Araştırma Makalesi

Çocuk yoğun bakım ünitesinde takip edilen zehirlenme olgularının demografik, epidemiyolojik ve klinik özellikleri

Cilt: 45 Sayı: 3 30 Eylül 2020
PDF İndir
TR EN

Çocuk yoğun bakım ünitesinde takip edilen zehirlenme olgularının demografik, epidemiyolojik ve klinik özellikleri

Öz

Amaç: Bu çalışma, çocuk yoğun bakım ünitemizde yatarak tedavi gören zehirlenme olgularının demografik, epidemiyolojik ve klinik özelliklerini geriye dönük olarak gözden geçirmek ve literatür ile karşılaştırmak amacıyla planlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: 2015-2019 yılları arasında akut zehirlenme nedeniyle çocuk yoğun bakım ünitesine kabul edilen 581 hastanın kayıtları geriye dönük olarak incelendi.
Bulgular: Çalışmaya 581 hasta dahil edildi. Hastaların yaş aralığı 3 ay-18 yaş arasında değişmekteydi ve kız/erkek oranı 1.6 idi. Zehirlenmelerin çoğunluğunun oral yolla (%97.8) gerçekleştiği, %57.1’inin kaza ile, %39.1’inin özkıyım amaçlı ve %3.8’nin ise terapötik nedenlerle zehirlendiği gözlendi. Hastaların % 80.9’u ilaç ilişkili iken, %19.1’i ilaç dışı maddelerle gerçekleşmişti. İlaç ilişkili zehirlenmelerde santral sinir sistemi ilaçları (%40.6) en sık rastlanan ajan olup ilaç dışı nedenlerden en çok fare zehiri ile zehirlenme tespit edildi. Bu çalışmamızda mortalite oranı %0.1 olarak saptandı.
Sonuç: Bölgemizde çocuk yoğun bakım ünitesine yatış gerektiren en sık zehirlenme nedenin ilaç zehirlenmeleri olması, öncelikle bu konuda toplumun daha fazla bilinçlendirilmesi gerektiğini göstermektedir. Ayrıca çalışmamızın ilimiz ve çevresinde görülen çocuk yoğun bakım ünitesine yatış gerektiren çocukluk çağı zehirlenme hastalarının epidemiyolojik ve klinik özelliklerini yansıtması nedeniyle görev yapan hekimlere yol göstereceğini ve sonuçlarımızın bölgesel zehirlenme verilerinin güncellenmesine katkıda bulunacağı görüşündeyiz. 

Anahtar Kelimeler

Çocuk yoğun bakım ünitesi , zehirlenme , epidemiyoloji

Kaynakça

  1. 1. Gummin DD, Mowry JB, Spyker DA, Brooks DE, Osterthaler KM, Banner W.2018 Annual Report of the American Association of Poison Control Centers’ National Poison Data System (NPDS): 36th Annual Report. Clinical Toxicology. 2019;57:1220-1413. 2. Franklin RL, Rodgers GB. Unintentional Child Poisonings Treated in United States Hospital Emergency Departments: National Estimates of Incident Cases, Population-Based Poisoning Rates, and Product Involvement. Pediatrics. 2008;122:1244–51. 3. Gheshlaghi F, Piri-Ardakani MR, Yaraghi M, Shafiei F, Behjati M. Acute Poisoning in Children; a Population Study in Isfahan, Iran, 2008-2010. Iran J Pediatr. 2013;23: 189–93. 4. Jepsen F, Ryan M. Poisoning in children. Curr Pediatr. 2005;15:563-8. 5. Hon KL, Leung TF, Hung CW,Cheung KL , Alexander KC Leung KCA. Ingestion-associated adverse events necessitating pediatric ICU admissions. Indian J Pediatr. 2009; 76:283–6 . 6. Ödek Ç, Akça H, Erol M, Demir R, Tunç M, Aydınalp A,ve ark. Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde Takip Edilen Zehirlenme Olgularının Demografik, Epidemiyolojik ve Klinik Özelliklerinin Geriye Dönük Değerlendirilmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med. 2019;6:72-8. 7. Gökay SS , Yılmaz HL , Çelik T , Kendir Ö , Horoz Ö , Sarı Y, ve ark. Çocuk Acil Servisimize Getirilen Zehirlenme Olgularının Değerlendirilmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med. 2014;1:81-6. 8. Patel MM, Travers CD, Stockwell JA, Geller RJ, Kamat PP, Grunwell JR. Analysis of Interventions Required in 12,021 Children With Acute Intoxications Admitted to PICUs. Pediatr Crit Care Med. 2017;18:281-9. 5. 9. Aşılıoğlu N, Kot H. Çocuk Yoğun Bakım Ünitesine Yatan Olguların Değerlendirilmesi ve Sonuçları. Türkiye Klinik J Pediatr 2011;20:10-15. 10. Yorulmaz A, Akbulut H, Yahya İ, Aktaş R, Emiroğlu HH,, ve ark. Çocuk acil servisine zehirlenme nedeni ile başvuran olguların geriye dönük olarak değerlendirilmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med. 2017;4:96-103. 11. Akgül F, Er A, Çelik FÇ, Çağlar A, Ulusoy E, Durgül Y, ve ark. Çocukluk çağı zehirlenmelerinin geriye dönük olarak incelenmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med. 2016;3:91-6. 12. Akin Y, Ağzikuru T, Cömert S, Atilkan P, Erdağ GC, Telatar B. Hospitalizations for pediatric intoxication: a study from İstanbul. Turk J Pediatr. 2011;53:369-74. 13. Bucak İH, Turgut M, Tümgör G, Eynallı A. Çukurova bölgesinde üçüncü basamak bir hastanede 2006-2010 yılları arasında çocukluk çağı ilaç zehirlenmelerinin değerlendirilmesi. Turkish J Pediatr Dis. 2015;2:124-30. 14. Baş VN, Şahiner ÜM, Aslan B, Altuner Torun Y. Poisoning in childhood: A single instution’sexperience. Turkish J Pediatr Dis. 2015;3:198-202. 15. Kondolot M, Akyıldız B, Görözen F, Kurtoğlu S, Patıroğlu T. Çocuk acil sevisine getirilen zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2009;52:68-74. 16. Ozdemir R, Bayrakci B, O Tekşam, Yalcin B, Kale G. Thirty-three-year experience on childhood poisoning. Turk J Pediatr 2012; 54: 251-9. 17. Tekerek N, Dursun A, Akyıldız BN. Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde Takip Edilen Zehirlenme Olgularının Geriye Dönük Değerlendirilmesi. Pediatr Emerg Intensive Care Med 2016;3:21-6. 18. Even KM, Armsby CC, Bateman ST. Poisonings requiring admission to the pediatric intensive care unit: A 5-year review. Clinical Toxicology 2014;52:519–24. 19. Yılmaz HL, Derme T, Yıldızdaş D, Alhan E. Çukurova Bölgesi’ndeki çocukluk çağı zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Nobel Med 2009;5:35-44. 20. Kendirci HNP, Çolakoğlu EY, Hızlı Ş, Koçak M, SaylamE, Polat E, ve ark. Hastanemiz çocuk acil servisine başvuran zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Türkiye Çocuk Hast Derg. 2011;5:29-35. 21. Öner N, İnan M, Vatansever Ü, Turan Ç, Çeltik C, Küçükuğurluoğlu Y, ve ark. Trakya Bölgesinde Çocuklarda Görülen Zehirlenmeler. Turk Pediatri Ars. 2004;39:25-30. 22. Bicer S, Sezer S, Cetindağ F, Kesikminare M. Cocuk Acil Kliniği 2005 yılı akut zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Marmara Medical Journal 2007; 20: 12-20. 23. Çelik M, Kalenderoğlu A, Almış H, Turgut M. TV Programı Sonrası Gelişen Ölüm Kastı Olmayan Taklit İntiharlar: Beş Yaşında İki Olgu.Arch Neuropsychiatr 2016; 53: 83-4. 24. Güngörer V, Yıldırım NK. Yeni Açılan İkinci Düzey Çocuk yoğun bakım birimimizde yatan zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Turk Pediatri Ars. 2016;51:35-9. 25. Khudair IF, Jassim Z, Hanssens Y, Alsaad WA. Characteristics and determinants of adult patients with acute poisoning attending the accident and emergency department of a teaching hospital in Qatar. Hum Exp Toxicol. 2013;32:921-9. 26. Aksaray N, Olaş A. Çukurova bölgesi çocuklarında zehirlenme. Ç.Ü. Tıp Fak. Derg 1983;8:189-93. 27. Anarat A, Altıntaş G, Gali AE, Aksaray N. Çukurova bölgesindeki çocukluk çağı zehirlenmelerinin değerlendirilmesi. Ç.Ü. Tıp Fak. Derg 1988;13:30-6 28. Karcıoğlu Ö, Demirel Y, Eser Z, Özer I, Salama M. Acil Serviste İlaç İle Zehirlenmeler: Bir Yıllık Olgu Serisi. Türkiye Acil Tıp Dergisi. 2002;2:26-33. 29. Kaygusuz K, Gürsoy S, Kılıçcıoğlu F, Özdemirkol İ, Mimaroğlu C. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Yoğun Bakım Ünitesinde 1998-2004 Yılları Arasında Akut İlaç Zehirlenmesi Tanısı İle Takip Edilen Olguların Geriye Dönük Analizi. CÜ Tıp Fakültesi Dergisi. 2004;26:161-5. 30. Manzar N, Saad SM, Manzar B, Fatima SS. The study of etiological andd emographic characteristics of acute household accidental poisoning in children-a consecutive case series study from Pakistan. BMC Pediatr. 2010;10:28. 31. Lamireau T, Llanas B, Kennedy A, Fayon M, Penouil F, Favarell-Garrigues, J C , et al. Epidemiology of poisoning in children: A 7-year survey in a paediatric emergency care unit. Eur J Emerg Med. 2002;9:9-14. 32. Lin YR, Wu TK, Liu TA, Chou CC, Wu HP. Poison exposure and outcome of children admitted to a pediatric emergency department. World J Pediatr. 2011;7:143-9. 33. Andiran N, Sarikayalar F. Pattern of acute poisonings in childhood in Ankara: What has changed in twenty years? Turk J Pediatr. 2004;46:147-52. 34. Kizilyildiz BS, Karaman K, Özen S, Üner A. Acute intoxications among Turkish children. Minerva Pediatr. 2018;70:46-50. 35. Akbay-Öntürk Y, Uçar B. Eskişehir bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin retrospektif değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2003;46:103-13. 36. Ağın H, Calkavur Ş, Olukman O, Ural R, Bak M. Çocukluk çağında zehirlenmeler: son 2 yıldaki olguların değerlendirilmesi. T Klin Pediatri 2002; 11: 186-93. 37. Cam H, Kıray E, Taştan Y, Ozkan HC. İstanbul Universitesi Cerrahpaşa Tıp Fakultesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Acil servisinde izlenen zehirlenme olguları. Turk Arch Ped 2003; 38: 233-9. 38. Karacı M, Yıldız N, Metin Ö, OzcetinM. A Retrospective Study of Childhood Intoxication in the Zonguldak Region. JAEM 2013; 12: 145-9. 39. Fazen LE , Lovejoy FH Jr , Crone RK . Acute poisoning in a children’ s hospital: a 2-year experience. Pediatrics 1986 ; 77:144 – 51. 40. Deniz T, Kandiş H, Saygun M, Büyükkoçak Ü, Ülger H, Karakuş A. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine başvuran zehirlenme olgularının analizi. Düzce Tıp Fakültesi Dergisi 2009;11:15-20. 41. Hawton K, Bergen H, Waters K, Ness J, Cooper J, Steeg S, et al. Epidemiology and nature of self harm in children and adolescents: findings from the multi centre study of self-harm in England. Eur Child Adolesc Psychiatry. 2012; 21: 369- 77. 42. Schutt RC, Ronco C, Rosner MH. The role of therapeutic plasma exchange in poisonings and intoxications. Semin Dial. 2012;25:201-6. 43. Jayashree M, Singhi S. Changing trends and predictors of outcome in patients with acute poisoning admitted to the intensive care. J Trop Pediatr. 2011;57:340-6.

Kaynak Göster

MLA
Özkale, Murat, ve Yasemin Özkale. “Çocuk yoğun bakım ünitesinde takip edilen zehirlenme olgularının demografik, epidemiyolojik ve klinik özellikleri”. Cukurova Medical Journal, c. 45, sy 3, Eylül 2020, ss. 1191-0, doi:10.17826/cumj.732815.