İş Güvenliği Uzmanlığı Eğitimlerindeki Hukuki Dönüşüm 2004 - 2011

Öz

Türkiye’de İş Güvenliği Uzmanlığı sertifika eğitimleri 2004 yılında çıkartılmış yönetmelik çerçevesinde başlamış ve 2004-2010 yılları arasında konu hakkında iki yönetmelik daha yayımlanmıştır. Bu yönetmeliklerden ilk ikisi Danıştay’ın bazı maddeler üzerinde vermiş olduğu iptal kararları sonucunda geçerliliğini yitirmiştir. Bu nedenle üçüncü bir yönetmelik yayımlanmıştır. Bu çalışmada söz konusu üç yönetmeliğin mukayeseli incelemesi yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İş güvenliği uzmanı, iş güvenliği uzmanlığı belgelendirme eğitimleri

Öz

Occupational safety expert certification training programs in Turkey were initiated within the framework of bylaw promulgated in 2004 and two bylaws were published consecutively between the years 2004-2010. Two of the bylaws partially annulled in accordance with the Council of State’s; therefore the third bylaw has been published. In this study, mentioned bylaws have been subjected to a comparative study

Anahtar Kelimeler

• Occupational safety expert, safety experts’ certification trainings

Kaynakça

1. Akın, L. (2005) İş Sağlığı ve Güvenliğinde İşyerinin Örgütlenmesi, Ankara Hukuk Fakültesi Dergisi, C.54, S.1, 1–60.
2. Avrupa Komisyonu (2002) Türkiye 2002 İlerleme Raporu, Dışişleri Bakanlığı Tarafından Yapılan Gayri Resmî Tercüme.
3. Avrupa Komisyonu (2003) Türkiye 2003 İlerleme Raporu, Avrupa Birliği Genel Sekreterliği Tarafından Yapılan Tercüme.
4. Balkır, Z. G. (2012) İş Sağlığı ve Güvenliği Hakkının Korunması: İşverenin İş Sağlığı ve Güvenliği Organizasyonu, Sosyal Güvenlik Dergisi, Cilt: 2, Sayı: 1, 56-91.
5. Demircioğlu, M. (2006) Ulusal ve Uluslararası Hukukta İş Güvenliği Uzmanlığı (İş Güvenliği Mühendisliği – İş Güvenliği Teknisyenliği), İstanbul: Beta Yayıncılık.
6. Ekmekçi, Ö. (2005) 4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre İş Sağlığı ve Güvenliği Konusunda İşyeri Örgütlenmesi, Hukuk Kitapları Serisi 58, İstanbul: Legal Yayıncılık.
7. Hızıroğlu, A.; Taşcı, T. ve Över Özçelik, T. (2012) Analysis of Current Occupational Health and Safety Situation and Needs of SMEs in Turkey, Çalışma İlişkileri Dergisi (Journal of Labour Relations), Cilt 3, Sayı 2, 66-89.
8. Kenar, N. (2010) İş Güvenliği Uzmanlığı “Yılan Hikâyesi” İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinde Danıştay Kararları, [http://www.messegitim.com.tr/ti/586/0/IS-GUVENLIGI-UZMANLIGI- YILAN-HIKAYESI] (11.01.2012)

9. Kılkış, İ. ve Seçil D. (2012) İşverenin İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimi Verme Yükümlülüğü Üzerine Bir İnceleme, Çalışma İlişkileri Dergisi (Journal of Labour Relations), Cilt: 3, Sayı: 1, 23-47.
10. Kurt, R. (2006) İş Güvenliği Uzmanı Çalıştırmaya Danıştay İptali, 11.08.2006, Dünya Gazetesi.
11. Mollamahmutoğlu, H. (2004) 4857 Sayılı Yeni İş Kanunu’nun Getirdiği Önemli Bazı Yenilikler, Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi; C:7, S: 4.
12. Piyal, B. (2009) İş Sağlığı ve Güvenliğinde Türkiye’nin Avrupa Birliğine Uyum Sorunu, Ankara: Belediye İş Sendikası AB’ye Uyum Dizisi.
13. Seratlı, G. B. (2004) 4857 Sayılı İş Kanununa Göre İş Sağlığı ve Güvenliği, Ankara Hukuk Fakültesi Dergisi, C:53, S.2, 197-245.
14. Süzek, S. (2006) İş Hukuku (Genel Esaslar – Bireysel İş Hukuku), İstanbul: Beta Yayıncılık.
15. Yılmaz, F. (2010a) Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye'de iş sağlığı ve güvenliği kurulları: Türkiye'de kurulların etkinliği konusunda bir araştırma, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt 7, Sayı 1, 149-192.
16. Yılmaz, F. (2010b) Türkiye’de İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri ve Örgütlenmesi: Sağlık ve Güvenlik Birimleri Hakkında Yönetmeliğin Eleştirel Bir Değerlendirmesi, Kamu İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, Cilt 11, Sayı 2, 89-112.