Eklemeli Üretimle Üretilen SiO2 Nanopartikül Takviyeli Epoksi Kompozitlerin İncelenmesi: Silanizasyonun Dönüşüm Derecesi ve Mekanik Özellikler Üzerindeki Etkisi

3D printers have revolutionized many areas such as aviation, dentistry, health, construction, food, pharmacy and tissue engineering by forming the basis of additive manufacturing technology. These devices, which work by adding material layer by layer, combine with CAD software to enable the rapid and efficient production of complex designs. DLP printers in the photochemical category stand out in medical applications by polymerizing photosensitizer resins with UV light. While inorganic fillers in these resins increase mechanical properties, excessive use can increase viscosity and reduce printing performance. Although SiO2 nanoparticles increase transparency and durability, their tendency to clump negatively affects mechanical properties. By coating the surface of these particles with the silanization method, they are better bonded with the resin, thus improving the integrity and mechanical strength of the structure. In this study, the aim is to investigate the effects of the silanization process on the mechanical properties and conversion degree of particles in epoxy composite materials reinforced with SiO2 nanoparticles. For this purpose, nanoparticles synthesized by the sol-gel method and subjected to the silane coating process were added to the epoxy resin at different rates and produced with a DLP type 3D printer. In the study, critical parameters such as the compatibility of coated and uncoated nanoparticles with the resin matrix, the viscosity properties of the material, mechanical strength and conversion degree were evaluated with detailed analyses. The obtained results aimed to reveal the effect of silane coating on increasing the performance of the material and to show the potential of this technology in application areas such as medicine, dentistry and tissue engineering.

3D yazıcılar, eklemeli üretim teknolojisinin temelini oluşturarak havacılık, diş hekimliği, sağlık, inşaat, gıda, eczacılık ve doku mühendisliği gibi birçok alanda devrim yaratmıştır. Malzemeyi katman katman ekleyerek çalışan bu cihazlar, CAD yazılımlarıyla birleşerek karmaşık tasarımların hızlı ve verimli bir şekilde üretilmesini sağlamaktadır. Fotokimyasal kategorideki DLP yazıcılar, fotosensitizör reçinelerini UV ışığıyla polimerize ederek tıbbi uygulamalarda öne çıkmaktadır. Bu reçinelerdeki inorganik dolgular mekanik özellikleri artırırken, aşırı kullanımı viskoziteyi artırarak baskı performansını düşürebilmektedir. SiO2 nanopartikülleri şeffaflığı ve dayanıklılığı artırmasına rağmen, topaklanma eğilimleri mekanik özellikleri olumsuz etkilemektedir. Bu partiküllerin yüzeyinin silanizasyon yöntemi ile kaplanmasıyla reçineyle daha iyi bağlanmaları sağlanmakta, böylece yapının bütünlüğü ve mekanik mukavemeti artmaktadır. Bu çalışmada, SiO2 nanopartikülleri ile takviye edilmiş epoksi kompozit malzemelerde silanizasyon işleminin partiküllerin mekanik özellikleri ve dönüşüm derecesi üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla sol-jel yöntemi ile sentezlenen ve silan kaplama işlemine tabi tutulan nanopartiküller farklı oranlarda epoksi reçinesine eklenerek DLP tipi 3D yazıcı ile üretilmiştir. Çalışmada, kaplanmış ve kaplanmamış nanopartiküllerin reçine matrisi ile uyumluluğu, malzemenin viskozite özellikleri, mekanik mukavemet ve dönüşüm derecesi gibi kritik parametreler detaylı analizlerle değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, silan kaplamanın malzemenin performansını artırma etkisini ortaya koymayı ve bu teknolojinin tıp, diş hekimliği ve doku mühendisliği gibi uygulama alanlarındaki potansiyelini göstermeyi amaçlamaktadır.