Kur’an’da Geçen Kalp Kavramının Anlaşılmasında Kapalı Sistemin Önemi (1)

Öz

Kur’an’da bahsedilen kalbin fiziki sistemimize (universe) ait bir yapısı yoktur. Aksini ispatlayamayışımız onun sistemimizin herhangi bir bileşeninden meydana gelmediğini gösterir. Ancak varlığı fonksiyonel bağlamda kişi tarafından öznel deneyimle anlaşılan kalp konusunda doğanın dışarıda bırakılması söz konusu olamaz. Kalbin kendisine ait bir sistemi vardır. Bu da biyolojik yönümüzün ait olduğu fiziki sistemimizle bir şekilde etkileşim ve iletişim içerisindedir. Bunların hepsi belli bir ilim çerçevesinde gerçekleşmektedir. Bu yaklaşım tarzı, kalbimizin de yine belli bir ilimle anlaşılabileceğini ve onun yine belli kaideler çerçevesinde inşa edilebileceğini anlatmaktadır. Sistem analizi epistemik seviyeleri gündeme getirir. Buradaki sistemler doğal sistemlerdir. Doğal sistemler kendisini doğru bir şekilde okumaya çalışana dinamik bir süreç yaşatır. Bu süreçte kalp başrol oynar. Bu sebeple kalbin sistem veya sistemlerle gireceği reaksiyonlar önemlidir. Bu sistemler göz önüne alındığında kalbi inceleyen müstakil bir ilmi disiplinin olması kaçınılmaz gibi görünmektedir. Bu disiplin kalbin bileşenlerinin ait oldukları sistemleri ve işleyişlerini ortaya koyar. Ayrıca kalbin inşasında da aktif görev üstlenir.

Anahtar Kelimeler

• Kur’an’da Kalp, Kapalı Sistem, Sistem Dışı, İlmi Metodoloji, Gayb

Kur’an’da Geçen Kalp Kavramının Anlaşılmasında Kapalı Sistemin Önemi (1)

Öz

Kaynakça

1. Abdulbaki, Muhammed Fuad; el-Mucemu’l-Mufehras li-el Fazıl Kur’anil Kerim, Mektebetü’l- İslamiyyeh, İstanbul, 1982.
2. Acluni, İsmail ibnu Muhammed; Keşfu’l Hafa, Beyrut, c.1, 1351.
3. Attas, S. Nakıb; İslam, Sekülerizm ve Geleceğin Felsefesi, İnsan Yayınları, İstanbul, 1995.
4. Bilgili, F. M. / Yavuz, Ömer; Yöntem Bilim Açısından Doğa Kur’an Eşdeğerliliği, Çizgi Kitabevi, Konya, 2011.
5. Bilmen, Ömer Nasuhi; Dinî ve Felsefî Ahlak Lügatçesi, Bilmen Yayınevi, 1967.
6. Cebecioğlu, Ethem; Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Anka Yayınlar, 2005.
7. Çantay, Hasan Basri; Kur’ân-ı Hakîm ve Meâl-i Kerîm, Elif Ofset, İstanbul, c.1, 1984.
8. Elmalılı, H. Yazır; Hak Dini Kur’ân Dili, I-IX, Nebioğlu Basımevi, İstanbul 1960.

9. Erdik, Ender / Sarıkaya, Yüksel; Temel Üniversite Kimyası, Hacattepe-Taş Kitapçılık, Ankara, 1986.
10. Erul, Bünyamin; Diyanet İlmi Dergi, “Hz. Peygamber’in Risalet Öncesi Hayatına Farklı Bir Yaklaşım, D. İ. B. Ankara, 2003.
11. Isfahani, Rağıb; Müfredat (Ter. A. Güneş / M. Yolcu), Çıra Yayınları, İstanbul, 2006.
12. Izutsu, Toshihiko; Kur’an’da Allah ve İnsan (Çev. S. Ateş), Yeni Ufuklar Neşriyat, İstanbul Ts.
13. İbn Kesir; Hadislerle Kur’an’ı Kerim Tefsiri (Çev. Bekir Karlığa / Bedrettin Çetiner), Çağrı Yayınları, İstanbul, 1983.
14. İbn Munzur, Lisanu’l Arab 1-XV, Daru’s- Sadr, Beyrut, Ts.
15. İbn Rüşd; Faslu’l-Makal (Çev. Bekir Karlığa), İşaret Yayınları, İstanbul, 1992.
16. Kuşeyri, Abdülkerim; Kuşeyri Risalesi, Yeni Şafak, tercümen: Dilaver Selvi, İstanbul, 2009.
17. Mutçalı, Serdar; Arapça Türkçe Sözlük, Dağarcık Yayınları, 1995.
18. Nasr, Seyyid Hüseyin; İslam ve Bilim (Türk. İlhan Kutluer), İnsan Yayınları, 2006.
19. Özenli, Sertaç; İlmî Sohbetler, Karakuşlar Yayınları, Adana, 1999.
20. Penrose, Roger; Bilgisayar ve Zeka (Çev. Tekin Dereli), Tübitak Yayınları, 2004.
21. Tarlacı, Sultan; Bilinç, Yaşar Büro Araç, İzmir, 2009.
22. Tehanevi, Muhammed bin Ali; Keşşafu Istılahati’l- Fünun I-II, İstanbul, H. 1318.
23. Yavuz, Ömer / Bilgili, F. M.; İlmi Metodoloji Açısından Kur’an’da Gayb, Çizgi Kitabevi, 2011.
24. Zebidi, Muhammed Murteza; Tacu’l Arus min Cevahiri’l- Kamus, I-X, Daru’s-Sadr, Beyrut, H.1306.
25. Zemahşeri, Mahmud bin Ömer; Esasu’l-Belağa, Matbaaatu Daru’l-Kütüb, Mısır, 1973.