Cinsiyet Uyum Sürecindeki Translarla Klinik Sosyal Hizmet

Öz

Cinsiyet uyum sürecindeki translar, cinsiyet kimlikleri nedeniyle toplum içinde insan onuruna ve haysiyetine yakışmayan hak ihlalleri ve adaletsizlikler deneyimlemektedir. Bu deneyimlerin sonucu olarak translar, bedensel ve ruhsal sorunlar yaşamaktadır. Dolayısıyla, cinsiyet uyum sürecindeki transların yaşamış oldukları haksızlık ve adaletsizlikle mücadele etmek sosyal hizmet uzmanlarının sorumluluğundadır. Ancak Türkçe literatürde klinik ortamlarda cinsiyet uyum sürecindeki translarla çalışan sosyal hizmet uzmanlarına rehberlik edecek kaynakların kısıtlı olduğu görülmektedir. Bu kısıtlılık da sosyal hizmet uzmanları arasında mesleki açıdan etik olmayan durumlarla sonuçlanabilmektedir. Bu yüzden bu çalışmanın amacı, Türkiye’de cinsiyet uyum sürecindeki translarla çalışan sosyal hizmet uzmanlarına bir rehber oluşturmaktır. Bu amaç doğrultusunda ilgili literatür ve klinik uygulamaya dair kaynaklar incelenmiştir. Sonuç olarak, cinsiyet uyum sürecindeki translarla çalışan sosyal hizmet uzmanları trans-olumlayıcı klinik değerlendirme ve savunuculuk faaliyetleri yürütmelidir. Bu faaliyetler ise planlı değişim sürecine entegre edilerek müracaatçılarla çalışılmalıdır. Ayrıca, klinik düzeyde cinsiyet uyum sürecindeki translarla çalışan sosyal hizmet uzmanlarının mesleki sorumlulukları arasında aile, grup ve toplum düzeyinde çalışmalar yürütmek de yer almalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Cinsiyet Uyum Süreci
• Translar
• Klinik Sosyal Hizmet
• Trans-Olumlayıcı Planlı Değişim Süreci
• Gender Affirming Process
• Transgender Individuals
• Clinical Social Work
• Trans-Affirmative Planned Intervention Process

Clinical Social Work with Transgender Individuals in A Gender Affirmation Process

Öz

In the society, transgender individuals in a gender affirmation process experience the violation of their rights and injustices, which are incompatible with human dignity and pride. Consequently, they have physical and mental problems. It is hence the responsibility of social workers to challenge unrighteousness and injustice experienced by transgender individuals in a gender affirmation process. However, in the Turkish literature, there are limited resources guiding social workers who work in clinical settings with transgender individuals in a gender affirmation process. This limitation may professionally result in unethical cases among social workers. Therefore, the aim of this study is to create a guidance for social workers working with transgender individuals in a gender affirmation process. For this purpose, the relevant literature and resources for clinical practice were scrutinized. In conclusion, social workers who work with transgender individuals in a gender affirmation process should carry trans-affirmative clinical assessment and advocacy activities. It should further be worked with clients by integrating these activities into the planned intervention process. Also, the professional responsibilities of social workers clinically working with transgender individuals in a gender affirmation process should consist of works carried out at family, group, and community levels.

Anahtar Kelimeler

• Gender Affirming Process
• Transgender Individuals
• Clinical Social Work
• Trans-Affirmative Planned Intervention Process

Kaynakça

1. Acar, K., & Aygın, D. (2015). Transseksüel bireylerde cinsiyet değiştirme cerrahisi ve hemşirelik yaklaşımları. Androloji Bülteni, 17(62), 241-245.
2. Alçık, A. G. M. (2019). Türk anayasa mahkemesinin trans bireylere ilişkin cinsiyet değişikliği kararları üzerine bir değerlendirme. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 21(2), 1875-1906.
3. Altundal, B. (2019). Trans bireylerin ayrımcılıkla mücadelede sosyal medya kullanım pratikleri (Yüksek Lisan Tezi, Hacettepe Üniversitesi).
4. Amodeo, A. L., Esposito, C., Antuoni, S., Saracco, G., & Bacchini, D. (2022). Muscle dysmorphia: what about transgender people? Culture, Health & Sexuality, 24(1), 63-78.
5. Aypar, G., & Tanyaş, B. (2017). İstanbul’da yaşayan transların dışlanma ve ayrımcılık deneyimleri üzerine nitel bir çalışma. İstanbul Kemerburgaz Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 71-90.
6. Başar, K., Öz, G., & Karakaya, J. (2016). Perceived discrimination, social support, and quality of life in gender dysphoria. The Journal of Sexual Medicine, 13(7), 1133-1141.
7. Başar, K., & Yüksel, Ş. (2014). Çocukluktan yetişkinliğe cinsiyet kimliği ile ilgili sorunlar: uygun değerlendirme ve izlem. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4, 389-404.
8. Birleşmiş Milletler Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Komitesi (2000). Ulaşılabilecek en yüksek sağlık standardına sahip olma hakkı 14 no’lu genel yorumu: 22. oturum.

9. Bockting, W. O. (2008). Psychotherapy and the real-life experience: From gender dichotomy to gender diversity. Sexologies, 17(4), 211-224.
10. Bockting, W., Knudson, G., & Goldberg, J. M. (2006). Counselling and mental health care of transgender adults and loved ones. BC: Vancouver Coastal Health Authority. http://www.vch.ca/transhealth
11. Bülbül, A., & Başar, K. (2023). Hapsedilme, cinsel kimlik ve sağlık. Toplum ve Hekim, 38(1), 43-58.
12. Cesur, E., Kaptan, S., & Yüksel, S. (2021). Cinsel yönelime ve cinsiyet kimliğine dayalı ayrımcılık ve COVID-19 salgını. Klinik Psikiyatri Dergisi, 24(3), 405-412.
13. Coleman, E., Radix, A. E., Bouman, W. P., Brown, G. R., De Vries, A. L. C., Deutsch, M. B., ... & Arcelus, J. (2022). Standards of care for the health of transgender and gender diverse people, version 8. International Journal of Transgender Health, 23(1), 1-259.
14. Collazo, A., Austin, A., & Craig, S. L. (2013). Facilitating transition among transgender clients: Components of effective clinical practice. Clinical Social Work Journal, 41(3), 228-237.
15. Craig, S. L. (2013). Affirmative supportive safe and empowering talk (ASSET): Leveraging the strengths and resiliencies of sexual minority youth in school-based groups. Journal of LGBT Issues in Counseling, 7(4), 372-386.
16. Çakmak, D. (2022). Ayrımcılıktan yoksulluğa: Türkiye’de LGBTİ+’lar. 17 Mayıs Derneği.
17. Demir, H. (2021). Cinsiyet uyum sürecinin hukuki boyutu. https://spod.org.tr/wp-content/uploads/2022/03/Cinsiyet-Uyum-Surecinin-Hukuki-Boyutu-SSS-Kilavuzu-2021.pdf
18. Grant, J. M., Mottet, L. A., Tanis, J. J., & Min, D. (2011). Transgender discrimination survey. National Center for Transgender Equality and National Gay and Lesbian Task Force: Washington, DC, USA.
19. Grossman, A. H., & D'Augelli, A. R. (2007). Transgender youth and life‐threatening behaviors. Suicide and life‐threatening Behavior, 37(5), 527-537.
20. Javier, C., Crimston, C. R., & Barlow, F. K. (2022). Surgical satisfaction and quality of life outcomes reported by transgender men and women at least one year post gender-affirming surgery: A systematic literature review. International Journal of Transgender Health, 23(3), 255-273.
21. Kcomt, L. (2019). Profound health-care discrimination experienced by transgender people: Rapid systematic review. Social Work in Health Care, 58(2), 201-219.
22. Keskin, N., Yapça, G., & Tamam, L. (2015). Transseksüalizm: Klinik özellikleri ve yasal konular. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 7(4), 436-447.
23. Khoosal, D., Langham, C., Palmer, B., Terry, T., & Minajagi, M. (2009). Features of eating disorder among male-to-female transsexuals. Sexual and Relationship Therapy, 24(2), 217-229.
24. Lett, E., Abrams, M. P., Gold, A., Fullerton, F. A., & Everhart, A. (2022). Ethnoracial inequities in access to gender-affirming mental health care and psychological distress among transgender adults. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 57(5), 963-971.
25. Levine, S. B. (2009). Real-life test experience: Recommendations for revisions to the standards of care of the world professional association for transgender health. International Journal of Transgenderism, 11(3), 186-193.
26. Luhur, W., & Engin, C. (2021). Türkiye’de trans kişilerin haklarına yönelik kamuoyu araştırması. UCLA Hukuk Fakültesi, Williams Enstitüsü.
27. Lynne-Joseph, A. (2023). “As a clinician, you have to be passionately involved”: Advocacy and professional responsibility in gender-affirming healthcare. Social Science & Medicine, 115788.
28. Miller, L. R., & Grollman, E. A. (2015). The social costs of gender nonconformity for transgender adults: Implications for discrimination and health. Sociological Forum, 30(3), 809-831.
29. Mizock, L., & Lewis, T. K. (2008). Trauma in transgender populations: Risk, resilience, and clinical care. Journal of Emotional Abuse, 8, 335–354.
30. Morrow, D. F. (2006). Coming out as gay, lesbian, bisexual and transgender. In D. F. Morrow & L. Messenger (Eds.), Sexual orientation and gender expression in social work practice (pp. 129–149). New York: Columbia University.
31. Özkan, S. (2017). Cinsiyet geçiş sürecinin hukuki ve toplumsal boyutu: haklar ve ihlaller. Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 1, 55-84.
32. Pfeffer, C. A. (2009). Trans (formative) relationships: What we learn about identities, bodies, work and families from women partners of trans men (Doktora Tezi, University of Michigan).
33. Riley, E. A., Wong, W. T., & Sitharthan, G. (2011). Counseling support for the forgotten transgender community. Journal of Gay & Lesbian Social Services, 23(3), 395-410.
34. Simpson, A. J. & Goldberg, J. M. (2006). An advocacy guide for trans people and loved ones. Vancouver, BC: Vancouver Coastal Health Authority. Retrieved April 24, 2012, from http://transhealth.vch.ca/resources/careguidelines.html
35. Singh, A. A. (2013). Transgender youth of color and resilience: Negotiating oppression and finding support. Sex Roles, 68(11–12), 690–702.
36. Soner, G., & Altay, B. (2019). Trans bireylerin sağlığı ve hemşirenin rolü. Türkiye Klinikleri Journal of Nursing Sciences, 11(3), 331-338.
37. Swan, J., Phillips, T. M., Sanders, T., Mullens, A. B., Debattista, J., & Brömdal, A. (2023). Mental health and quality of life outcomes of gender-affirming surgery: A systematic literature review. Journal of Gay & Lesbian Mental Health, 27(1), 2-45.
38. Tekindal, M., Özlem, Ş. Ö., & Meryem, E. M. R. E. (2018). Şiddet mağduru kadına yönelik sosyal hizmet müdahalesi: Ayşen ve Zehra vakası. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 18(1), 45-72.
39. Tuncay, T., & Tekin, H. H. (2022). Sosyal hizmet mesleğinin ABC’si: Temel kavramlar, sosyal sorunlar, çalışma alanları, müdahale ölçekleri. Nika Yayınevi.
40. van Leerdam, T. R., Zajac, J. D., & Cheung, A. S. (2023). The effect of gender-affirming hormones on gender dysphoria, quality of life, and psychological functioning in transgender individuals: a systematic review. Transgender Health, 8(1), 6-21.
41. Westmacott, R. P., Dupasquier, J., Sajtos, A., Mohadeb, J., Schwager, A., Malone, R., & Francino, M. (2023). Toward informed consent: Canadian providers’ perspectives on presurgical mental health assessments for gender-affirming surgeries. Psychology of Sexual Orientation and Gender Diversity. Advance online publication.
42. Wagaman, M. A., & Kemmerer, A. (2021). Transgender and nonbinary youth empowerment. In S. K. Kattari, M. K. Kinney, L. Kattari, & N. E. Walls (Eds.), Social work and health care practice with transgender and nonbinary individuals and communities: Voices for equity, inclusion, and resilience (pp. 273–285). Routledge, Taylor & Francis Group.
43. White Holman, C., & Goldberg, J. M. (2006). Social and medical transgender case advocacy. International Journal of Transgenderism, 9(3–4), 197–217.
44. Yüksel, S., Baysal, B., & Atamer, Y. (2014). Legal and health care access conditions for transgender people in Turkey. 23th Biennial Symposium of the World Professional Association for Transgender Health, Bangkok.