AN EXAMINATION ON THE BELIEFS OF ROMAN CATHOLIC CHURCH ABOUT AFTERLIFE

Öz

 Christianity is one of the worlds’ living religions in which the resurrection after death and the events to be followed are explained in detail. According to Christianity, the life of the world has a beginning and an end. The whole plot of individual and mass events, believed to flow in a linear time, is all about beliefs in the Afterlife. According to Christianity, the Afterlife begins with the death of the individual on a personal scale and with The Last Judgement on the scale of humanity. The period of time from the creation of universe to the day of The Last Judgement can be examined in three main sections. 

 The first period is the period in which we are still present, from the creation of the universe to the Second Coming. The events of this time period will take place in this world and they will be on an entirely individual scale. These beliefs expressed in the literature are; death, Particular Judgment, preexperience of Paradise, Purgatory, pre-experience of Hell. 

 The second period covers a timeline that begins with the Second Coming and continues until the day of The Last Judgement. This world is the place of events that will take place during this time period. However, their interlocutors are all humanity, especially all Christian believers embodied in the spiritual personality of the Church. When we look at the details of the Second Coming, the resurrection of the dead, rapture, tribulation, the Millennium, end of the world and The Last Judgement, it is clear that a war between good and bad is foreseen in which the ultimate winner will be the good. However, since the Church still does not provide final verdicts on the details of certain issues, there is an expectation for a future with certain outline but blurry details. This ambiguity creates an area that can go as far as the sectarianization process and paves the way for different disagreements.

 The third period begins with day of The Last Judgement, the first day of an eternal life in which Jesus Christ judges the evil and absolves the good together with chosen saints, ending the war of good and evil once and for all. The events that will take place in this time period is a different place called the New Earth and New Heaven. As a result of this court, which concerns all humanity, the good are divided into Paradise as eternal rest and the evil into Hell as eternal punishment. This eternal life, where all the purposes of God are fulfilled, is the last stage of the Afterlife, which Christians expect mixed with hope and fear.

 The aim of this article is to present in detail the point of view of the Catholic faith in the abovementioned stages, using only the official documents and authentic sources of the Church. In this context, our study is a descriptive study where futuristic elements and eschatological beliefs are blended. 

Anahtar Kelimeler

• History of Religions,Roman Catholic Church,the Afterlife,the Second Coming of Jesus Christ,the Last Judgement

ROMA KATOLİK KİLİSESİNİN AHİRET İNANCI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Öz

 Hıristiyanlık, yaşayan dünya dinlerine bakıldığında, ölümden sonra diriliş ve peşi sıra gerçekleşecek olayların detaylı bir şekilde anlatıldığı dinlerden birisidir. Hıristiyanlığa göre dünya hayatının bir başlangıcı vardır ve bir de sonu olacaktır. Doğrusal bir zaman diliminde akacağına inanılan bireysel ve kitlesel olaylar örgüsünün tümü ahiret hayatına dair inançlarla alakalıdır. Hıristiyanlığa göre ahiret hayatı kişisel ölçekte bireyin ölümüyle insanlık ölçeğindeyse Son Hüküm Günüyle başlar. Kâinatın yaratılışından Son Hüküm Gününün gerçekleşeceği güne kadar geçecek olan zaman dilimi üç ana kısımda incelenebilir. 

 Birinci zaman dilimi kâinatın yaratılışından İsa Mesih’in İkinci Gelişine kadarki süreyi kapsayan, halen bizlerin de içinde bulunduğumuz zaman dilimidir. Bu zaman diliminde gerçekleşecek olayların mekânı bu dünyadır ve bu olaylar tamamıyla bireysel ölçekte cereyan etmektedir. Bunlar literatürde; ölüm, Özel Yargılama, Cennetin ön-deneyimi, Araf, Cehennemin ön-deneyimi başlıklarında ifade bulan inanışlardır.

 İkinci zaman dilimi İsa Mesih’in İkinci Gelişi ile başlayan ve Son Hüküm Gününe kadar devam eden bir süreci kapsar. Bu zaman diliminde gerçekleşecek olayların mekânı bu dünyadır. Ancak, muhatapları başta Kilisenin manevi şahsiyetinde vücut bulan bütün Hıristiyan inanlılar olmak üzere tüm insanlıktır. İsa Mesih’in İkinci Gelişi, ölülerin dirilişi, alınıp götürülüş, büyük çalkantı, Milenyum ve Dünyanın Sonu başlıklarında ifade bulan itikadi meselelerin detaylarına bakıldığında, nihaî galibinin iyilerin olacağı bir iyi-kötü savaşının öngörüldüğü ortadadır. Ancak bazı meselelerin detaylarıyla ilgili Kilise halen sarih görüşler belirtmediği için genel hatları belli, detayları muğlak bir gelecek beklentisi söz konusudur. Bu muğlaklık da mezhepleşme sürecine kadar gidebilen, farklı görüş ayrılıklarının doğmasına zemin hazırlayan bir alan yaratmaktadır. 

 Üçüncü zaman dilimi ise İsa Mesih’in iyi-kötü savaşına son vererek, bazı seçkin azizlerle birlikte bütün kötüleri yargıladığı ve iyileri akladığı sonsuza kadar devam edecek olan bir yaşamın ilk günü olan Son Hüküm Günüyle başlar. Bu zaman diliminde gerçekleşecek olayların mekânı Yeni Yeryüzü ve Yeni Gökler denilen farklı bir mekândır. Tüm insanlığı ilgilendiren bu mahkemenin sonucundaysa iyiler ebedi istirahatgâh olarak Cennete ve kötüler de Cehenneme ayrılır. Tanrının bütün amaçlarının nihai olarak gerçekleştiği bu sonsuz yaşam, Hıristiyanların ümit ve korkuyla karışık bekledikleri ahiret hayatının son merhalesidir. 

 Bu makalenin amacı, yukarıda bahsi geçen aşamalarla ilgili Katolik inancının bakış açısını yalnızca Kilisenin resmî dokümanlarını ve sahih kaynaklarını kullanarak detaylı bir şekilde sunmaktır. Bu minvalde çalışmamız fütüristtik öğelerin ve eskatolojik inanışların harmanlandığı deskriptif bir çalışma mahiyetindedir.

Anahtar Kelimeler

• Dinler Tarihi,Roma Katolik Kilisesi,Ahiret,İsa Mesih'in İkinci Gelişi,Son Hüküm Günü

Kaynakça

1. Akbaş, M. (2002). Yahudi ve Hıristiyan Düşüncesinde Ölüm Sonrası Hayat ve Diriliş İnancının Dini ve Teolojik Temelleri. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, XV, 37-60.
2. Atasağun, G. (1998). Hıristiyanlıkta Kıyâmet Alâmetleri ve Dünyanın Sonu. Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi(8), 111 - 140.
3. Batuk, C. (2008). Kıyameti Beklerken: Hıristiyanlık'ta Kıyamet Beklentileri ve Rus Ortodoks Kilisesindeki Yansımaları. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 7 (2008/2), 5-36.
4. Benware, P. N. (2006). Understanding End Times Prophecy: A Comprehensive Approach [AZW formatında] Retrieved from https://www.moodypublishers.com/.
5. Britt, M. (1922). The Hymns of the Breviary and Missal. New York, Cincinnati, Chicago: Benziger Brothers.
6. Catechismus Catholicae Ecclesia (CCE). (1997). (2. bs.). Citta del Vaticano: Libreria Editrice Vaticana. http://www.vatican.va/archive/catechism_lt/index_lt.htm adresinden erişilmiştir.
7. Chapman, J. (1908). Didache. The Catholic Encyclopedia içinde. (C. 4). New York: Robert Appleton Company. Erişim Tarihi: 26 Temmuz 2019, New Advent: http://www.newadvent.org/cathen/04779a.htm.
8. Draper, J. A. (1996). The Didache in Modern Research. Leiden: E. J. Brill.

9. Kirsch, J. P. (1911). Millennium and Millenarianism. The Catholic Encyclopedia içinde. New York: Robert Appleton Company. Erişim Tarihi: 06 Nisan 2017, New Advent: http://www.newadvent.org/cathen/10307a.htm adresinden erişilmiştir.
10. Lowe, D. L. (2005). Earthquake Resurrection: Supernatural Catalyst for the Coming Global
11. Catastrophe [AZW formatında] Retrieved from http://www.earthquakeresurrection.com/.
12. McHugh, J. (1910a). General Judgement. The Catholic Encyclopedia içinde. New York: Robert Appleton Company. Erişim Tarihi: 06 Nisan 2017, New Advent: http://www.newadvent.org/cathen/08552a.htm adresinden erişilmiştir.
13. McHugh, J. (1910b). Particular Judgement. The Catholic Encyclopedia içinde. New York: Robert Appleton Company. Erişim Tarihi: 28 Mart 2017, New Advent: http://www.newadvent.org/cathen/08550a.htm adresinden erişilmiştir.
14. Otten, J. (1907). Antiphon. The Catholic Encyclopedia içinde. New York: Robert Appleton
15. Company. Erişim Tarihi: 29 Mart 2017, New Advent: http://www.newadvent.org/cathen/01575b.htm adresinden erişilmiştir.
16. Yıldırım, M. ve Karatosun, M. O. (2016). Katolik Kilisesinin Jübile Anlayışı ve 2016 Merhamet Yılı. A. H. Eroğlu (Ed.), Türkiye'de Dinler Tarihi'nin Kurumsallaşması Sürecinde Prof. Dr. Abdurrahman Küçük içinde (ss. 477 - 521). Ankara: Berikan.