Relationship between genetic and clinical findings in pediatric patients with Familial Mediterranean Fever

Purpose: Familial Mediterranean Fever (FMF) (OMIM #249100) exhibits varying clinical severity, influenced by genetic mutations. This study aimed to assess the relationship between FMF genotypes and disease severity in pediatric patients. Materials and Methods: This retrospective cross-sectional study included FMF patients aged 0-18 years who were followed up between January 1, 2016, and June 1, 2017. Demographic data, clinical findings, Pras disease severity scores (Pras score), and MEFV gene mutations were analyzed. Patients were classified into four genetic groups: homozygous, heterozygous, compound heterozygous, and those without detected mutations. Clinical characteristics and disease severity were compared. Results: Among 126 FMF patients (49.2% female), the median age at symptom onset was 60 (12–168) months, and the median age at diagnosis was 76 (23–180) months, resulting in a median diagnostic delay of 12 (0–120) months. Common symptoms included abdominal pain (98%), fever (87.3%), arthralgia (60.3%), and myalgia (60.3%). The median Pras score was 6 (range: 4–11), with 40.5% classified as mild, 43.7% as moderate, and 15.8% as severe. Genetic analysis revealed that 50% of the individuals had compound heterozygous mutations, 30.2% had homozygous mutations, 13.5% had heterozygous mutations, and 6.3% had no mutations. No significant differences were found among mutation groups regarding clinical characteristics or disease severity. Conclusion: Pediatric FMF exhibits clinical heterogeneity, and genotype alone may not be an effective predictor of severity. A comprehensive clinical approach remains essential for diagnosis and management.

Amaç: Ailevi Akdeniz Ateşi (AAA) (OMIM #249100), genetik mutasyonlardan etkilenebilen ve farklı klinik şiddetle seyreden bir hastalıktır. Bu çalışmada pediatrik AAA hastalarında genotip ile klinik ve hastalık şiddeti arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, 1 Ocak 2016-1 Haziran 2017 tarihleri arasında AAA tanısı ile izlenen 0-18 yaş arası hastaları kapsamaktadır. Retrospektif kesitsel olarak planlanmıştır. Demografik veriler, klinik bulgular, Pras hastalık şiddet puanları ve MEFV gen mutasyonları incelenmiştir. Hastalar genetik analiz sonuçlarına göre dört gruba ayrılmıştır: homozigot, heterozigot, bileşik heterozigot mutasyon saptananlar ve mutasyon tespit edilemeyenler. Klinik özellikler ve hastalık şiddeti gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Bulgular: Toplam 126 AAA hastası çalışmaya dahil edilmiş olup, % 49,2’si kızdı. Medyan semptom başlangıç yaşı 60 (12-168) ay, medyan tanı yaşı 76 (23-180) ay ve tanıda gecikme süresi 12 (0-120) ay olarak bulunmuştur. En sık saptanan semptomlar arasında karın ağrısı (% 98), ateş (% 87,3), artralji (% 60,3) ve miyalji (% 60,3) yer almaktadır. Hastaların medyan Pras şiddet skoru 6 (4-11) olup, % 40,5’i hafif, % 43,7’si orta, % 15,8’i ise şiddetli olarak sınıflandırılmıştır. Genetik analizde hastaların %50’sinde bileşik heterozigot, % 30,2’sinde homozigot, %13,5’inde heterozigot mutasyon saptanmıştır ve % 6,3’ünde ise mutasyon tespit edilmemiştir. Mutasyon grupları arasında klinik özellikler veya hastalık şiddeti açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç: Pediatrik AAA, klinik olarak heterojen bir seyir göstermektedir ve genotip hastalık şiddetini tek başına öngöremez. Tanı ve tedavi için kapsamlı bir klinik yaklaşımın önemi vurgulanmaktadır.