The Translation of Forty Hadiths by Hikmetî Efendi: A Textual and Substantive Examination
Öz
Narrations attributed to the Prophet Muhammad stating that those who memorize forty hadiths will be granted various rewards in the Hereafter played a decisive role in the emergence of the forty hadith genre within the Islamic scholarly tradition. Over time, these works evolved into a well-established and deeply rooted literary and scholarly genre. This study aims to examine Tercüme-i Hadîs-i Erbaîn, a work dedicated by Hikmetî Efendi, one of the representatives of the Ottoman hadith tradition to the reigning sultan of the period, Ahmed III, in terms of its text, content, and methodology. Based on the only manuscript copy identified in the Süleymaniye Library, the study first analyzes the structural features of the text, its content, the takhrīj of the hadiths, and the author’s explanatory approach. In this study, no intervention was made to the original structure of the text. Nevertheless, spelling and grammatical errors identified in the Arabic expressions have been indicated where necessary. The analysis reveals that, alongside sound hadiths, the work also contains weak and untraceable reports. It is further observed that the selected hadiths predominantly focus on themes related to medicine, ethics, and firasah, which seeks to infer character and temperament from a person’s physical appearance.
Anahtar Kelimeler
Hadith, Hikmeti Efendi, Forty Hadiths, Hadith Translations, Ottoman Hadith Literature.
HİKMETÎ EFENDİ’NİN KIRK HADİS TERCÜMESİ: METİN VE MUHTEVA AÇISINDAN BİR İNCELEME
Öz
Hz. Peygamber’e nispet edilen ve kırk hadis ezberleyen kişilere ahirette çeşitli mükâfatlar verileceğine dair rivayetler, İslâm ilim geleneğinde kırk hadis türünün ortaya çıkmasında belirleyici bir rol oynamış; bu eserler zamanla yerleşik ve köklü bir edebî-ilmî türe dönüşmüştür. Bu çalışma, Osmanlı hadis geleneğinin temsilcilerinden biri olan Hikmetî Efendi’nin, dönemin padişahı olan III. Ahmed’e ithaf ettiği düşünülen Tercüme-i Hadîs-i Erbaîn eserini metin, muhteva ve yöntem açısından incelemeyi amaçlamaktadır. Eserin Süleymaniye Kütüphanesi’nde tespit edebildiğimiz tek yazma nüshasından hareketle öncelikle metnin yapısal özellikleri, muhtevası, hadislerin tahrici ve müellifin açıklamaları ele alınacaktır. Metinde çok sayıda yazım hatası bulunmaktadır. Çalışmada metnin aslî yapısına müdahale edilmemiş bununla birlikte Arapça ifadelerde tespit edilen yazım ve dil bilgisi hatalarına gerekli yerlerde işaret edilmiştir. İnceleme sonucunda, eserde sahih hadislerin yanı sıra zayıf ve kaynağı tespit edilemeyen rivayetlerin de bulunduğu tespit edilmiştir. Seçilen hadislerin ise genel itibariyle tıb, ahlâk ve insanın dış görünüşü üzerinden karakter ve mizaç tahliline imkân veren firâset ile ilişkili konular etrafında yoğunlaştığı görülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Hadis, Hikmetî Efendi, Kırk Hadis, Hadis Tercümeleri, Osmanlı Hadis Literatürü.
Etik Beyan
Çalışmanın tüm süreçlerinin araştırma ve yayın etiğine uygun olduğunu, etik kurallara ve bilimsel atıf gösterme ilkelerine uyduğumu beyan ederim