Duktus Bağımlı Konjenital Kalp Hastalıklarında Oral Prostaglandin E1 Tedavisinin Değerlendirilmesi
Öz
Amaç: İntravenöz prostaglandin E1 (PGE1) infüzyonu duktus bağımlı konjenital kalp hastalarında etkisi kanıtlanmış bir ilaçtır. Ancak intravenöz PGE1 oldukça pahallı, sürekli intravenöz infüzyon gerektiren ve her merkezce temini zor bir ilaçtır. Uzun süre kullanılması gerektiğinde bu sorunlar daha önemli hale gelmektedir. Bu çalışmada Oral PGE1"in intravenöz PGE1 temin edilinceye kadar duktusun açık kalmasını sağlayıp sağlamadığını göstermek amaçlanmıştır. Yöntem: Yenidoğan yoğun bakım ünitesine duktus bağımlı konjenital kalp hastalığı tanısıyla yatırılıp intravenöz PGE1 temin edilinceye kadar oral PGE1 verilen 10 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların oral PGE1 ve intravenöz PGE1 başlanmadan önce ve sonra arteryal kan gazında pO2 ve ciltten bakılan sO2 değerleri kaydedildi. Bulgular: Oral PGE1 tedavisine ortalama başlama yaşı 5.5 saat (0.5-25), verilme süresi 28 saat (18-46) idi. Hastaların oral PGE1 başlandıktan 2 saat sonra alınan pO2 ve sO2 değerlerinin başlanmadan önceki değerlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde arttığı gözlendi. PO2 ve SO2 düzeyindeki düzelme intravenöz PGE1 başlanıncaya kadar devam etti. İntravenöz PGE1 başlandıktan 2 saat sonra bakılan PO2 ve SO2 değerlerinin intravenöz PGE1 başlanmadan önce bakılan değerlerine göre bir miktar daha artış gösterdiği gözlendi. Sonuç: Kısa süreli kullanımda intravenöz PGE1 oral PGE1"den daha etkili olsa da oral PGE1"de duktusun açık kalmasında yeterince etkilidir. Bu nedenle intravenöz PGE1 temin edilinceye kadar oral PGE1 alternatif bir seçenek olarak kullanılabilir. Uzun süreli kullanımda ise damar yoluna ve hastanede yatışa gerek duyulmadan, kullanımı kolay ve oldukça ucuz olan oral PGE1"in intravenöz PGE1 yerine kullanılabileceğini düşünüyoruz. Ancak bunun için daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler
Prostaglandin, PGE1, ductus arteriozus, yenidoğan, konjenital kalp hastalığı
Kaynakça
- Saji T, Matsuura H, Hoshino K, Yamamoto S, Ishikita T, Matsuo N. Oral prostaglandin E1 derivative (OP– 1206) in an infant with double outlet right ventricle and pulmonary stenosis. Effect on ductus-dependent pulmonary circulation. Jpn Heart J. 1991; 32(5): 735– 40.
- Chamberlin M, Lozynski J. To Go Against Nature: Manipulating the Neonatal Ductus Arteriosus with Prostaglandin. Newborn and Infant Nursing Reviews. 2006; 6 (3): 158–162.
- Fleiner S. Recognition and Stabilization of Neonates with Congenital Heart Disease. Newborn and Infant Nursing Reviews. 2006; 6 (3): 137–150.
- Park IS, Nihill MR, Titus JL. Morphologic features of the ductus arteriosus after prostaglandin E1 administration for ductus-dependent congenital heart defects. J Am Coll Cardiol. 1983; 1: 471–5.
- Teixeira OH, Carpenter B, MacMurray SB, Vlad P. Long-term prostaglandin E1 therapy in congenital heart defects. J Am Coll Cardiol. 1984; 3(3): 838–43.
- Silove ED, Roberts DG, de Giovanni JV. Evaluation of oral and low dose intravenous prostaglandin E2 in management of ductus dependent congenital heart disease. Arch Dis Child. 1985; 60(11): 1025–30.
- MacMahon P, Gorham PF, Arnold R, Wilkinson JL, Hamilton DI. Pulmonary artery growth during treatment with oral prostaglandin E2 in ductus dependent cyanotic congenital heart disease. Arch Dis Child. 1983; 58(3): 187–9.
- Silove ED, Coe JY, Shiu MF, Brunt JD, Page AJ, Singh SP, Mitchell MD. Oral prostaglandin E2 in ductus-dependent pulmonary circulation. Circulation. 1981; 63(3): 682–8.
- Lewis AB, Takahashi M, Lurie PR. Administration of prostaglandin E1 in neonates with critical congenital cardiac defects. J Pediatr. 1978; 93(3): 481–5.
- Elliott RB, Starling MB, Neutze JM. Medical manipulation of the ductus arteriosus. Lancet. 1975; 1: 140–2.
