Türkiye’de İstihdamda Aracı Şirketlerin Pratikleri ve İşbirlikleri

Öz

Bu makalenin amacı özel istihdam büroları olarak bilinen istihdamda aracı şirketlerin Türkiye'deki resmini çizmektir. Makalede istihdamda aracı şirketlerin hangi bağlamda ortaya çıktığı, ne tür faaliyetlerle hizmet verdikleri, işbirliği geliştirdikleri kurumlarla ilişkileri ve emek piyasasında nasıl bir role sahip oldukları sorularına cevap aranacaktır. Sonuç olarak aracı şirketlerin profesyonelleri ve girişimcileriyle yürütülen mülakatlara dayanarak gerçekleştirilen bu çalışmada, istihdamda özel aracılık faaliyetlerinin dinamikleri ortaya çıkarılmaya çalışılacaktır

Anahtar Kelimeler

• Özel istihdam büroları, emek piyasası aracıları, aracı şirketler, işe alım

Practices and Collaborations of Mediator Companies in Employment in Turkey

Öz

The purpose of this article is to draw a picture of the companies operating as labour mediators known as private employment agencies in Turkey. In the article, the context will be scrutinized in which the mediators emerged. The relations of mediators with other organizations and the importance of their role in the labour market will be focused. The goal is to reveal the dynamics of the labour market mediators' practices. The research is based on in-depth interviews with the recruitment specialists and entrepreneurs of mediator companies

Anahtar Kelimeler

• Private employment agencies, labour market mediators, mediator companies, recruitment

Kaynakça

1. Aycan, Z. (2006). Human resource management in Turkey. İçinde Managing Human Resources in the Middle-East (ss. 178-197). Routledge.
2. Bakır, O. (2013). Özel İstihdam Büroları Aracılığı ile Geçici İş İlişkisi. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, 10. Çalışma Meclisi, Ankara. https://ailevecalisma.gov.tr/media/1314/10calisma_meclisi.pdf
3. Bowen, D. E., Ledford, G. E., & Nathan, B. R. (1991). Hiring for the Organization, Not the Job. The Executive, 5(4), 35-51.
4. Brown, P., & Hesketh, A. (2004). I say tomato, you say tomato: Putting critical realism to work in the labour market recruitment process. S. Fleetwood & S. Ackroyd (Ed.), Critical Realist Applications in Organisation and Management Studies içinde (ss. 337-366). Routledge.
5. Brown, P., Hesketh, A., & Williams, S. (2004). The mismanagement of talent: Employability and jobs in the knowledge economy. Oxford University Press.
6. Cam, E. (2008). Uluslararası Çalışma Örgütü Sözleşmeleri Çerçevesinde Özel İstihdam Büroları ve Çeşitleri. Çimento İşveren Dergisi, C, 22, 1.
7. Cappelli, P. (2008). Employment Relationships, New Models Of White-collar Work. Cambridge Univ Press.
8. CIETT. (2014). CIETT. CIETT (International Confederation of Private Employment Agencies). http://www.ciett.org/fileadmin/templates/ciett/docs/Stats/Economic_repo rt_2014/CIETT_ER2013

9. Coverdill, J. E., & Finlay, W. (1998). Fit and Skill in Employee Selection: Insights from a Study of Headhunters. 21(2), 105-127.
10. DİSKAR. (2014). Taşerondan Kiralık İşçiliğe: Yeni İstihdam Biçimleri (C. 1-2). DİSK.
11. Ekin, N. (2001). Türkiye’de İş Piyasasının Yeniden Yapılanması: Özel İstihdam Büroları. İstanbul Ticaret Odası, Yayın, 2001-30.
12. No’lu Ücretli İş Bulma Büroları Sözleşmesi, (1933). http://www.ilo.org/ankara/conventions-ratified-by- turkey/WCMS_377245/lang--tr/index.htm
13. No’lu Ücretli İş Bulma Büroları Sözleşmesi (Revize), (1949). http://www.ilo.org/ankara/conventions-ratified-by- turkey/WCMS_377266/lang--tr/index.htm
14. ILO. (1997). C181—Private Employment Agencies Convention, 1997 (No. 181). ILO. https://www.ilo.org/dyn/normlex/en/f?p=NORMLEXPUB:12100:0::NO:: P12100_INSTRUMENT_ID:312326
15. ILO. (2009). Private employment agencies, temporary agency workers and their contribution to the labour market. ILO.
16. ILO. (2015a). 158 No’lu Hizmet İlişkisine Son Verilmesi Sözleşmesi. ILO. https://www.ilo.org/ankara/conventions-ratified-by- turkey/WCMS_377301/lang--tr/index.htm
17. ILO. (2015b). Türkiye’nin Onayladığı ILO Sözleşmeleri, 96 No’lu Ücretli İş Bulma Büroları Sözleşmesi (Revize). ILO. https://www.ilo.org/ankara/conventions-ratified-by- turkey/WCMS_377266/lang--tr/index.htm,
18. Işıklı, E. (2016). The role of the private employment agencies in the making of employability in Turkey [Doktora Tezi]. Boğaziçi Üniversitesi, Atatürk Enstitüsü.
19. Kutlu, D. (2010). Özel İstihdam Bürolarının Değişen Rolü. TTB Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, Ocak-Şubat Mart.
20. Lucassen, J. (2000). In Search Of Work. International Institute of Social History Research Papers 39. https://socialhistory.org/en/publications/search-work
21. Michaels, E., Handfield-Jones, H., & Axelrod, B. (2001). The war for talent. Harvard Business School Press.
22. Milanovic, B. (2003). The two faces of globalization: Against globalization as we know it. World Development, 31(4), 667-683.
23. Özbilgin, M., & Tatli, A. (2007). Opening up opportunities through private sector recruitment and guidance agencies. Equal Opportunities Commission.
24. Özveri, M. (2014). Alt İşveren (Taşeron) Sermayenin Örgütlü İşgücüne Başkaldırısıdır. DİSK-AR Dergisi, 2, 28-37.
25. Peryön. (2014). 23. Olağan Genel Kurul Toplantısı, Faaliyet Raporu. https://www.peryon.org.tr/wp- content/uploads/2014/05/Peryon_Faaliyet_Raporu_2012-2013.pd
26. Purcell, K., Cam, S., Play, F., West, S., Tailby, S., Nichols, P., & Upchurch, M. (2002). Employment Intermediaries in the UK : who uses them ? [Araştırma Raporu]. Employment Studies Research Unit, Bristol Business School.
27. Resmi Gazete. (1987). Özel İstihdam Danışmanlığı ve İşgücü Yetiştirme Hizmeti Yönetmeliği (19640). Resmi Gazete. http://www.resmigazete.gov.tr/main.aspx?home=http://www.resmigazete.gov .tr/arsiv/19640.pdf&main=http://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/19640.pdf
28. Resmi Gazete. (2003). Türkiye İş Kurumu Kanunu. 25159. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2003/07/20030705.htm#1
29. Resmi Gazete. (2006). Genelge. Mesleki ve Teknik Eğitim Mezunlarının İstihdamı. 26312. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/10/20061007-9.htm
30. Resmi Gazete. (2010). Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. 27484. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2010/02/20100205-1.htm
31. Resmi Gazete. (2013). Özel İstihdam Büroları Yönetmeliği. 28592. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/03/20130319-32.htm
32. Resmi Gazete. (2014). Özel İstihdam Büroları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/10/20141027-5.htm 29158.
33. Resmi Gazete. (2016). Özel İstihdam Büroları Yönetmeliği. 29854. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2016/10/20161011-1.htm
34. Salognon, M. (2007). Reorienting companies’ hiring behaviour: An innovative `back- to-work’ method in France. Work, Employment & Society, 21(4), 713-730. https://doi.org/10.1177/0950017007082878
35. Savaşkan, O. (2007). Contemporary Social Policy in Turkey: Workfare Programs in the Context of the Neo-Liberal International Governance System [Yüksek Lisans Tezi]. Boğaziçi Üniversitesi.
36. Sayın, A. K. (2002). Emek piyasasında aracılık ve özel istihdam büroları [Doktora Tezi]. Ankara University.
37. Smith, V. (2002). Crossing the great divide: Worker risk and opportunity in the new economy. Cornell University Press.
38. Smith, V. (2010). Review article: Enhancing employability: Human, cultural, and social capital in an era of turbulent unpredictability. Human Relations, 63(2), 279-300. https://doi.org/10.1177/0018726709353639
39. TBMM. (2015). Komisyon Raporu. https://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/komisyon_tutanaklari.goruntule?pT utanakId=1205
40. Thrift, N. (2005). Theory, Culture & Society: Knowing Capitalism. SAGE Publications.
41. TİSK. (2013). Özel İstihdam Büroları Aracılığıyla Geçici İş İlişkisi Semineri, Tebliğler ve Görüşler.
42. TUSİAD. (2002). İşgücü Piyasalarının Etkinliğinin Artırılmasında Özel İstihdam Bürolarının ve Esnek Çalışma Biçimlerinin Rolü.
43. Uşen, Ş. (2007). Avrupa Birliği Ülkeleri ve Türkiye’de Aktif Emek Piyasası Politikaları. Çalışma ve Toplum, 13.2, 65-95.
44. Wadauer, S., Buchner, T., & Mejstrik, A. (2012). The Making of Public Labour Intermediation: Job Search, Job Placement, and the State in Europe, 1880– 1940. International Review of Social History, 57(S20), 161-189. https://doi.org/10.1017/S002085901200048X
45. Ward, K. (2007). Temporary Staffing, “Geographies of Circulation,” and the Business of Delivering Neoliberalization. Içinde K. England & K. Ward (Ed.), Neoliberalization (ss. 110-136). Blackwell Publishing Ltd.
46. WEC. (2020). Economic Report 2020. WEC (World Employment Confederation). https://wecglobal.org/uploads/2020/02/Economic-Report-2020.pdf
47. Yılmaz, G. (2010). ILO’da ve Uygulamada İşçi Kiralama Olgusu. TTB Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, 10(35), 30-40.