Serebral palsili çocuklarda hippoterapinin üst ekstremite fonksiyonları üzerine etkisi

Purpose: The purpose of our study was to investigate the effects of hippotherapy on upper extremity functions in children with cerebral palsy (CP). Materials and Methods: The study was carried out with a quasi-hippotherapy design by evaluating the hippotherapy and control groups with pretests and posttests. Sixteen children with CP who were treated with 30 minutes of additional hippotherapy three times a week for five weeks were included in the hippotherapy group. Eleven children with CP who had conventional physiotherapy were recruited for the control group. Upper extremity functions were evaluated before and after the intervention using the Box and Block Test (BBT) and the Jebsen Taylor Hand Function Test (JTHFT). Results: There were no significant differences between the hippotherapy and control groups in terms of their baseline BBT and JTHFT scores. After 5-weeks, no statistically significant difference was found between the BBT scores of the hippotherapy and control groups. Significant increases were detected in all parameters of JTHFT in the posttest in the hippotherapy group, compared to the pretest. Moreover, in the posttest, a statistically significant difference was found between the hippotherapy and control groups in the parameters of turning over cards and picking up small objects, which subscales of JTHFT. Conclusion: In children with CP, hippotherapy provided in addition to conventional treatment was an effective practice, especially in improving fine motor skills in the hands.

Amaç: Bu çalışmanın amacı serebral palsili (SP) çocuklarda hippoterapinin üst ekstremite fonksiyonları üzerine etkilerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, deney ve kontrol gruplarının ön test ve son test değerlendirilmesiyle yarı deneysel olarak gerçekleştirildi. Çalışmanın deney grubuna, beş hafta boyunca haftada üç kez 30 dakikalık ek hipoterapi uygulanan 16 SP'li çocuk dahil edildi. Kontrol grubuna geleneksel fizyoterapi uygulanan 11 SP'li çocuk alındı. Üst ekstremite fonksiyonları girişim öncesi ve sonrasında Kutu Blok Testi (KBT) ve Jebsen Taylor El Fonksiyon Testi (JTEFT) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Hippoterapi ve kontrol grupları arasında başlangıç KBT ve JTEFT puanları açısından anlamlı bir fark yoktu. Beş hafta sonrasında, hippoterapi ve kontrol gruplarının KBT puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı. Hippoterapi grubunun, son testinde ön teste göre, JTHFT'nin tüm parametrelerinde anlamlı artışlar tespit edildi. Bununla birlikte, son testte hippoterapi ve kontrol grupları arasında JTEFT’nin alt boyutu olan kartları ters çevirme ve küçük nesneleri alma parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu. Sonuç: Çalışmada SP’li çocuklarda, konvansiyonel tedaviye ek olarak uygulanan hippoterapinin özellikle ince motor el becerilerini geliştirmede etkili bir uygulama olduğu belirlenmiştir.