Cinsel istismara uğrayan ergenlerde bağlanma stili, ana-baba tutumu, depresyon ve anksiyetenin değerlendirilmesi
Öz
Amaç: Bu çalışmada cinsel istismar mağduru ergenlerin sosyodemografik özelliklerinin ve uğradıkları cinsel istismarın özelliklerinin tanımlanması; bununla birlikte bu ergenlerin bağlanma stillerinin, ana-baba tutumlarının, depresyon ve anksiyete ölçek puanlarının cinsel istismara uğramayan kontrol grubu ile karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini 13-18 yaş grubundaki cinsel istismara uğrayan 34 ergen ve cinsel istismara uğramayan 34 ergen oluşturmaktadır. Çalışmaya katılan tüm ergenlerin sosyodemografik verileri toplanmıştır. Cinsel istismara uğrayan ve uğramayan ergenlerin bağlanma stillerini, ebeveyn tutumlarını, depresyon ve anksiyete şiddetini karşılaştırmak için İlişki Ölçekleri Anketi, Ana-baba Tutum Ölçeği, Çocuklar için Depresyon Ölçeği ve Durumluk-Süreklilik Kaygı Envanterinden yararlanılmıştır.
Bulgular: Olguların yaş ortalaması 15,29±1,31 olarak saptanmıştır. Cinsel istismar grubunun korkulu bağlanma alt ölçek puan ortalamaları kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Cinsel istismar grubunun kontrol grubuna göre ebeveyn tutumları açısından otoriter tutum alt ölçek ortalamalarının anlamlı olarak yüksek olduğu görülmüştür. Cinsel istismar grubunun depresyon ve durumluk-süreklilik anksiyete puan ortalamasının kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek olduğu da saptanmıştır.
Sonuç: Cinsel istismara uğrayan çocuk ve ergenlerin sosyodemografik özelliklerinin, istismara ait özelliklerin ve risk faktörlerinin tanımlanması, anne ve çocuk etkileşiminin arttırılması, güvenli bağlanmanın gerçekleşmesine yönelik ana-baba eğitimlerinin olması, demokratik ana-baba tutumunun benimsenmesi çocuk ve ergenlerin ruh sağlığını korumak açısından son derece önemlidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Johnson CF. Child sexual Abuse. Lancet 2004; 364:462-470.
- 2. Newton S, Gerrits J. Child Abuse. Crabtree Publishing Company: New York; 2011.
- 3. Canton Cortes D, Cortes MR, Canton J. Child sexual abuse, attachment style, and depression: The role of the characteristics of abuse. Journal of interpersonal violence, 2015, 30.3: 420-436.
- 4. Cyr C, Michel G, Poulin C, et al. Attachment Theory in The Assessment and Promotion of Parental Competency in Child Protection Cases, Child Abuse and Neglect A Multidimensional Approach, (Ed: Alexander Muela), Published ByIntech, 2012, 59-73.
- 5. Demir EK, Şendil G. Ebeveyn tutum ölçeği (ETÖ). Türk Psikoloji Yazıları 2008; 11(21): 15-25.
- 6. Üredi I, Erden M. Öz-düzenleme stratejileri ve motivasyonel inançlarının yordayıcısı olarak algılanan anne baba tutumları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi Güz. 2009: 781-811.
- 7. Rodriguez C. Personal Contextual Characteristics and Cognitions Predicting Child Abuse Potential and Disciplinary Style. Journal of Interpersonal Violence Volume 25 Number 2 February 2010 315-335.
- 8. Griffin DW, Bartholomew K. The metaphysics of measurement: The case of adult attachment. Perlman D, Bartholomew K, ed. Attachment processes in adulthood. 79 Advances in personal relationships,1.Basım. London: Jessica Kingsley Publishers 1994:17–52.
- 9. Sümer N, Güngör D. Yetişkin bağlanma stilleri ölçeklerinin Türk örneklemi üzerinde psikometrik değerlendirmesi ve kültürlerarası bir karşılaştırma. Türk Psikoloji Derg. 1999;14(43):35–106.
- 10. Kuzgun Y, Eldeleklioğlu J. Anne Baba Tutumları Ölçeği, PDR’de Kullanılan Ölçekler. Kuzgun Y, Bacanlı F, editors. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım; 2005.
