COVID-19 Pandemi Sürecinde Sosyal Politika ve Yerel Yönetimler: İstanbul İlçe Belediyeleri Örneği

Öz

Aralık 2019'da ortaya çıkan COVID-19 salgını ve yarattığı sosyal sorunlar hem ulus devletlerin sosyal politika düzenlemelerini hem de yerel yönetimlerin aktif rolünü etkiledi. Günümüzde belediyeler, refah sağlayan ve ortak ihtiyaçları karşılayan yerel refah sistemindeki en önemli aktörler olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, İstanbul metropol kent düzeyinde, yerel düzeyde küresel bir salgına nasıl yanıt verilebileceğini ele alarak potansiyelleri, kapasiteleri, mücadele alanlarını ve fırsatları ortaya çıkarmak amacıyla doküman inceleme yöntemiyle belediyelerin sosyal politika alanında sunduğu hizmetler refah devleti ve yerel refah perspektifinden değerlendirilmiştir. Bu amaçla İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve farklı sosyo-ekonomik ve demografik koşullara sahip olduğu tespit edilen beş ilçe belediyesi incelenmiştir. Çalışma sonucunda belediyelerin yerel yönetimler düzeyinde koruyucu ve önleyici tedbirler aldıkları; bazı sosyal yardım uygulamaları gerçekleştirdikleri ve dezavantajlı gruplara sınırlı sosyal hizmet sundukları tespit edilmiştir. Bulgular, pandemi başlangıcında belediyelerin temel ihtiyaçların karşılanmasına yönelik hizmetlere öncelik verdiği; daha sonraki süreçte teknoloji kullanımında ise psikolojik danışma, telefonla danışmanlık, video ve canlı internet yayıncılığı ve bilgilendirici seminerler gibi yeni deneyimler kazanmaya başladıklarını ortaya koymuştur. Bu deneyimlerden elde edilen bilgi ve hizmetlerin sürdürülebileceği öngörülmekle birlikte, belediyelerin kurumsallaşma, gelir ve sosyo-ekonomik gelişme bağlamında sosyal hizmetlerin niteliğinin farklılaştığı tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Yerel Yönetim, COVID-19, Sosyal Politika, Yerel Refah Sistemi

Social Policy and Local Governments During the COVID19 Pandemic: The Case of District Municipalities in Istanbul

Öz

The COVID-19 epidemic that emerged in December 2019 and the social problems it created affected both the social policy regulations of the nation states and the active role of local governments. Today, municipalities are emerging as the most important actors in the local welfare system that provide prosperity and meet common needs. In this study, the services provided by the municipalities in the field of social policy were evaluated from the perspective of the welfare state and local welfare in order to reveal the potentials, capacities, areas of struggle and opportunities by addressing how to respond to a global epidemic at the metropolitan city level of Istanbul at the local level. İt was used document review method in this study. For this purpose, Istanbul Metropolitan Municipality and five district municipalities determined to have different socio-economic and demographic conditions were examined. As a result of the study, the municipalities took protective and preventive measures at the level of local governments; It was determined that they carried out some social assistance practices and offered limited social services to disadvantaged groups. The findings show that at the onset of the pandemic, municipalities prioritize services aimed at meeting basic needs; it revealed that they started to gain new experiences in using technology such as psychological counseling, telephone counseling, video and live internet broadcasting and informative seminars in the later period. Although it is predicted that the information and services obtained from these experiences can be maintained, it has been determined that the quality of social services in the context of institutionalization, income and socioeconomic development of the municipalities has been determined

Anahtar Kelimeler

• Local Gowermnents, COVID-19, Social Policy, Local Welfare System

Kaynakça

1. Ataay, F. (2015). “Neoliberal Reformlar, Devletin Yeniden Yapılandırılması ve Kamu Hizmetlerinde Dönüşüm”, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, (30): 20-39.
2. Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (2020). https://www.ailevecalisma.gov.tr/tr-tr/haberler/bakan-selcuk-sosyal-koruma- kalkani-kapsaminda-yaptigimiz-yardimlarin-tutari-45-5-milyar-liraya-yaklasti/ (06.02.2021).
3. Arıkboğa, E. (2004) “Yönetimde Değişim Süreci ve Yönetişim: İstanbul Konseyi Örneği”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi SBE.
4. Arın, T. (1997). “Sosyal Hakların Emek Gücünün Meta Niteliği Üzerindeki Etkileri”, Dünyada ve Türkiye’de Kamu Girişimciliğinin Geçmişi, İstanbul: TMMOB Yayını, 323-327.
5. Arın, T. (2004). “Refah Devleti Sosyal Güvenliğin Yoksulluğu”, Neşecan Balkan ve Sungur Savran (hzl.), Neoliberalizmin Tahribatı Türkiye’de Ekonomi, Toplum ve Cinsiyet, içinde (68-93), İstanbul: Metis Yayınları 69.
6. Artan, T. (2012). Yerel Yönetimlerde Sosyal Hizmetler, Ankara: SABEV.
7. Avcı, E. (2020). Covid-19 Krizi Yerel Yönetimlerin Pandemiyle Mücadelesi (4). Sivil Sayfalar. pandemiyle-mucadelesi-4-salginla-mucadelede-butunluklu-bir-politika-gerekli/ (Erişim Tarihi: 21.01.2020)
8. Baggiani, A., Briani, S., Luchini, G., Giraldi, M., Martino, M. C., Porretta, A., Totaro, M. ve Privitera, G. (2020). “Management Of Healthcare Areas for the Prevention of COVID-19 Emergency in an Italian Teaching Hospital (Pisa, Tuscany): A Hospital Renovation Plan”, Enfeksiyon Kontrol ve Hastane Epidemiyolojisi, 10.1017/ice.2020.177. Cambridge University Press, 1-6, doi:

9. Bayraktar, U. (2020). “Pandemide ve Sonrasında Yerel Yönetimler İçin Politika Önerileri”, https://www.istanpol.org/post/pandemide-ve-sonrasında-yerel- yönetimler-i̇çin-politika-önerileri (08.02.2021).
10. Berg-Weger, M. ve Morley, J. E. (2020). “Loneliness and Socıal Isolatıon in Older Adults During the Covid-19 Pandemic: Implications for Gerontological Social Work.”https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7156792/pdf/1260 3_2020_Article_1366.pdf (Erişim tarihi: 25.04.2020.
11. Boys, D.C., Alaux, C., Eymeri-Douzans, J. M.&Saboune, K. (2020). “France and COVID-19: A Centralized and Bureaucratic Crisis Management vs Reactive Local Institutions. In Good Public Governance in a Global Pandemic”, Paul Joyce, Fabienne Maron&Purshottama Sivanarain Reddy (Eds.), Brussels: The International Institute of Administrative Sciences, 279-289.
12. Brandily, P., Brébion, C., Briole, S. ve Khour, L. (2020). “A Poorly Understood Disease? The Unequal Distribution of Excess Mortality Due to COVID-19 Across French Municipalities”, Norvegian School of Economics (NHH) Department of Economics Discussion Paper. August 2020. Science Research https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=3682513 (14.01.2020). Electronic Paper Collection.
13. Britwum, K., Catrone, R., Smith, G.D. ve Koch, S. (2020) “A University-Based Social Services Parent-Training Model: A Telehealth Adaptation During the COVID-19 Pandemic”. Behavior Analysis Practice, 13, 532–542 (2020). https://doi.org/10.1007/s40617-020-00450-x
14. Capano, G., Howlett, M., Jarvis, D. S. L., Ramesh, M. ve Goyal, N. (2020). “Mobilizing Policy (In) Capacity to Fight COVID-19: Understanding Variations in State Responses”, Policy and Society, 39(3), 285-308, DOI: 10.1080/14494035.2020.1787628
15. Comas-Herrera, A., Fernandez, J., Hancock, R., Hatton, C., Knapp, K., McDaid, D., Malley, J., Wistow, G.& Wittenberg, R. (2020). “COVID-19: Implications for the Support of People with Social Care Needs in England”, Journal of Aging 10.1080/08959420.2020.1759759. Social Policy, 32:4-5, 365-372, DOI:
16. Çam, Ç. A. (2012). “Yerelleşme, Yerel İktidar ve Yerel Demokrasi”. Yayınlanmamış doktora tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi SBE.
17. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, (2021). https://yerelyonetimler.csb.gov.tr/ (11.05.2020).
18. Çöpoğlu, M. (2020). “Sosyal Belediyecilikten Sosyal Politikaya Geçiş Bağlamında Sakarya Büyükşehir Belediyesi Hizmetlerinin Değerlendirilmesi”, Yönetim Bilimleri Dergisi, 18 (37), 685-704. https://doi.org/10.35408/comuybd.722401
19. De Souza, C.D.F., Machado, M.F. ve Do Carmo, R.F. (2020). “Human Development, Social Vulnerability and COVID-19 in Brazil: a Study of the Social https://doi.org/10.1186/s40249-020-00743-x (Erişim Tarihi 30.01.2021).
20. Debre, M. ve Dijkstra, H. (2020). “Covid-19 and Policy Responses By International Organizations: Crisis Of Liberal International Order Or Window Of Opportunity?”, https://www.nestior.eu (Erişim Tarihi 25.01.2021). NestIOr Working Paper, 5 July 2020.
21. Demirbilek, Y., Pehlivantürk, G., Özgüler, Z. Ö. ve Alp Meşe, E. (2020). “COVID- 19 Outbreak Control, Example Of Ministry Of Health Of Turkey”, Turkish Journal of Medical Sciences, 50, 489-494, doi:10.3906/sag-2004-187.
22. Devine, P. (2009) “1970’ler ve Sosnrası: Enflasyonun Ekonomi Politiği ve Sosyal Demokrasinin Krizi”, 21. Yüzyılda Karl Polanyi’yi Okumak Bir Siyasi Proje Olarak Piyasa Ekonomisi, içinde (57-76), Ayşe Buğra ve Kaan Ağartan (Eds), İstanbul: İletişim Yayıncılık.
23. Durdu, Z. (2009). “Modern Devletin Dönüşümünde Bir Ara Dönem: Sosyal Refah Devleti”, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (İLKE), 22, 37-50.
24. Dünya Sağlık Örgütü (2020). https://www.who.int/news-room/q-a-detail/q-a- coronaviruses (Erişim tarihi: 29.04.2020).
25. Enstitü İstanbul COVID19 Araştırmaları, (2020) “Dünya Kentlerinde Yerel Yönetimlerin COVID-19 Önlemleri” https://enstitu.ibb.istanbul/covid19/yerel-yonetimler/ (01.02.2020).
26. Esping-Andersen, G. (2006). “Toplumsal Riskler ve Refah Devletleri”, Ayşe Buğra ve Çağlar Keyder (Ed.). Sosyal Politika Yazıları içinde, 2. Baskı, İstanbul: