Kehanet Türleri ve Kadim Kültürlerdeki Uygulamaları

Öz

Kehanet, aşkın bir yardım veya içkin bir feyezan ile bazen bir takım edevat vasıtasıyla ya da yalın olarak iç-görü sayesinde belli bazı işaretlerin yorumlanarak geleceğin gizemli perdesini veya geçmişin bilinmeyen sırlarını ifşa etmeye teşebbüstür. Bu yorumlarda bulunan kişilere ise kâhin denir. Kehanet türleri tabiî ve sunî olmak üzere iki ana kısma ayrılmaktadır. Kadim kültürlerin hemen hemen hepsinde belli bir çeşit kehanet yöntemine rastlanılmaktadır. Bu makalede altı adet ana kategoriye ayrılan toplam on sekiz adet kehanet yöntemi tanımlanmış ve Mısır, Mezopotamya, Kadim İsrail, Roma, Çin ve Tibet gibi kadim kültürlerin kullandıkları kehanet yöntemlerine örnekler verilmiştir. Ayrıca çalışma boyunca edinilen bilgiler kullanılarak bir kehanette bulunulmuştur ki bu, çalışmaya pratik bir veçhe katmaya matuftur.

Anahtar Kelimeler

• Kehanet,fal,kâhin,kadim kültürler,Yìjīng (İ-Ching)

Kaynakça

1. Ailuromancy. (2001) Encyclopedia of Occultism & Parapsychology içinde. (5th ed., C. I). United States of America: Gale Group.
2. Alectromancy (or Alectryomancy). (2001) Encyclopedia of Occultism & Pa-rapsychology içinde. (5th ed., C. I). United States of America: Gale Group.
3. Annus, A. (2010). On the Beginnings and Continuities of Omen Sciences in the Ancient World. A. Annus (Ed.), Divination and Interpretation of Signs in the Ancient World içinde (ss. 1 - 19). Chicago: The University of Chicago.
4. Arabian Religions. (2006) Britannica Encyclopedia of World Religions içinde. (ss. 70-71). Singapore: Encyclopaedia Britannica, Inc.
5. Aune, D. E. (1987). Oracles. Encyclopedia of Religion içinde. (2nd ed., C. 10, ss. 6831 - 6838). United States of America: Thomson Gale.
6. Aydın, M. (1995). Fal. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde. İstan-bul: Türkiye Diyanet Vakfı.
7. Aydüz, S. (2006). Müneccimbaşı. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde. (C. 31, ss. 2-4). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.
8. Bonnet, S. M. (2005). Mirrors. Encyclopedia of Religion içinde. (2nd ed., C. 9). United States of America: Thomson Gale.

9. Böck, B. (2010). Physiognomy in Ancient Mesopotamia and Beyond: From Practice to Handbook. A. Annus (Ed.), Divination and Interpretation of Signs in the Ancient World içinde (ss. 199 - 224). Chicago: The Univer-sity of Chicago.
10. Cartomancy / Tarot. (2003) Gale Encyclopedia of the Unusual and Unexplai-ned içinde. (C. 2, ss. 128-136). USA: Gale.
11. Chirognomy. (2001) Encyclopedia of Occultism & Parapsychology içinde. (5th ed., C. I). United States of America: Gale Group.
12. Crystal Gazing (or Crystallomancy). (2001) Encyclopedia of Occultism & Pa-rapsychology içinde. (5th ed., C. I). United States of America: Gale Group.
13. Culianu, I. P. (2005). Astrology. Encyclopedia of Religion içinde. (2nd ed., C. 1). United States of America: Thomson Gale.
14. Davies, T. W. (1915). Augury. The International Standard Bible Encyclopaedia içinde. (C. 2). Chicago: The Howard-Severance Company.
15. Eliade, M. ve Culianu, I. P. (1997). Dinler Tarihi Sözlüğü (A. Erbaş, Çev. İ. Taşpınar Ed.). İstanbul: İnsan Yayınları.
16. Fehd, T. (2000). İlm-i Ahkâm-ı Nücûm. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklope-disi içinde. (C. 22, ss. 124-126). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.
17. Foster, B. R. (2007). Mesopotamia. J. R. Hinnels (Ed.), A Handbook of Anci-ent Religions içinde (ss. 161-213). Cambridge: Cambridge University Press.
18. Graham, W. A. (2005). Scripture. Encyclopedia of Religion içinde. (2nd ed., C. 12, ss. 8194 - 8205). United States of America: Thomson Gale.
19. The I Ching. (J. Legge, Trans.). F. M. Müller (Ed.) içinde, The Sacred Books of the East (Second Edition ed., C. XVI). New York: Dover Publicati-ons, Inc. .
20. Joseph F. Charles ve Marchant, J. R. V. (1904). Cassell's Latin Dictionary içinde. London, Paris, New York & Melbourne: Cassell and Company, Limited. .
21. Koch-Westenholz, U. (1995). Mesopotamian Astrology: An Introduction to Babylonian and Assyrian Celestial Divination. Denmark: Museum Tus-culanum Press.
22. Leowe, M. (1981). China. M. Loewe ve C. Blacker (Eds.), Divination and Orac-les içinde (ss. 38-63). London: George Allen & Unwin.
23. Mcguire, M. R. P. (2003a). Divination. New Catholic Encyclopedia içinde. (2nd ed., C. 4, ss. 784 - 786). Washington, D. C.: Thomson Gale.
24. Mcguire, M. R. P. (2003b). Sortes Homericae, Vergilianae, Biblicae. New Cat-holic Encyclopedia içinde. (2nd ed., C. 13). Washington, D. C.: Thomson Gale.
25. Morrison, J. S. (1981). The Classical World. M. Loewe ve C. Blacker (Eds.), Divination and Oracles içinde (ss. 87-114). London: George Allen & Unwin.
26. Partridge, E. (2006). -there. E. Partridge (Ed.) Origins: A Short Etymological Dictionary of Modern English içinde. Tylor & Francis e-Library ed. Lon-don and New York: Routledge: Tylor & Francis Group.
27. Pemberton III, J. (1987). Yoruba Religion. Encyclopedia of Religion içinde. (2nd ed., C. 14, ss. 9909 - 9912). United States of America: Thomson Gale.
28. Porter, J. R. (1981). Ancient Israel. M. Loewe ve C. Blacker (Eds.), Divination and Oracles içinde (ss. 191-214). London: George Allen & Unwin.
29. Ray, J. D. (1981). Ancient Egypt. M. Loewe ve C. Blacker (Eds.), Divination and Oracles içinde (ss. 174-190). London: George Allen & Unwin.
30. Rinpoche, L. C. R. (1981). Tibet. M. Loewe ve C. Blacker (Eds.), Divination and Oracles içinde (ss. 3-37). London: George Allen & Unwin.
31. Wahlgren, E. (1987). Runes [First Edition]. Encyclopedia of Religion içinde. (2nd ed., C. 12, ss. 7938 - 7940 ). United States of America: Thomson Gale.
32. Walker, J. (2005). Nûrî. The Encyclopaedia of Islam içinde. (New ed., C. 8, ss. 138 - 140). The Netherlands: E. J. Brill.
33. Yusa, M. (2005). Chance. (L. Jones, Ed.) Encyclopedia of Religion. ABD: Thomson Gale.
34. Zwemer, S. M. (1920). The Influence of Animism on Islam: An Account of Popular Superstitions. London: The Macmillan Company.