Eğitim ve Din Eğitimi
Öz
Eğitim ve din eğitimi, her ikisi de davranış geliştirici alanlardır. Eğitimin amaçları ile din eğitiminin amaçları arasında benzerlikler bulunmaktadır. Bu benzerlikten dolayı birbirleri ile işbirliğine açıktırlar. Ancak eğitimin seküler, din eğitiminin teolojik kaynaklı olması, eğitim ile din eğitiminin işbirliği imkânını zaman zaman güçleştirmektedir. Öyle ki bu güçlük insanın yetiştirilmesi sürecinde, bazı sorunlara yol açmaktadır. İnsanın eğitilmesinde bu problemin aşılması için işbirliği imkânlarının ortaya konması gerekir. Bu çalışma, eğitim ile din eğitiminin işbirliği imkânlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda konu, eğitim, insan ve eğitim, eğitimin amaçları, din, insan ve din, din eğitimi, din eğitiminin amaçları başlıkları altında, ele alınmaya çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akın, Abdullah, Cumhuriyet Dönemi Din Eğitimi, Ensar Yayınları, İstanbul, 2011.
- Akyürek, Süleyman “İlk ve Orta Öğretimde Din Öğretimi”, Din Eğitimi El Kitabı (Ed. Recai Doğan-Remziye Ege), Grafiker Yayınları, Ankara, 2012.
- Akyüz, Yahya, Türk Eğitim Tarihi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, Ankara, 1989.
- Alaylıoğlu, Ruşen – Oğuzkan, A.Ferhan, Ansiklopedik Eğitim Sözlüğü, İnkılap ve Aka Yayınları, İstanbul, 1976.
- Altaş, Nurullah “Din Eğitiminin Bilimselleşme Süreci”, Din Eğitimi (Ed. Mustafa Köylü- Nurullah Altaş), Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, Ankara, 2012.
- Başaran, İbrahim Ethem, Eğitim Psikolojisi, Başaran Yayınları, Ankara, 1990.
- Bayraktar, M. Faruk, İslam Eğitiminde Öğretmen-Öğrenci Münasebetleri, M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, İstanbul, 1984.
- Bilgin, Beyza, Eğitim Bilimi ve Din Eğitimi, Gün Yayıncılık, Ankara, 1992.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
1 Haziran 2013
Gönderilme Tarihi
28 Kasım 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Cilt: 13 Sayı: 2