Sağlık çalışanlarında fiziksel aktivite ile yaşam kalitesi ilişkisi
Öz
Amaç: Bu çalışmanın amacı sağlık çalışanlarında fiziksel aktivite ile yaşam kalitesi ilişkisini araştırmak ve ilişkili faktörleri belirlemektir.
Gereç ve Yöntem: Bu araştırmaya hastanede sağlık hizmeti veren 120 doktor ve 120 hemşire gönüllülük prensibine göre alınmıştır. Araştırma kesitsel ve tanımlayıcı tipte bir çalışmadır. Tüm katılımcılara 20 sorudan oluşan genel bilgi formu doldurtulmuştur. Araştırmanın fiziksel aktivite değişkeni ile ilgili veriler ‘Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu -UFAA Kısa Form - International Physical Activity Questionnaire- ile toplanmıştır. Katılımcıların yaşam kalitesinin değerlendirilmesinde ‘Kısa Form 36 (KF-36) Yaşam Kalitesi Ölçeği’ uygulanmıştır. Tüm veri toplama araçları yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır.
Bulgular: Çalışmaya 240 sağlık çalışanı katılmıştır. Katılımcıların meslek gruplarına göre cinsiyetleri, yaş grupları, medeni durumları, gelir düzeyleri ve fiziksel aktivite düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermiştir. Doktorların %63,9’unun, hemşirelerin ise %36,1’inin yüksek fiziksel aktivite düzeyine sahip olduğu ve doktorların fiziksel aktivite düzeyinin hemşirelerin fiziksel aktivite düzeyinden istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır.
Sonuç: Doktorlarınhemşirelere göre fiziksel aktivite düzeylerinin ve KF-36’nın alt ölçeklerinden Fiziksel Fonksiyon ve Genel Sağlık Algısı skorlarının anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptandı. Elde edilen sonuçlara göre yüksek düzeyde yapılan fiziksel aktivitenin daha iyi yaşam kalitesi ile ilişkili olduğu, düşük FA düzeylerinin bile olumlu birçok etkisi olduğu söylenebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Rebelo-Marques A, De Sousa Lages A, Andrade R, Fontes Ribeiro C, Mota Pinto A, Carrilho F, et al. Aging hallmarks: the benefits of physical exercise. Frontiers in Endocrinology. 2018;9:258.
- 2. Inaba Y, Obuchi S, Arai T, Satake K, Takahira N. The long-term effects of progressive resistance training on health-related quality in older adults. Journal of physiological anthropology. 2008;27(2):57-61.
- 3. Yamazaki S, Ichimura S, Iwamoto J, Takeda T, Toyama Y. Effect of walking exercise on bone metabolism in postmenopausal women with osteopenia/osteoporosis. Journal of bone and mineral metabolism. 2004;22(5):500-8.
- 4. Bogdanovic G, Stojanovich L, Djokovic A, Stanisavljevic N. Physical activity program is helpful for improving quality of life in patients with systemic lupus erythematosus. The Tohoku journal of experimental medicine. 2015;237(3):193-9.
- 5. Ramaswamy B, Jones J, Carroll C. Exercise for people with Parkinson’s: a practical approach. BMJ Publishing Group Ltd; 2018.
- 6. Chasan-Taber S, Rimm EB, Stampfer MJ, Spiegelman D, Colditz GA, Giovannucci E, et al. Reproducibility and validity of a self-administered physical activity questionnaire for male health professionals. Epidemiology. 1996:81-6.
- 7. Wolf AM, Hunter DJ, Colditz GA, Manson JE, Stampfer MJ, Corsano KA, et al. Reproducibility and validity of a self-administered physical activity questionnaire. International journal of epidemiology. 1994;23(5):991-9.
- 8. Craig CL, Marshall AL, Sjorstrom M, Bauman AE, Booth ML, Ainsworth BE, et al. International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine and science in sports and exercise. 2003;35(8):1381-95.
- 9. Ware Jr JE, Sherbourne CD. The MOS 36-item short-form health survey (SF-36): I. Conceptual framework and item selection. Medical care. 1992:473-83.
- 10. Koçyigit H. Kisa Form-36 (KF-36)'nm Turkce versiyonunun guvenilirligi ve gecerliligi. Ilac ve Tedavi Dergisi. 1999;12:102-6.
