Cerrahi süreçteki sağlık profesyonellerinin kişilerarası iletişim tarzları ve ekip çalışması tutumları

Amaç: Araştırmanın amacı, cerrahi girişim sürecinde yer alan sağlık profesyonellerinin kişilerarası ilişki tarzları ve ekip çalışmasına yönelik tutumlarının değerlendirilmesidir.

Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tiptedir. Örnekleme gönüllü 126 cerrahi ekip üyesi alındı. Veriler “Kişisel Bilgi Formu”, “Kişilerarası İletişim Tarzları Ölçeği (KİTÖ)” ve “Ekip Çalışması Tutumları Ölçeği (EÇTÖ)” ile toplandı. 

Bulgular: Çalışmada EÇTÖ’den en düşük puanı hemşirelerin, EÇTÖ ve KİTÖ’den en yüksek puanı ise diğer sağlık profesyonellerinin aldığı saptandı. Yine EÇTÖ’nün iletişim alt boyutundan en düşük puanı alan hekimlerdi. Diğer sağlık profesyonellerinin, KİTÖ’nün kaçıngan tarz alt boyutundan aldıkları puan ortalamasının hemşirelere göre anlamlı derecede yüksek, EÇTÖ’nün iletişim alt boyutundan aldıkları puan ortalamalarının hemşire ve hekimlere göre anlamlı derecede yüksek olduğu belirlendi.  Çalışmada 21 yıl ve üzeri çalışan cerrahi ekip üyelerinin KİTÖ’nün baskın tarz alt boyutundan aldıkları puan ortalamasının daha az süre çalışan ekip üyelerine göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulundu. 

Sonuç: Bu doğrultuda cerrahi ekip üyelerine yönelik kişilerarası iletişim becerilerini ve ekip çalışması tutumlarını geliştirmeye yönelik eğitimlerin planlanması, var olan sorunların saptanması, giderilmesine yönelik bireysel ve kurumsal girişimlerin yapılması önerilmektedir. 

Purpose: The purpose of the study is to evaluate the attitudes of the health professionals who are part of the surgical procedure, towards interpersonal relationship styles and team work.

Materials and Methods: This study was descriptive type. The 126 surgical team members were participated in this study. The data were collected by "Personal Information Form", "Interpersonal Communication Style Scale (ICSS)" and "Teamwork Attitudes Scale (TAS)". 

Results: The lowest score of the total mean scores of the TAS was obtained by the nurses and the highest score of the total mean scores of TAS and ICSS were obtained by the other health professionals, and that the lowest score of the TAS communication sub-scale was obtained by the physicians. It was determined that the mean scores of the other health professionals obtained from ICSS avoidant sub-scale were significantly higher than the mean scores of nurses and their mean scores obtained from TAS communication sub-scale were significantly higher than the mean scores of nurses and physicians. The mean scores obtained from ICSS dominant style sub-scale of the team members who had worked for 21 years and over, were found to be significantly higher than the other team members.

Conclusion: In this direction, it is recommended to plan trainings aimed at improving interpersonal communication skills and teamwork attitudes towards surgical team members, and to make individual and institutional initiatives to overcome existing problems.