Intercultural Examination of Deprivation and Prosociality in Special Education Teachers: A Comparison of USA and Turkey

Öz

Prosocial behaviors are positive social behaviors that benefit others. Deprivation is an observable and provable measure of absence in one’s social living standards depending on the society or country to which they belong. The present study examines levels of and correlations between prosocial skills and deprivation in Teachers of Students with Visual Impairment student (TVIs). Environmental Deprivation Scale for Teachers was developed by the researchers with 751 teacher participants. As one of the quantitative research methods, this descriptive study was conducted using correlation and screening to examine the relationship between two or more variables and obtain clues about cause and effect. 68 TVIs in Turkey and 73 TVIs in the USA participated in our web-based scale. The participants were also asked an open-ended question about the reason(s) for choosing their profession. The answers were analyzed, and themes and sub-themes were created. The study's main conclusion is that the American TVIs have higher levels of prosocial skills and lower levels of deprivation. In addition, there is a positive and significant relationship between prosocial skills and deprivation. The reasons teachers choose their profession fell under four themes and eight sub-themes for the American TVIs and six themes and nine sub-themes for the Turkish ones. Several factors, such as the differences in the education systems of the two countries and the levels of development, may impact prosocial skills and deprivation levels.

Anahtar Kelimeler

• Teacher of students with visual impairments
• Prosocial behavior
• Deprivation level
• Special education.

Özel Eğitim Öğretmenlerinde Yoksunluk ve Prososyalliğin Kültürlerarası İncelenmesi: ABD ve Türkiye Karşılaştırması

Öz

Prososyal davranışlar, başkalarına fayda sağlayan olumlu sosyal davranışlardır. Yoksunluk, ait olduğu topluma veya ülkeye bağlı olarak, kişinin sosyal yaşam standartlarında gözlemlenebilir ve kanıtlanabilir bir yokluk ölçüsüdür. Bu çalışma, görme engelli öğrencilerin öğretmenlerinde prososyal becerileri ve yoksunluk düzeyleri arasındaki ilişkileri incelemektedir. Öğretmenler için Çevresel Yoksunluk Ölçeği araştırmacılar tarafından 751 öğretmenin katılımı ile geliştirilmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden biri olan betimsel araştırma, iki veya daha fazla değişken arasındaki ilişkiyi incelemek ve neden-sonuç hakkında ipuçları elde etmek için hem korelasyon hem de tarama kullanılarak yapılmıştır. Web tabanlı olarak uygulanan ölçekte Türkiye'den 68 ve ABD'den 73 görme engelliler öğretmeni katılmıştır. Katılımcılara ayrıca mesleklerini seçme neden(ler)i ile ilgili açık uçlu bir soru sorulmuştur. Cevaplar analiz edilerek temalar ve alt temalar oluşturulmuştur. Çalışmanın ana sonucunda, Amerika’daki görme engelliler öğretmenlerin daha yüksek düzeyde prososyal becerilere ve daha düşük seviyede yoksunluk düzeylerine sahip oldukları bulgulanmıştır. Ayrıca prososyal beceriler ile yoksunluk arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Öğretmenlerin mesleklerini seçme nedenleri Amerika’daki öğretmenler için dört tema ve sekiz alt tema, Türk öğretmenler için altı tema ve dokuz alt tema altında toplanmıştır. İki ülkenin eğitim sistemlerindeki farklılıklar ve gelişmişlik düzeyleri gibi çeşitli faktörlerin olumlu sosyal beceriler ve yoksunluk düzeyleri üzerinde etkisi olabilir.

Anahtar Kelimeler

• Görme engelliler öğretmeni
• Prososyal davranış
• Yoksunluk düzeyi
• Özel eğitim.

Kaynakça

1. Abazoğlu, İ. (2014). Dünyada öğretmen yetiştirme programları ve öğretmenlere yönelik mesleki gelişim uygulamaları. Journal of Turkish Studies, 9(5), 1-46. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.6585
2. Akman, T. (2019). Öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeyleri ve mesleki doyumlarının incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
3. Alkaya, S. A., Yaman, Ş., & Simones, J. (2017). Professional values and career choice of nursing students. Nursing Ethics, 25(2), 243-252. http://dx.doi.org/10.1177/0969733017707007
4. Atkinson, A. B. (2003). Multidimensional deprivation: Contrasting social welfare and counting approaches. The Journal of Economic Inequality, 1(1), 51-65. http://dx.doi.org/10.1023/A:1023903525276
5. Bağcı, B. (2015). Çocuk ve yetişkin prososyallik ölçeklerinin geçerlik güvenirlik çalışması ve çocuk ile anne-baba prososyal davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Adnan Menderes Üniversitesi.
6. Bağcı, B., & Samur, A. E. Ö. (2016). Validity and reliability study of prosocialness scales for children and adults. Ahi Evran University Journal of Kırşehir Education Faculty, 17(3), 59-79.
7. Batson, C. D. (2009). These things called empathy: Eight related but distinct phenomena. In J. Decety, & W. Ickes (Eds.), The social neuroscience of empathy (pp. 3-15).MIT Press.
8. Bolat, Y. (2016). Türkiye, Almanya, Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya Fransa, İngiltere ve Japonya’da mesleki ve teknik eğitime öğretmen yetiştirme. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 39-72. http://dx.doi.org/10.29065/usakead.256379

9. Bossert, W., D'Ambrosio, C., & Peragine, V. (2007). Deprivation and social exclusion. Economica, 74(296), 777-803. http://dx.doi.org/10.1111/j.1468-0335.2006.00572.x
10. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademik Yayıncılık.
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
12. Can-Türkdoğan, S. (2014). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğini tercih etmelerinde etkili olan faktörlere göre mesleki kaygıları [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
13. Caprara, G. V., Steca, P., Zelli, A., & Capanna, C. (2005). A new scale for measuring adults' prosocialness. European Journal of Psychological Assessment, 21(2), 77-89. http://dx.doi.org/10.1027/1015-5759.21.2.77
14. Çermik, H., Doğan, B., & Şahin, A. (2010). Sınıf öğretmenliği öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğini tercih sebepleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28), 201-212.
15. Creswell, W. J. (2013). Research design qualitative, quantitative and mixed research design (4th ed.). SAGE Publications.
16. Dane, E. (2010). Paying attention to mindfulness and its effects on task performance in the workplace. Journal of Management, 37(4), 997-1018. http://dx.doi.org/10.1177/0149206310367948
17. Decety, J., & Jackson, P. L. (2004). The functional architecture of human empathy. Behavioral and Cognitive Neuroscience Reviews, 3(2), 71-100. http://dx.doi.org/10.1177/1534582304267187
18. Demirkıran, T. (2004). Özel eğitim okullarında çalışan öğretmenlerin iş tatminleri ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
19. Doğan, N., Soysal, S., & Karaman, H. (2017). Aynı örnekleme açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi uygulanabilir mi? Ö. D. Demirel, S. (Ed.), Küreselleşen dünyada eğitim içinde (ss. 373-400). Pegem Akademi Yayıncılık.
20. Eisenberg, N. (1982). The development of prosocial behavior. Academic Press.
21. Eisenberg, N. (2003). Prosocial behavior, empathy, and sympathy. Bornstein, M. H., Davidson, L., Keyes, C. L. M., & Moore, K. A. (Ed.) Well-being: Positive development across the life course içinde (pp. 253-265). Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
22. Eisenberg, N., Cumberland, A., Guthrie, I. K., Murphy, B. C., & Shepard, S. A. (2005). Age changes in prosocial ersponding and moral reasoning in adolescence and early adulthood. Journal of Research on Adolescence, 15(3), 235-260. http://dx.doi.org/10.1111/j.1532-7795.2005.00095.x
23. Eisenberg, N., Fabes, R. A., & Spinrad, T. L. (2006). Prosocial Development. N. Eisenberg, W. Damon, & R. M. Lerner (Ed.), Handbook of child psychology: Social, emotional, and personality development içinde (pp. 646–718). John Wiley & Sons, Inc..
24. Ekin, S. (2019). Lise ğörencilerinin müzikten etkilenim düzeyleriyle prososyal eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
25. Elksnin, L. K., & Elksnin, N. (2000). Teaching parents to teach their children to be prosocial. intervention in school and clinic, 36(1), 27-35. http://dx.doi.org/10.1177/105345120003600104
26. Fabes, R. A., & Eisenberg, N. (1998). Meta-analyses of Age and Sex Differences in Children’s and Adolescents’ Prosocial Behavior. Working paper, Arizona State University
27. Ferreira, T., Cadima, J., Matias, M., Vieira, J. M., Leal, T., & Matos, P. M. (2016). Preschool children’s prosocial behavior: The role of mother–child, father–child and teacher–child relationships. Journal of Child and Family Studies, 25(6), 1829-1839. http://dx.doi.org/10.1007/s10826-016-0369-x
28. Field, A. (2005). Discovering statistics using SPSS (2nd ed.). SAGE Publication.
29. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. McGraw-Hill Humanities/Social Sciences/Languages.
30. Genç, S. Z., & Kalafat, T. (2010). Öğretmen adaylarının empatik becerileri ile problem çözme becerileri. Kuramsal Eğitimbilim, 3(2), 135-147.
31. Girgin, G. (2010). Öğretmenlerde tükenmişliğe etki eden faktörlerin araştırılması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(32), 31-48.
32. Good, D. J., Lyddy, C. J., Glomb, T. M., Bono, J. E., Brown, K. W., Duffy, M. K., . . . Lazar, S. W. (2015). Contemplating mindfulness at work: An integrative review. Journal of Management, 42(1), 114-142. http://dx.doi.org/10.1177/0149206315617003
33. Gresham, F. M., & Elliott, S. N. (1988). Teachers' social validity ratings of social skills: Comparisons between mildly handicapped and nonhandicapped children. Journal of Psychoeducational Assessment, 6(3), 225-234. http://dx.doi.org/10.1177/073428298800600305
34. Hagen von, H., & Tutić, A. (2019). Does economic inequality moderate the effect of class on prosocial behavior? A large-scale test of a recent hypothesis by Côté et al. PLoS ONE, 14(8). http://dx.doi.org/10.1371/journal.pone.0220723
35. Hendricks, M. D. (2015). Towards an optimal teacher salary schedule: Designing base salary to attract and retain effective teachers. Economics of Education Review, 47, 143-167. https://doi.org/10.1016/j.econedurev.2015.05.008
36. House, B. R., Silk, J. B., Henrich, J., Barrett, H. C., Scelza, B. A., Boyette, A. H., . . . Laurence, S. (2013). Ontogeny of Prosocial Behavior Across Diverse Societies. Proceedings of the National Academy of Sciences, 110(36), 14586- 14591. http://dx.doi.org/10.1073/pnas.1221217110
37. Hurst Jessica, L., & Good Linda, K. (2009). Generation Y and career choice: The impact of retail career perceptions, expectations and entitlement perceptions. Career Development International, 14(6), 570-593. http://dx.doi.org/10.1108/13620430910997303
38. Junaedah, S. B. T., & Ahmad, M. A. (2020). The outdoor learning modules based on traditional games in improving prosocial behaviour of early childhood. International Education Studies, 13(10), 88-104. https://doi.org/10.5539/ies.v13n10p88
39. Keskin, Y. (2008). Türkiye’de sosyal bilgiler öğretim programlarında değerler eğitimi: Tarihsel gelişim, 1998 ve 2004 programlarının etkililiğinin araştırılması [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
40. Kılıç Çakmak, E., Çebi, A., & Kan, A. (2014). Developing a “Social Presence Scale” for E-learning environments. Educational Sciences: Theory & Practice, 14. http://dx.doi.org/10.12738/estp.2014.2.1847
41. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. Routledge.
42. Koç, M. H. (2018). Veli görüşlerine göre veli öğretmen ilişkisi ölçeğinin geliştirilmesi ve veli öğretmen ilişkisinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 47(218), 55-76.
43. Külekçi, E., & Bulut, L. (2010, 11-13 Kasım). Türkiye ve ABD’ deki Öğretmen Yetiştirme Sistemlerinin Karşılaştırılması [Tam Metin Bildiri]. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya, Türkiye. https://www.iconte.org/wp-content/uploads/2021/09/iconte_2010_progamkitap.pdf
44. Loughran, S. B. (2008). The importance of teacher/parent partnerships: Preparing pre-service and in-service teachers. Journal of College Teaching & Learning (TLC), 5(8), 35-38. https://doi.org/10.19030/tlc.v5i8.1239
45. Özsoy, G., & Günindi, Y. (2011). Prospective preschool teachers’ metacognitive awareness. Elementary Education Online, 10(2), 430-440.
46. Papanastasiou, C., & Papanastasiou, E. (1997). Factors that Influence students to become teachers. Educational Research and Evaluation, 3(4), 305-316. http://dx.doi.org/10.1080/1380361970030402
47. Pekdoğan, S. (2017). Çocukluk döneminde Amerika’da uygulanan değerler eğitimi programları. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(1), 503-520. http://dx.doi.org/10.17218/hititsosbil.306813
48. Penner, L. A., Dovidio, J. F., Piliavin, J. A., & Schroeder, D. A. (2005). Prosocial Behavior: Multilevel Perspectives, 56(1), 365-392. http://dx.doi.org/10.1146/annurev.psych.56.091103.070141
49. Sarafidou, J. O., & Chatziioannidis, G. (2013). Teacher participation in decision making and its impact on school and teachers. International Journal of Educational Management, 27(2), 170-183. http://dx.doi.org/10.1108/09513541311297586
50. Sayar, K. (2002). Özgürlüğün baş dönmesi. Kaknüs Yayınları.
51. Smith, D. W., & Kelley, P. (2007). A survey of assistive technology and teacher preparation programs for individuals with visual impairments. Journal of Visual Impairment & Blindness, 101(7), 429-433. http://dx.doi.org/10.1177/0145482X0710100705
52. Smith, K. E., Norman, G. J., & Decety, J. (2020). Medical students’ empathy positively predicts charitable donation behavior. The Journal of Positive Psychology, 15(6), 734-742. http://dx.doi.org/10.1080/17439760.2019.1651889
53. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2006). Using multivariate statistics (5th ed.). Pearson Education Inc.
54. Tagay, Ö. (2014). Career decision-making difficulties in Turkey and the USA. International Journal of Recent Advances in Multidisciplinary Research, 2(2), 232-239.
55. Taşsöker, M., & Çelik, M. (2019). Diş hekimliği öğrencilerinde mezuniyet sonrası kariyer ve uzmanlık motivasyonu. Selcuk Dental Journal, 6(4), 108-111.
56. TEDMEM. (2014). Öğretmen gözüyle öğretmenlik mesleği. Retrieved from Ankara: https://tedmem.org/yayin/ogretmen-gozuyle-ogretmenlik-meslegi
57. Temel, M., Bilgiç, Ş., & Çelikkalp, Ü. (2018). Effective factors in the career choice of nursing students. Journal of Higher Education and Science, 8(3), 480-487. http://dx.doi.org/10.5961/jhes.2018.289
58. Townsend, P. (1987). Deprivation. Journal of Social Policy, 16(2), 125-146. http://dx.doi.org/10.1017/S0047279400020341
59. Vızlı, C. (2005). Görme engelliler ilköğretim okullarında çalışan öğretmenlerle normal ilköğretim oklullarında çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin karşılaştırılması Üsküdar ilçesi örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
60. Younger, M., Brindley, S., Pedder, D., & Hagger, H. (2004). Starting points: Student teachers' reasons for becoming teachers and their preconceptions of what this will mean. European Journal of Teacher Education, 27(3), 245-264. http://dx.doi.org/10.1080/0261976042000290787
61. Yurdu, H. (2014). İyilik hali ile özgecilik arasındaki ilişkinin incelenmesi. Düşünce–Yorum Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 7(13), 271-288.
62. Zahn-Waxler, C., Radke-Yarrow, M., Wagner, E., & Chapman, M. (1992). Development of concern for others. Developmental Psychology, 28(1), 126-136. https://doi.org/10.1037/0012-1649.28.1.126
63. Zysberg, L., & Berry, D. M. (2005). Gender and students' vocational choices in entering the field of nursing. Nurs Outlook, 53(4), 193-198. http://dx.doi.org/10.1016/j.outlook.2005.05.001