Glioblastoma hücre hattında (U87) siklopamin ve temozolomid kombine tedavisinin miR-20a ekspresyonu üzerine etkileri
Öz
Amaç: Bu çalışmada, glioblastoma hücre hattında (U87) siklopamin ve temozolomid (TMZ) tedavisinin ayrı ayrı ve kombine olarak uygulanmasından sonra miR-20a ekspresyonunun araştırılması ve bu miRNA’nın glioblastoma tedavisindeki etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: U87 MG, tedaviden önce 35 mm'lik kültür kabı üzerine yerleştirildi ve çoğaltıldı. Çalışma kapsamında 7 grup oluşturuldu: Grup 1: Kontrol grubu, Grup 2: Sham grubu (Dimetil sülfoksit), Grup 3: 2 Gün TMZ, Grup 4: 5 Gün TMZ, Grup 5: 3 saat siklopamin, Grup 6: 2 Gün TMZ + 3 saat siklopamin, Grup 7: 5 Gün TMZ + 3 saat siklopamin. Tedaviden sonra total miRNA izolasyonu ve qRT-PCR yapıldı.
Bulgular: Glioblastoma hücre hattında miR-20a ekspresyonunun grup 3, grup 4, grup 5, grup 6 ve grup 7’de belirgin olarak azaldığı tespit edildi. Ancak bu azalmanın en fazla grup 7 de olduğu saptandı . Ek olarak grup 7’de hücre sayısının azaldığı görüldü.
Sonuç: Glioblastoma hücrelerinde miR-20a’nın yüksek oranda eksprese olduğu; ancak siklopamin ve TMZ tedavilerinden sonra ekspresyonun azaldığı tespit edildi. miR-20a’nın glioblastoma için yeni bir terapötik hedef ve biyobelirteç olarak kullanılabileceği, siklopamin ve TMZ’nin glioblastomada tedavi amaçlı kullanılabileceği ancak bu konuda daha ileri çalışmaların yapılması gerektiği sonucuna varıldı.
Anahtar Kelimeler
Glioblastoma, siklopamin, temozolomid, MiR-20a.
Destekleyen Kurum
ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ BİLİMSEL ARAŞTIRMA PROJELERİ
Proje Numarası
TSA-2018-11296
Kaynakça
- Demuth T, Berens ME. Molecular mechanisms of glioma cell migration and invasion. J Neurooncol. 2014;70:217–28.
- Adamson C, Kanu OO, Mehta AI, Di C, Lin N, Mattox AK et al. Glioblastoma multiforme: a review of where we have been and where we are going. Expert Opin Investig Drugs. 2009;18:1061-83.
- Conti A, Gulì C, La Torre D, Tomasello C, Angileri FF, Aguennouz M. Role of inflammation and oxidative stress mediators in gliomas. Cancers (Basel). 2010;26;2:693-712.
- Jiang C, Chen X, Alattar M, Wei J, Liu H. MicroRNAs in tumorigenesis, metastasis, diagnosis and prognosis of gastric cancer. Cancer Gene Ther. 2015;22:291-301.
- Zhang W, Dahlberg JE, TamW. MicroRNAs in tumorigenesis. Am J Pathol. 2007;171:728–38.
- Moller HG, Rasmussen AP, Andersen HH, Johnsen KB, Henriksen M, Duroux M. A systematic review of microRNA in glioblastoma multiforme: micro-modulators in the mesenchymal mode of migration and invasion. Mol Neurobiol. 2013;47:131-44.
- Hirose Y, Berger MS, Pieper RO. p53 Effects both the duration of G2/M arrest and the fate of temozolomide-treated human glioblastoma cells. Cancer Res. 2001;61:1957–63.
- Stupp R, Mason WP, van den Bent MJ, Weller M, Fisher B, Taphoorn MJ et al. Radiotherapy plus concomitant and adjuvant temozolomide for glioblastoma. N Engl J Med. 2005;352:987-96.
- Liu YJ, Ma YC, Zhang WJ, Yang ZZ, Liang DS, Wu ZF, Qi XR1. Combination therapy with micellarized cyclopamine and temozolomide attenuate glioblastoma growth through Gli1 down-regulation. Oncotarget. 2017;8:42495-509.
- Ulasov IV, Nandi S, Dey M, Sonabend AM, Lesniak MS. Inhibition of sonic hedgehog and notch pathways enhances sensitivity of CD133 glioma stem cells to temozolomide therapy. Mol Med. 2011;17:103-12.
