İşçilerin Sendikalara İlişkin Algı ve Tutumları: Eskişehir Örneği

Öz

Workers’ Perceptions and Attitudes Towards the Trade Unions: The Case of Eskişehir

Öz

The unions have been loosing their current and potential members due to some internal and external factors in all over the world. External factors which affect the union density rates negatively can be characterised by globalisation, unemployment, flexibilasiton, sectoral shifts in production and employment, increasing labour force participation of young and female workers. These external factors also provoke the internal factors which are based on union-member relationship and attitudes and behaviours of members towards the unions. In these sense, the paper will basically depends on the research that comprises both unionized and nonunionized workers’ perceptions and attitudes towards the unions at metal, food, textile and petrochemical-rubber private sectors in Eskişehir. Aims of this paper can be summarised as follows: - To find out social, economic and demographic features of worker in metal, food, textile and petrochemical-rubber private sectors, - To find out how the workers defines their identities religion, social class, nationality, etc. and experiences of union membership which trade union do they member, what are their source of information about unions, etc. , - To discuss the perception of workers on necessity of being a member to the unions, - To analyse the understanding of workers on union policies and the member-trade union relationships, - To examine the opinion of workers about whether the unions can protect the workers’ rights or not

Kaynakça

1. Akgün, Birol. (2007). Türkiye’de Seçmen Davranışı, Partiler Sistemi ve Siyasal Güven. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
2. Akkaya, Yüksel. (2003). “Küreselleşme Kıskacında Türkiye’de İşçi Sınıfı ve Temel Özellikleri”, Petrol-İş 2002-2003 Yıllığı. İstanbul: Petrol-İş Yayın No: 85, ss. 219-238.
3. Altan, Zühtü; Kağnıcıoğlu, Deniz; Şişman, Yener ve Sungur, Zerrin. (2005). İşçi Profili Araştırması: Eskişehir Örneği. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 1651.
4. Başar, Mehmet; Tosunoğlu, B.; Tuğberk vd. (2008). Sosyal Ekonomik ve Mali Göstergeler Doğrultusunda Eskişehir’de Seçilmiş Sektörlerin Analizi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 1875.
5. Bilgin, Nuri. (1994). Kimlik Sorunu. İzmir: Ege Yayıncılık.
6. Buğra, Ayşe; Adaman, Fikret ve İnsel, Ahmet. (2004). Çalışma Hayatında Yeni Gelişmeler ve Türkiye’de Sendikaların Değişen Rolü. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Forumu.
7. Buğra, Ayşe. (2008). “Sınıf ve Siyaset”, Toplum ve Bilim. Sayı: 113, ss. 9-20.
8. Çelik, Aziz. (2006). “Yeni Sorun Alanları, Eğilimler ve Arayışlar”, Türkiye’de Sendikal Kriz ve Sendikal Arayışlar. Ankara: Epos, ss. 17-74.

9. Çelik, Aziz ve Lordoğlu, Kuvvet. (2006/2). “Türkiye’de Resmi Sendikalaşma İstatistiklerinin Sorunları Üstüne”, Çalışma ve Toplum. Sayı: 9, ss. 11-29.
10. Çetik, Mete ve Akkaya Yüksel. (1999). Türkiye’de Endüstri İlişkileri. İstanbul: Türk Tarih Vakfı.
11. DPT. (2003). İllerin ve Bölgelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması. Ankara: DPT Yayın No: 2671.
12. Ebbinghaus, Bernhard ve Visser Jelle. (June 1999). “When Institutions Matter, Union Growth and Decline in Western Europe, 1950-1995”, European Sociological Review. Vol: 15, No: 2, ss. 135-158.
13. Ekin, Nusret. (1993). Küçük İşyerlerinde Endüstri İlişkileri. Ankara: Kamu-İş.
14. Gökçe, Birsen (2001). “Türkiye’nin Toplumsal Yapısını Etkileyen Siyasal ve Toplumsal Öğeler”, Ulusal Sorunlar ve Demokratik Çözüm Yolları. (Der: İlhan Azkan), Bursa: Ekin Kitabevi.
15. İnsel, Ahmet. (2008). “Sosyal Sınıflar Tarihe mi Karıştı?”, Toplum ve Bilim. Sayı: 113, ss. 21-28.
16. Kızılçelik, Sezgin ve Erjem, Yaşar. (1996). Açıklamalı Sosyoloji Sözlüğü. Saray Kitabevleri.
17. Koray, Meryem. (2008).Sosyal Politika. Ankara: İmge Kitabevi.
18. Lordoğlu, Kuvvet. (2003). “Türk Sendikal Hareketinin Özgün Kriz Alanları Var mıdır?”, Petrol-İş 2000-2003 Yıllığı. İstanbul: Petrol-İş Yayın No: 85, ss. 289-301.
19. Makal. Ahmet. (1999). Türkiye’de Tek Partili Dönemde Çalışma İlişkileri: 1920–1946. Ankara: İmge Kitabevi.
20. Makal, Ahmet. (2007). “Türkiye’nin Çok Partili Yaşama Geçiş Sürecinde Cumhuriyet Halk Partisi ve Sendikalar: 1946-1950”, Ameleden İşçiye. İstanbul: İletişim Yayınları, ss. 213-265.
21. Miller, Paul ve Mulvey Charles. (1996). “Unions, Firm Size and Wages”, The Economic Record. Vol: 72, No: 217, ss. 138-153.
22. Özdemir, Gamze Yücesan ve Özdemir, Ali Murat. (2008). Sermayenin Adaleti. Ankara: Dipnot Yayınları.
23. Özveri, Murat. (2006). “Sendikal Hareket, Sorunlar, Arayışlar”, Türkiye’de Sendikal Kriz ve Sendikal Arayışlar. Ankara: Epos, ss. 75-116.
24. Polanyi, Karl. (2000). Büyük Dönüşüm. (Çev. Ayşe Buğra). İstanbul: İletişim Yayınları.
25. T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2008). Çalışma Hayatı İstatistikleri 2007. Ankara: Çalışma Genel Müdürlüğü Yayın No: 33.
26. T.C. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı. (2005). Eskişehir Sanayi Potansiyeli ve Yatırım Alanları Araştırması. Ankara: T.C. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Yayın No: 150.
27. Urhan, Betül. (2005). Sendikal Örgütlenme Bunalımı ve Türkiye’deki Durum. İstanbul: Petrol-İş Yayın No: 97.
28. Urhan, Betül ve Selamoğlu, Ahmet. (2008/3). “İşçilerin Sendikalara Yönelik Tutum ve Davranışları: Kocaeli Örneği”, Çalışma ve Toplum. Sayı: 18, ss. 171-197.
29. http://www.agarastirma.com.tr/arastirmalar/kurumlara_guven.pdf (20.11.2008) http://www.birgun.net/writer_2006_index.php?category_code=1186602893&news_code =1139031376&year=2006&month=02&day=04 (21.11.2008).