Tip 2 diyabet mellitusta demans biyobelirteçlerinin düzeyi

Purpose: Like Alzheimer's disease, a disease of the aging world, and metastasis in cancer, it is very important to elucidate the etiology of Type 2 diabetes, which causes tissue and organ damage by systematically spreading throughout. In this study, we aimed to examine whether markers used as biomarkers in Alzheimer's pathogenesis are effective in the pathogenesis of diabetes. Materials and Methods: In our study, 30 type 2 diabetics, 30 type 2 diabetics individuals with the risk of dementia as a result of mini-mental test, and 28 healthy individuals aged 50-70 years were included, and brain-derived neurotrophic factor (BDNF), dual-specificity tyrosine-regulated kinase 1 (DYRK1A), Tau, fatty acid binding proteins 7 (FABP7) levels were measured from plasma samples. Results: There was a significant difference between the diabetes group with a high risk of dementia (MMSE < 24) and the other groups in Tau, and FABP7 levels, but no significant differences were found in BDNF and DYRK1A levels. Conclusion: These biomarkers might be used to diagnose Alzheimer's disease in patients with T2D and at risk of dementia before resorting to other more expensive and invasive diagnostic methods.

Amaç: Yaşlanan dünyanın bir hastalığı olan, Alzheimer hastalığı ve kanserdeki metastaz gibi, sistematik bir şekilde yayılarak doku ve organ hasarına neden olan Tip 2 diyabetin, etiyolojisinin aydınlatılması çok önemlidir. Bu çalışmada Alzheimer patogenezinde biyomarker olarak kullanılan belirteçlerin, diyabet patogenezinde etkili olup olmadığını incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza, 30 tip 2 diyabetli, minimental test sonucu demans riski taşıyan 30 tip 2 diyabetli birey ve 50-70 yaş arası 28 sağlıklı birey dahil edilerek plazma örneklerinden, beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF), dual-specificity tyrosine-regulated kinase 1 (DYRK1A), Tau, fatty acid binding proteins 7 (FABP7) düzeyleri ölçüldü. Bulgular: Demans riski yüksek olan diyabet grubu (MMSE < 24) ile diğer gruplar arasında Tau ve FABP7 düzeylerinde anlamlı bir fark bulunurken DYRK1A ve BDNF düzeylerinde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç: Bu biyobelirteçler T2D'li ve demans riski taşıyan hastalarda daha pahalı ve invaziv tanı yöntemlerine başvurmadan önce Alzheimer hastalığını teşhis etmek için kullanılabilir.