Laparoskopik kolesistektomi cerrahisi geçiren hastalarda neostigmin ve sugammadeks uygulamasının postoperatif bulantı kusma üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Purpose: The aim of this study is to compare the effects of neostigmine and sugammadex on the postoperative  nausea and vomiting in patients undergoing laparoscopic  cholecystectomy surgery. 

Materials and Methods: Sixty patients (ASA I-III) and with a predicted operation time not exceeding 150 minutes were included to the study. Patients were divided into two groups. The first group received neostigmin, the second group received sugammadeks  respectively. For anesthesia induction, all patients were applied thiopental (5-7 mg kg-1) and rocuronium (0.5 mg kg-1) intravenously and endotracheal entubation was provided. The lungs were ventilated with N2O (67%) and oxygen mixture (FiO2 33%) and anesthesia was maintained with desflurane. After completion of the surgery, cessation of desflurane and N2O while the last skin sutures were closured and neuromuscular blockade was reversed with atropine and neostigmine or sugammadeks. Extubation time and recovery time, postoperative hemodynamic variables and the other advers effects were recorded. 

Results: Extubation and recovery times were shorter in group sugammadex than in group neostigmine.  Postoperative nausea and vomiting was lower in sugammadex group than neostigmine group at first twenty minutes, but this diffference was not significant.

Conclusion: when neostigmine or sugammadex were applied for decurarization after general anesthesia with desflurane there is no superiority between sugammadeks or neostigmine  for  postoperative nausea and vomiting.

Amaç: Bu çalışmada laparoskopik kolesistektomi yapılan hastalarda sugammadeks ve neostigmin uygulamasının postoperatif bulantı kusma üzerine etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı. 

Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, ASA I-III statüsünde olan, öngörülen cerrahi süresi 150 dakikayı aşmayan, APFEL  Skoruna göre %40 ın üzerinde olan 60 hasta dahil edildi. Basit rasgele yöntemle randomize edilen hastalar neostigmin grubu (Grup I) ve sugammadeks grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Anestezi indüksiyonunda tüm hastalara tiyopental 5-7 mg kg-1, rokuronyum 0,5 mg kg-1 intravenöz olarak uygulanarak endotrakeal entübasyon gerçekleştirildi. Oksijen (%33) + azot protoksit (%67) +desfluran ile anestezi idamesi sağlandı. Anestezi uygulamasının sonlandırılmasında son cilt dikişi atılırken iki grupta da desfluran ve N2O kesilerek %100 oksijene geçildi.  Eş zamanlı olarak kas gevşeticiyi antagonize etmek için grup I’e neostigmin, grup II’ye sugammadeks uygulandı. Ekstübasyon ve derlenme süresi, bulantı ve kusma ile diğer olası yan etkiler değerlendirildi.

Bulgular: Postoperatif esktübasyon ve derlenme süresi sugammadeks grubunda nesotigmin grubundan daha kısa idi. Postoperatif bulantı ve kusma ilk 30 dakikada   sugammadeks grubunda nesotigmin grubundan daha az olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı değildi. 

Sonuç: Bulantı ve kusma riski yüksek olgularda desfluran ile oluşturulan genel anestezide dekürarizasyon amacıyla neostigmin ya da sugammadeks uygulamasının bulantı kusma açısından birbirlerine üstünlükleri olmadığı kanısına varıldı.