Evaluation of the Reinforcement Layer’s Optimum Depth under Different Shape of Footing

Öz

In this study, additional vertical stresses, which occur in a soil as a result of uniformly loaded strip footing, resting on sandy soils unreinforced and reinforced by geogrids, have been investigated by laboratory model tests. Additional vertical stress values that occur on a horizontal planes of particular specified depths, have been measured with pressure transducers. The additional vertical stresses have been measured in the fixed depth (Z=2.0B), by replacing the geogrid’s depth. Geogrid, which placed into the depths of U=0.10B, U=0.15B, U=0.20B, U=0.25B, U=0.30B, U=0.35B and U=0.40B (U=depth of geogrid from foundation, B=width of footing, Z=depth of sandy soil ) at soil, have been used in the tests. According to test results, it has seen that the geogrid’s optimum depth is approximately U=0.30B for strip footings and this depth is changed with the different shape of footings.

Anahtar Kelimeler

• Model tests,Reinforcement layer’s optimum depth,Additional soil stress,Stress transducer,Different shape of footing

Donatı Tabakasının Optimum Derinliğinin Farklı Temel ġekilleri için Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalıĢmada, Ģerit bir temel (B=10 cm) altında, donatı tabakası ile güçlendirilmiĢ zeminlerdeki ilk donatı tabakasının optimum derinliği, yükleme ve gerilme açısından deneysel olarak belirlenmiĢtir. Deneylerde, sabit bir derinlikte kum tabakası hazırlanarak, temelden dolayı oluĢan donatısız ve donatılı durumlarda, temel geniĢliğinin 2,0 katı (Z=2.0B) derinlikte meydana gelen gerilme değerleri basınç algılayıcıları yardımıyla ölçülmüĢtür. Donatısız durumda ölçülen gerilme değerleri, temel tabanından itibaren farklı derinliklere (U=0,10B, U=0,15B, U=0,20B, U=0,25B, U=0,30B, U=0,35B ve U=0,40B) (U=geogridin temel tabanından itibaren derinliği, B=temel geniĢliği, Z=kum tabakası derinliği) yerleĢtirilen tek sıra geogrid donatı tabakası olması durumunda, meydana gelen gerilme değerleri ile karĢılaĢtırılmıĢtır. Ayrıca, farklı temel Ģekillerinin ilk donatı tabakasının optimum derinliğine etkisini bir arada gösterebilmek amacıyla, literatürde yapılmıĢ olan çalıĢmalarla karĢılaĢtırılmıĢtır. Sonuçta, Ģerit temel için ilk donatı tabakasının optimum derinliği yaklaĢık U=0,30B olarak bulunmuĢ ve temel Ģeklinin farklı olmasının da bu derinliği değiĢtirdiği belirlenmiĢtir.

Anahtar Kelimeler

• Model deney,Donatı tabakası optimum derinliği,Ġlave düĢey gerilme,Basınç algılayıcı,Farklı temel Ģekilleri

Kaynakça

1. 1. Kumbasar, V., Kip, F., 1984. ĠnĢaat Mühendisliğinde Zemin Mekaniği. Çağlayan Kitabevi, Ġstanbul, 350.
2. 2. Uzuner, B.A., 1998. Çözümlü Problemlerle Temel Zemin Mekaniği, Teknik Yayınevi, Ankara.
3. 3. Sağlamer, A., 1972. Kohezyonsuz Zeminlerde Sükunetteki Toprak Basıncı Katsayısının Zemin Parametreleri Cinsinden Ġfadesi, Doktora Tezi, Ġstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ġstanbul.
4. 4. Demir, A., 2011. YumuĢak Kil Zemin Üzerinde GüçlendirilmiĢ Stabilize Dolguya Oturan Yüzeysel Temellerin Analizi, Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.
5. 5. Terzaghi, K., 1920. Old Earth Pressure Theories and New Test Results, Engrg. News-Rec., 85 (14), 632-637.
6. 6. Donath, A.D., 1891. Untersuchungen Veber den Erddruck auf Stuetzwaende. Zeitschrift fuer Bauwesen, Berlin, Germany.
7. 7. Hanna, A., Ghaly, A., 1992. Effects of K0 and Overconsolidation on Uplift Capacity. Journal of Geotechnical Engineering, 118 (9), 1449-1469.
8. 8. Jaky, J., 1948. Pressure in Soils. Proc. 2nd Conf. On Soil Mech. and Found. Engrg., A.A. Balkema, Rotterdam, the Netherlands, 1, 103-107.

9. 9. Keskin, M.S., Laman, M. Baran, T., 2008. Kuma Oturan Kare Temeller Altında OluĢan DüĢey Gerilmelerin Deneysel Tespiti ve Sayısal Analizi, ĠMO Teknik Dergi, No 299. 4521-4538.
10. 10. Bağrıaçık, B., Laman M., 2011. Investigation of the Shape Effect at Different Geometries on Stress Distribution of Sandy Soils pp. 78, International Balkans Conference on Challenges of Civil Engineering, BCCCE, 19-21 May 2011, EPOKA University, Tirana, Albania.
11. 11. Bağrıaçık, B., Laman M., 2011. Donatısız ve Donatılı Kumlu Zeminlere Oturan Dairesel Temeller Altında Gerilmelerin DeğiĢimi. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Ankara, Vol:26, No:4, 787-800.
12. 12. Bağrıaçık, B., Laman, M., Demir, A., 2012. Kare Temel Altındaki Zeminlerde Optimum Donatı Tabakası Derinliğinin Gerilme Yönünden Ġncelenmesi, 5. Ulusal Geosentetikler Konferansı, Boğaziçi Üniversitesi, Ġstanbul.
13. 13. Örnek M., Türedi Y., Dal, K., 2014. Kum Zemine Oturan Eksantrik Yüklü ġerit Temellerin Analizi, Zemin Mekaniği ve Temel Mühendisliği 2. Özel Konulu Sempozyumu, 24-25 Nisan 2014, Antalya.
14. 14. Türedi Y., Örnek M., 2015. Dikdörtgen Temel Altında Gerilme ve TaĢıma Gücü Analizi, Çukurova Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt 30, (2) pp. 1-11.
15. 15. Bağrıaçık, B., 2016. Dairesel Temel Altındaki Kum Zeminlerde Donatı Tabakasının Optimum Derinliğinin Belirlenmesi, Çukurova Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt 31 (1) pp. 1-11.
16. 16. Bağrıaçık, B., 2010. Zeminlerdeki Gerilme Durumlarının Deneysel ve Teorik Olarak Ġncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.