Araştırma Makalesi

SA'DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Cilt: 21 Sayı: 1 22 Haziran 2021
PDF İndir
TR EN

SA'DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Öz

Berde‘î (ö. 793/1390), İslâm âleminde bulunan birçok medresede hala okutulan Hadâiku’d-dekâik adlı eserin yazarıdır. Üstün kabiliyet ve keskin zekâsıyla tanınan Berde‘î’nin talebeler tarafından ayrı bir ilgi ve sevgiyle karşılandığı dikkat çekmektedir. İslâm âleminde yetişen ve ender dilciler arasında yerini koruyan Berde‘î, ilim ehli tarafından büyük bir rağbet görerek onların takdirini kazanmıştır. Aynı şekilde Curcânî (ö. 471/1078-79) de ilgili alanda önemli bir değere sahiptir. Özellikle onun kaleme aldığı el-‘Avâmilu’l-mi’e adlı eseri birçok dilcinin övgüsüne mazhar olmuştur. Ebû’l-Huseyin er-Râvendî (ö. 573/1177), Zeynuddîn Hâlid b. ‘Abdillâh el-Ezherî (ö. 905/1500) ve Şeyh Fethullâh Verkânîsi gibi dil âlimleri ‘Avâmil üzerine çalışmalar yapmış dilciler arasında sayılabilir. Söz konusu şerhlerden biri de S‘adullâh es-sağîr adıyla ün kazanan eserdir. Medrese sıra ders kitapları arasında bulunan S‘adullâh es-sağîr, talebeler arasında Berde‘î’ye nisbesiyle ün kazanan önemli eserlerdendir. Memzûc/karma yöntemiyle yazılan S‘adullâh es-sağîr, Cürcânî’nin el-‘Avâmilu’l-mi’e adlı eseri üzerine yazılmış önemli şerhler arasında yer almaktadır. Bu eserde kısa ve veciz ifadelerin kullanılması, müellifin ihtilaflı meselelerde tercih yaparak kendi fikirlerini ortaya koyması ve dilciler arasında meydana gelmiş bazı ihtilâflara değinirken öğrencileri sıkacak ifadelerden gerektiğince kaçınması mücmel konularda kastedilen manaların daha kısa ve anlaşılabilir bir dille okuyucuya büyük bir ustalıkla aktarıldığını gösteren en iyi örneklerdendir. ‘Avâmil’in onlarca şerhleri arasında yalnızca orta seviye hacimli olan S‘adullâh es-sağîr medrese müfredatında yer almakta günümüzde de okunmaya ve okutulmaya kesintisiz bir şekilde devam edilmektedir. Nahiv ilminin önemli konularını barındıran bu eserin Hâmid b. Ömer es-Sûsî el-Huşnâvî (ö. ?/?), Ahmed b. Muhammed el-Gerevî (ö. ?/?) ve Hasan b. es-Seyyid ‘Abdulkâdir el-Çûrî (ö. 1322/1909) gibi döneminin muhakkik âlimlerinin çalışmalarına da konu olduğu tespit edilmiştir. S‘adullâh es-Sağîr’in kaleme alındığı günden bu yana özel bir ilgiyle karşılanarak dil alanında çalışmalara konu olması söz konusu eserin hem medrese âlimleri hem de talebeler tarafından büyük bir teveccüh gördüğünün en iyi göstergesidir. Bu çalışmada, ilim ehli arasında büyük önem arz eden ve zamanla medreselerin vazgeçilmezi haline gelen S‘adullâh es-sağîr hakkında önemli hususlara değinildikten sonra Berde‘î’ye aidiyeti konusunda yapılan geniş çaplı araştırmalar neticesinde elde edilen veriler aktarılmıştır. Ayrıca el-‘Avâmilu’l-mie’nin sahibi Cürcânî ve Berde‘î hakkında da bir takım bilgilere yer verilerek bazı önemli noktalara değinilmiştir. S‘adullâh es-sağîr’in müellifini tespit edebilmek adına yapılan bu çalışmada bazı temel esaslar göz önünde bulundurularak gerekli araştırmalar yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Abduddâim, Abdullah. et-Terbiyetu ‘ibere’t-tarih. Beyrut: Dâru’l-‘İlm li’l-Melâyîn, 1984.
  2. Zübeyir Aslan. S‘adullâh el-Berde‘î’nin Hadâiku’d-Dekâik Adlı Eseri. Diyarbakır: Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2014.
  3. Bağdâdî, İsmâ‘îl b. Mumhammed Emîn b. Mîr Selîm el-Bâbânî. Hediyyetu'l-‘arifîn esmâu'l-muellifîn ve asâru’l-musannifîn. İstanbul: Vekâletu'l-Ma‘ârifi'l-Celîle, 1951.
  4. Bağdâdî, İsmâ‘îl b. Mumhammed Emîn b. Mîr Selîm el-Bâbânî. İdâhu’l-meknûn fî’z-zeyli ‘alâ keşfi’z-zunûn. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-‘Arabî, ts.
  5. Berde‘î, Sadullah. Hadâiku’d-dekâik. İstanbul: Salah Bilici, 1984.
  6. Bozkurt, Nebi. “Medrese”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 28/323–327. Ankara: TDV Yayınları, 2003.
  7. Çelebî, Hâcî Halîfe Mustafâ b. Abdillâh Kâtib, Keşfu'z-zunûn ‘an esâmi'l-kutubi ve'l-funûn. Bağdâd: Mektebetu'l-Musennâ, 1941.
  8. Çûrî, Hasan b. es-Seyyid ‘Abdulkâdir. Hâşiyetu'l-çûrî ‘alâ şerhi’l-fennârî, (Neşredenin Mukaddimesi) Beyrut: Dâru'l-Kutubi'l-‘İlmiyye, 2017.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

22 Haziran 2021

Gönderilme Tarihi

8 Kasım 2020

Kabul Tarihi

17 Aralık 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 21 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Tekin, M. (2021). SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), 21(1), 231-250. https://doi.org/10.30627/cuilah.823086
AMA
1.Tekin M. SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD). 2021;21(1):231-250. doi:10.30627/cuilah.823086
Chicago
Tekin, Mahmut. 2021. “SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) 21 (1): 231-50. https://doi.org/10.30627/cuilah.823086.
EndNote
Tekin M (01 Haziran 2021) SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) 21 1 231–250.
IEEE
[1]M. Tekin, “SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME”, Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), c. 21, sy 1, ss. 231–250, Haz. 2021, doi: 10.30627/cuilah.823086.
ISNAD
Tekin, Mahmut. “SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) 21/1 (01 Haziran 2021): 231-250. https://doi.org/10.30627/cuilah.823086.
JAMA
1.Tekin M. SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD). 2021;21:231–250.
MLA
Tekin, Mahmut. “SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), c. 21, sy 1, Haziran 2021, ss. 231-50, doi:10.30627/cuilah.823086.
Vancouver
1.Mahmut Tekin. SA’DULLÂH ES-SAĞÎR VE BERDE‘Î’YE AİDİYETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD). 01 Haziran 2021;21(1):231-50. doi:10.30627/cuilah.823086

Cited By