Orientinin fare modellerinde anksiyolitik benzeri etkileri: davranışsal ve nörokimyasal incelemeler

Purpose: Orientin, a water-soluble flavonoid C-glycoside found in various medicinal plants, exhibits diverse pharmacological properties. This study aimed to evaluate its anxiolytic-like effects in mice and to explore the potential roles of adrenergic, serotonergic, and GABAergic neurotransmitter systems in mediating these effects. Materials and Methods: Orientin was administered intraperitoneally to mice at 20, 40, or 80 mg/kg. Anxiolytic-like effects were assessed using the light–dark box, elevated plus maze, hole-board, and open-field tests. For mechanism studies, separate groups received α₂-adrenergic antagonist yohimbine (5 mg/kg), 5-HT1A antagonist WAY-100635 (1 mg/kg), or GABAA antagonist flumazenil (3 mg/kg) prior to 20 mg/kg orientin. Results: Orientin at 20 mg/kg elicited significant anxiolytic-like effects in the hole-board, light–dark box, and open-field tests. The 40 mg/kg dose produced a significant effect only in the hole-board test, whereas the 80 mg/kg dose failed to elicit significant changes in any behavioral paradigm. The pronounced efficacy observed at 20 mg/kg suggests a bell-shaped dose–response profile. Pretreatment with α₂-adrenergic, 5-HT1A serotonergic, or GABAA receptor antagonists partially or completely attenuated the effects of orientin, with the degree of reversal varying among the behavioral assays. Conclusion: The present findings provide compelling evidence that orientin exerts anxiolytic-like effects, potentially mediated via α₂-adrenergic, 5-HT1A serotonergic, and GABAA receptor pathways.

Amaç: Orientin, çeşitli tıbbi bitkilerde bulunan suda çözünebilen bir flavonoid C-glikozididir ve geniş bir farmakolojik aktivite yelpazesine sahiptir. Bu çalışma, orientinin anksiyolitik benzeri etkilerini değerlendirmeyi ve bu etkilerde adrenerjik, serotonerjik ve GABAerjik sistemlerin potansiyel rolünü araştırmayı amaçladı. Gereç ve Yöntem: Orientin, farelere intraperitoneal olarak 20, 40 veya 80 mg/kg dozlarında uygulandı. Anksiyolitik benzeri etkiler, aydınlık-karanlık kutu, yükseltilmiş artı labirent, delikli tahta ve open-field testleri ile değerlendirildi. Mekanizma çalışmalarında, ayrı gruplara 20 mg/kg orientin uygulanmadan önce α₂-adrenerjik antagonist yohimbine (5 mg/kg), 5-HT1A antagonist WAY-100635 (1 mg/kg) veya GABAA antagonist flumazenil (3 mg/kg) verildi. Bulgular: 20 mg/kg orientin, delikli tahta, aydınlık-karanlık kutu ve açık alan testleri testlerinde anlamlı anksiyolitik benzeri etkiler göstermiştir. 40 mg/kg doz, yalnızca delikli tahta testinde anlamlı bir etki üretirken, 80 mg/kg doz hiçbir davranışsal parametrede anlamlı değişiklik oluşturamamıştır. 20 mg/kg’de gözlenen belirgin etki, çan şeklinde bir doz-cevap profilini işaret etmektedir. α₂-adrenerjik, 5-HT1A serotonerjik veya GABAA reseptör antagonistleri ile ön tedavi, orientinin etkilerini kısmen veya tamamen azaltmış, geri dönüşün derecesi davranış testleri arasında değişiklik göstermiştir. Sonuç: Orientin, büyük ölçüde α₂-adrenerjik, 5-HT1A serotonerjik ve GABAA reseptör yolları aracılığıyla anksiyolitik benzeri etkiler göstermektedir.