Laparoskopik Total Ekstraperitoneal Herniorafi veya Lichtenstein Herniorafi operasyonu geçiren hastaların izlem sonuçlarının karşılaştırılması

Purpose: The aim of this study is to compare the treatment outcomes of patients that were operated for an inguinal hernia surgery with laparoscopic total extraperitoneal (TEP) hernia repair and Lichtenstein herniorrhaphy (LH).
Materials and Methods: This comparative descriptive study, includes a total of 318 inguinal hernia patients treated with TEP herniorrhaphy and 159 patients treated with Lichtenstein herniorrhaphy. The data of the study, "Patient identification data form" and "Herniorrhaphy Assessment Form" were used to collect data regarding the following items: postoperative complications, resting and post-exercise pain levels, length of hospital stay, time of the return to normal activity and work, recurrence rates, wound healing, the amount of scar, satisfaction with surgery and general health status.
ResultsThe mean follow-up period was 6.67±2.95 and 4.23±3.06 years for TEP and LH patients, respectively Post-operative TEP patients were able to return to work sooner and postoperative scar development was less in patients with TEP. Despite having more seroma formation in the TEP group, paresthesia was less common than in the LH group. Patients in the TEP group were found to feel healthier than those in the LH group.
Conclusion: Despite having more seroma and hematoma formation, TEP group had less paresthesia and permanent nerve damage outcomes compared to the LH group. TEP inguinal hernia repair recurrence rates can be close to those of the LH herniorrhaphy method if the operation is performed by a proficient surgeon.

Amaç: Bu çalışma, laparoskopik total ekstraperitoneal herniorafi veya Lichtenstein herniorafiyle yöntemlerinden birisiyle inguinal herni operasyonu geçiren hastaların izlem sonuçlarının karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu karşılaştırmalı tanımlayıcı araştırmaya, kasık fıtığı nedeniyle laparoskopik total ekstraperitoneal herniorafi (n=159) veya Lichtenstein herniorafi (n = 159) yöntemlerinden birisiyle opere olan 318 hasta çalışmaya alındı. Postoperatif komplikasyonlar, istirahat ve efor sonrası ağrı düzeyleri, hastanede kalış ve işe dönüş süresi, nüks oranları, yara iyileşmesi, skar miktarı, ameliyattan memnuniyet ve genel sağlık durumu gibi karşılaştırmalarda kullanılan araştırmanın verileri, “Hasta tanıtıcı özellikler bilgi formu” ve “Herniorafi Değerlendirme Formu” kullanılarak toplandı.
Bulgular: TEP ve LH hastaları için ortalama takip süresi sırasıyla 6.67 ± 2.95 ve 4.23 ± 3.06 yıldı. TEP ameliyatı olan hastaların ameliyat sonrası işe başlama süresi daha kısaydı ve ameliyat sonrası skar gelişimi daha. TEP grubunda LH grubundan seroma gelişimi daha fazla görülürken, parestezinin daha az görüldüğü, kalıcı his kaybının ise hiç görülmediği saptandı.TEP onarımı yapılan hastalar LH onarımı yapılanlardan kendilerini daha sağlıklı hissettikleri saptandı.
Sonuç: TEP fıtık onarım yönteminde, daha fazla seroma ve hematom oluşumuna rağmen, TEP onarımının LH onarımına göre daha az parestezi ve kalıcı sinir hasarı sonuçlarına sahip olduğu bulunmuştur. TEP inguinal herni onarımı iyice öğrenildiğinde nüks gelişmesi açısından LH herniorafi yöntemiyle benzer sonuçlar elde edilebilir.