education: Analysis of the perception of university students. Intangible Capital, 20(2), 376–392. https://doi.org/10.3926/ic.2417
30. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi (SCÜ). (2024). Genel tanıtım. Erişim: 5 Kasım 2024, https://www.cumhuriyet.edu.tr/genel-tanitim
31. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5th ed.). Boston, MA: Allyn & Bacon.
32. Tavşancıl, E. (2010). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (4. baskı). Nobel Yayıncılık.
33. Van Laar, E., van Deursen, A. J. A. M., van Dijk, J. A. G. M. ve De Haan, J. (2017). The relation between 21st-century skills and digital skills: A systematic literature review. Computers in Human Behavior, 72, 577–588. https://doi.org/10.1016/j.chb.2017.03.010
34. Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B. ve Davis, F. D. (2003). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425–478. https://doi.org/10.2307/30036540
35. Zaheer, H., Breyer, Y. ve Dumay, J. (2019). Digital entrepreneurship: An interdisciplinary structured literature review and research agenda. Technological Forecasting and Social Change, 148, 1–20. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2019.119735
36. Zhao, H., Seibert, S. E. ve Hills, G. E. (2005). The mediating role of self-efficacy in the development of entrepreneurial intentions. Journal of Applied Psychology, 90(6), 1265–1272. https://doi.org/10.1037/0021-9010.90.6.1265