Difüzyon Ağırlıklı Manyetik Rezonans Görüntülemenin Benign ve Malign Adrenal Lezyonları Ayırt Etmedeki Değeri
Öz
Amaç: Difüzyon ağırlıklı görüntüleme (DAG) vücuttaki su moleküllerinin rastgele hareketlerini inceleyen bir fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme (MRG) tekniğidir. DAG intrakranial bozuklukların değerlendirilmesinde yaygın bir şekilde kullanılmasına rağmen, abdominal kitlelerin tespiti ve karakterizasyonunda kullanılmasına artan bir ilgi vardır. Bu çalışmada DAG"nin benign adrenal lezyonları malign olanlardan ayrımındaki yeterliliği araştırılmıştır. Materyal ve metod: Elli altı hastadaki 66 fokal adrenal lezyon çalışmaya dahil edildi. Histopatolojik sonucu veya radyolojik takibi olmayan lezyonlar dinamik adrenal bilgisayarlı tomografi ve/veya adrenal MRG ile karakterize edildi. Bu lezyonlar için DAG yapıldı ve üç farklı b değeri kullanılarak (b=500 s/mm2, b=750 s/mm2, b=1000 s/mm2) apparent diffusion coefficient (ADC) değerleri ölçüldü. Bulgular: Otuz dokuz benign lezyonun ortalama ADC değerleri b=500 s/mm2 için 1.54 x 10-3 mm2/s , b=750 s/mm2 için 1.01x 10-3 mm2/s ve b=1000 s/mm2 için 0.77 x 10-3 mm2/s ölçüldü. Yirmi yedi malign lezyonun ortalama ADC değerleri b=500 s/mm2, b=750 s/mm2 ve b=1000 s/mm2 için sırasıyla 1.69x 10-3 mm2/s, 1.14 x 10-3 mm2/s ve 0.86 x 10-3 mm2/s olarak tespit edildi. Her üç b değeri için benign ve malign lezyonların ADC değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p
Anahtar Kelimeler
Adrenal tumor, malign, benign, manyetik rezonans görüntüleme, difüzyon ağırlıklı görüntüleme
Kaynakça
- Barzon L, Sonino N, Fallo F, Palu G, Boscaro M. Prevalence and natural history of adrenal incidentalomas. European Journal of Endocrinology. 2003; 149:273-85.
- Barzon L, Boscaro M. Diagnosis and management of adrenal incidentalomas. J Urol. 2000; 163:398-407 .
- Korobkin M, Brodeur FJ, Yutzy GG, et al. Differentiation of adrenal adenomas from nonadenomas using CT attenuation values. AJR Am J Roentgenol. 1996; 166:531-6.
- Dunnick NR, Korobkin M, Francis I. Adrenal radiology: distinguishing benign from malignant adrenal masses. AJR Am J Roentgenol. 1996; 167:861-7.
- Boland GW, Lee MJ, Gazelle GS, Halpern EF, McNicholas MM, Mueller PR. Characterization of adrenal masses using unenhanced CT: an analysis of the CT literature. AJR. 1998; 171:201-4.
- Hoefnagel CA. Metaiodobenzylguanidine and somatostatin in oncology: Role in the management of neural crest tumors. Eur J Nucl Med. 1994; 21:561 T sushima Y, Takahashi-Taketomi A, Endo K. Diagnostic utility of diffusion-weighted MR imaging and apparent diffusion coefficient value for the diagnosis of adrenal tumors. J Magn Reson Imaging. 2009; 29:112-7.
- Miller FH, Wang Y, McCarthy RJ, et al. Utilty of diffusion-weighted MRI in characterization of adrenal lesions. AJR. 2010; 194:179-85.
- Kılıçkesmez Ö, İnci E, Atilla S, et al. Diffusionweighted imaging of the renal and adrenal lesions. J Comput Assist Tomogr. 2009; 33:828-33.
- Elaine Caoili E M, Korbokin M, Francis I R, et al. Adrenal Masses: Characterization with Combined Unenhanced and Delayed Enhanced CT. Radiology. 2002; 222: 629-33.
- Yazıcı Z, Doğan Ö, Mehmet K, Savcı G. Value of chemıcal shıft mr ımagıng ın dıagnosıs of adrenal masses: quantitative analysis. Diagnostic and İnterventional Radiology. 2002; 8:377-83.
