Araştırma Makalesi

Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru

Cilt: 28 Sayı: 1 15 Haziran 2024
PDF İndir
EN TR

Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru

Öz

İnsanın yaratılması, dünyaya gönderilmesi ve iradesiyle birlikte sorumlu kılınması âlemde mevcut iyilik ve kötülüğü anlama ve anlamlandırma çabasını da kapsamaktadır. Bu açıdan âlemde iyilik ve kötülük meselesi ile ilintili olarak insanın ne olduğu ya da insanın iyilik ve kötülük vasıflarını barındırmasının ne anlama geldiği ilâhî dinlerin de sorduğu ortak sorulardandır. Dînî disiplinler içerisinde insanın ne olduğu, iyi ve kötü eylemleri bir mesele olarak Hâlık-mahlûk ilişkisi açısından tasavvufun da konusu olmuştur ve Mevlânâ da (öl. 672/1273) eserlerinde insanın iyi ve kötü vasıflarını, bir yandan insanın seçkinliği bir yandan özgürlüğü ve sorumluluğu bağlamında irdeleyen bir mutasavvıf olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu düşünme biçimi aynı zamanda onun Tanrı, âlem, aşk, âşık, mâşuk, hayat, ölüm insanın iradesi gibi konularını da kapsayan bir yaklaşımdır. Dolayısıyla insandan bahsetmek bazen doğrudan bazen de dolaylı olarak birbiriyle ilintili farklı meseleleri de konu edinmeyi zorunlu kılmaktadır. Bununla birlikte insanın irade edebilmesi onun bir takım yerilen ve övülen vasıfları da kendinde barındıran bir varlık olduğu anlamına gelmektedir. Çünkü temyiz edebilmek iyilik ile kötülüğün birlikte var olması anlamına gelmekte olup kötülüğün de iyilikle birlikte konu edilmesini gerektirir. Bu durumda insanın seçkinliği ile onun kötülüğe olan meyli ya da kötülüğü tercih etmesi nasıl açıklanabilir? Âlemde sadece iyiliğin değil kötülüğün de mevcut olması yanında insana irade ve ihtiyar verilmesi bir lütuf olarak tasavvur edilebilir mi? Mevlânâ’nın düşüncesinde iyilik ve kötülük ya da âlemde iyilik ve kötülüğün mevcudiyeti ne anlama gelmektedir? Bu makalede insanın yaratılışı, irâdî eylemleri ve âlemde iyilik-kötülük meselesi rahmet kavramı etrafında teklif, irade ve sorumluluk açısından irdelenmekte; söz konusu meseleler Mevlânâ’nın Mesnevî’si başta olmak üzere Fîhi Mâ Fîh isimli eserleri bağlamında analiz edilmektedir. Sonuç itibariyle Mevlânâ insanın ve âlemin yaratılmasını rahmet ve lütuf olarak görürken insana irade verilmesini de onun seçkin kılınması olarak yorumlamaktadır. Bu seçkinlik ilk olarak Hakk’ı bilmeye ve insanın Hakk’a karşı sorumlu kılınmasına mâtuftur. Nitekim iyilik ve kötülük ya da hastalık ve şifa gibi zıtları barındıran bu kesret âlemi zıddı olmayan bir varlık olarak Yaratıcı’ya işaret etmektedir. Böylelikle Mevlânâ bir yandan âlemdeki delil ve işaretleri Hakk’ın kudret ve rahmetine tevdi ederken bir yandan da âlemde mevcut iyilik ve kötülüğü insanın iradesiyle bağlantılı olarak anlamlandırmaya çalışır.

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulmuş ve yararlanılan bütün kaynaklar kaynakçada belirtilmiştir.

Kaynakça

  1. Azîzüddin, Nesefî. Tasavvufta İnsan Meselesi: İnsân-ı Kâmil. çev. Mehmed Kanar. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2021.
  2. Baykan, Erdal. Düşünceye Gelmeyen Tanrı Sorunu ve Mevlana. Konya: Çizgi Kitabevi, 2017.
  3. Boutroux, Emile. Leibniz. çev. Atakan Altınörs. İstanbul: Paradigma Yayıncılık, 2009.
  4. Çiftçi, Muhammet. “Teşbihsiz Tenzih Mümkün Müdür?: Salt Tenzihî Dilin İmkânı ve Tenkidi”. Bilimname 45 (2021), 121-153. https://doi.org/10.28949/bilimname.761197
  5. Demirli, Ekrem. “İbnü’l-Arabî ve Mevlana Arasındaki Bazı Ortak Kavramlar”. İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 16 (2007), 229-247.
  6. Demirli, Ekrem. “İbnü’l-Arabî ve takipçilerinin tanrı anlayışı: Tenzih ve teşbih hükümlerinin birleştirilmesi”. İslâm Araştırmaları Dergisi 19 (2008), 25-44.
  7. Demirli, Ekrem. İslam Metafiziğinde Tanrı ve İnsan. İstanbul: Kabalcı Yayınevi, 2009.
  8. Demirli, Ekrem. “Mesnevî’yi Fusûsu’l-Hikem’e Göre Yorumlamak ‘İlâh-ı Mu’tekad’ve Mevlânâ’nın Mesnevî’sinden Hikâyeler”. Tasavvuf: İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi 6 (2005), 14.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Tasavvuf

Bölüm

Araştırma Makalesi

Erken Görünüm Tarihi

14 Haziran 2024

Yayımlanma Tarihi

15 Haziran 2024

Gönderilme Tarihi

5 Ocak 2024

Kabul Tarihi

9 Mayıs 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 28 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Kuşlu, A. (2024). Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi, 28(1), 507-525. https://doi.org/10.18505/cuid.1415503
AMA
1.Kuşlu A. Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru. CUID. 2024;28(1):507-525. doi:10.18505/cuid.1415503
Chicago
Kuşlu, Abdullah. 2024. “Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru”. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 28 (1): 507-25. https://doi.org/10.18505/cuid.1415503.
EndNote
Kuşlu A (01 Haziran 2024) Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 28 1 507–525.
IEEE
[1]A. Kuşlu, “Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru”, CUID, c. 28, sy 1, ss. 507–525, Haz. 2024, doi: 10.18505/cuid.1415503.
ISNAD
Kuşlu, Abdullah. “Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru”. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 28/1 (01 Haziran 2024): 507-525. https://doi.org/10.18505/cuid.1415503.
JAMA
1.Kuşlu A. Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru. CUID. 2024;28:507–525.
MLA
Kuşlu, Abdullah. “Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru”. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi, c. 28, sy 1, Haziran 2024, ss. 507-25, doi:10.18505/cuid.1415503.
Vancouver
1.Abdullah Kuşlu. Mevlânâ’da İnsanın Yaratılması Bağlamında Rahmet, İyilik ve Kötülük Tasavvuru. CUID. 01 Haziran 2024;28(1):507-25. doi:10.18505/cuid.1415503

Cumhuriyet İlahiyat Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.