Araştırma Makalesi

Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan hastalarda yeme tutumları ve dürtüsellik arasındaki ilişki

Cilt: 46 Sayı: 1 31 Mart 2021
PDF İndir
TR EN

Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan hastalarda yeme tutumları ve dürtüsellik arasındaki ilişki

Öz

Amaç: Bu çalışmada dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) olan hastalarda yeme tutumları ve dürtüsellik ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: DEHB tanısıyla tedavi görmekte olan 56 erişkin hasta DEHB grubunu oluşturmuştur. Kontrol grubu olarak 56 sağlıklı yetişkin çalışmaya alınmıştır. DEHB ve kontrol grubuna Sosyodemografik ve klinik özellikler değerlendirme formu, Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği (ASRS), Yeme Tutum Ölçeği (YTÖ), Beck Depresyon Envanteri (BDE) ve Barrat dürtüsellik ölçeği (BDÖ) uygulanmıştır. Bulgular: Sağlıklı gruba kıyasla hasta grubunda ASRS-A, ASRS-B, ASRS toplam, BDE, YTÖ, BDÖ Dikkat, Motor, Planlama ve toplam puanları istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek, YTÖ ˃30 olanların oranı istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek saptandı. Bununla birlikte hasta grubunda YTÖ ˂30 olanlara kıyasla YTÖ ˃30 olanlarda önlisans/lisans mezunu olanlar daha düşük oranda iken lise mezunu olanlar, ailede intihar, ailede ruhsal hastalık istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek oranda, ASRS-A, ASRS-B, ASRS toplam, BDÖ Planlama ve toplam puanları istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek saptandı. Sonuç: DEHB olan hastalarda yeme bozukluğu ve dürtüselliğin de eşlik olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Bu fenomenlerin artan farkındalığı, DEHB olan bireyler için klinik yönetimi ve tedavi seçeneklerini geliştirebilir.

Anahtar Kelimeler

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu , Dürtüsellik , Yeme bozukluğu

Kaynakça

  1. 1. Polanczyk GV, Willcutt EG, Salum GA, Kieling C, Rohde LA. ADHD prevalence estimates across three decades: an updated systematic review and meta-regression analysis. Int J Epidemiol 2014;43:434-42.
  2. 2. Ginsberg Y, Quintero J, Anand E, Casillas M, Upadhyaya HP. Underdiagnosis of attention-deficit/hyperactivity disorder in adult patients: a review of the literature. Prim Care Companion CNS Disord 2014;16.
  3. 3. Hinshaw SP. Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD): Controversy, Developmental Mechanisms, and Multiple Levels of Analysis. Annu Rev Clin Psychol 2018;14:291-316.
  4. 4. Joyce-Beaulieu D, Sulkowski ML. The diagnostic and statistical manual of mental disorders: (DSM-5) model of impairment. Assessing impairment: Springer; 2016:167-89.
  5. 5. Smink FR, van Hoeken D, Hoek HW. Epidemiology of eating disorders: incidence, prevalence and mortality rates. Curr Psychiatry Rep 2012;14:406-14.
  6. 6. Schaumberg K, Welch E, Breithaupt L, et al. The Science Behind the Academy for Eating Disorders' Nine Truths About Eating Disorders. Eur Eat Disord Rev 2017;25:432-50.
  7. 7. Shaw P, Sudre G. Adolescent Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder: Understanding Teenage Symptom Trajectories. Biol Psychiatry 2020.
  8. 8. Pauli-Pott U, Albayrak O, Hebebrand J, Pott W. Association between inhibitory control capacity and body weight in overweight and obese children and adolescents: dependence on age and inhibitory control component. Child Neuropsychol 2010;16:592-603.
  9. 9. Nazar BP, Bernardes C, Peachey G, Sergeant J, Mattos P, Treasure J. The risk of eating disorders comorbid with attention-deficit/hyperactivity disorder: A systematic review and meta-analysis. Int J Eat Disord 2016;49:1045-57.
  10. 10. Seitz J, Kahraman-Lanzerath B, Legenbauer T, et al. The role of impulsivity, inattention and comorbid ADHD in patients with bulimia nervosa. PLoS One 2013;8:e63891.

Kaynak Göster

MLA
Ay, Rukiye, ve Oğuzhan Kılınçel. “Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan hastalarda yeme tutumları ve dürtüsellik arasındaki ilişki”. Cukurova Medical Journal, c. 46, sy 1, Mart 2021, ss. 255-6, https://izlik.org/JA65ET43LC.