İngilizce Öğretmenliği ve İngiliz Dili ve Edebiyatı Hazırlık Öğrencilerinin Özgüven ve Konuşma Becerileri Arasındaki İlişki

Öz

Öz

Öz-güven herhangi bir eyleme başlamak için özellikle de konuşmaya başlamak için kilit bir özelliğe sahiptir. Diğer dil becerileri arasında konuşmanın etkili iletişim açısından kendine has özel bir yeri vardır. Öz-güven konuşmayı başlatacak tetikleyicilerden biridir. Bu bağlamda, bu çalışma İngilizce Öğretmenliği Bölümü ve İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü hazırlık sınıfına devam eden öğrencilerin öz-güven ve konuşma becerisi başarısının arasında bir ilişki olup olmadığı, cinsiyet ve bölümlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını bulmayı amaçlamaktadır. Katılımcılar her iki bölümden 2014-2015 akademik yılı birinci yarıyıl boyunca İngilizce konuşma dersleri alan toplamda 77 erkek ve bayan hazırlık sınıfı öğrencilerinden oluşmaktadır.  İlişkisel araştırma modeli kullanılarak Öz-güven ölçeği (SCQ) katılımcılara uygulanmıştır. Toplanan veriler SPSS 20.0 istatistik programında analiz edilmiştir. Veri analizinde Pearson çarpım-moment korelasyon katsayısı ve bağımsız örneklem t-testi kullanılmıştır. Sonuçlar .01 seviyesinde öz-güven ve konuşma becerisi arasında anlamlı bir ilişkinin olduğunu ortaya koymuştur. Ek olarak, konuşma başarısı bölüme göre farklılık arz ederken cinsiyete göre farklılık gözlemlenmemiştir. Öz-güven ise cinsiyete göre farklılık oluşturup bölüme göre farklılık oluşturmamıştır

Anahtar Kelimeler

• Self-confidence, Speaking skill, Correlation, Communication, English Language Teaching (ELT)

İngilizce Öğretmenliği ve İngiliz Dili ve Edebiyatı Hazırlık Öğrencilerinin Özgüven ve Konuşma Becerileri Arasındaki İlişki

Öz

Öz

Öz-güven herhangi bir eyleme başlamak için özellikle de konuşmaya başlamak için kilit bir özelliğe sahiptir. Diğer dil becerileri arasında konuşmanın etkili iletişim açısından kendine has özel bir yeri vardır. Öz-güven konuşmayı başlatacak tetikleyicilerden biridir. Bu bağlamda, bu çalışma İngilizce Öğretmenliği Bölümü ve İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü hazırlık sınıfına devam eden öğrencilerin öz-güven ve konuşma becerisi başarısının arasında bir ilişki olup olmadığı, cinsiyet ve bölümlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını bulmayı amaçlamaktadır. Katılımcılar her iki bölümden 2014-2015 akademik yılı birinci yarıyıl boyunca İngilizce konuşma dersleri alan toplamda 77 erkek ve bayan hazırlık sınıfı öğrencilerinden oluşmaktadır.  İlişkisel araştırma modeli kullanılarak Öz-güven ölçeği (SCQ) katılımcılara uygulanmıştır. Toplanan veriler SPSS 20.0 istatistik programında analiz edilmiştir. Veri analizinde Pearson çarpım-moment korelasyon katsayısı ve bağımsız örneklem t-testi kullanılmıştır. Sonuçlar .01 seviyesinde öz-güven ve konuşma becerisi arasında anlamlı bir ilişkinin olduğunu ortaya koymuştur. Ek olarak, konuşma başarısı bölüme göre farklılık arz ederken cinsiyete göre farklılık gözlemlenmemiştir. Öz-güven ise cinsiyete göre farklılık oluşturup bölüme göre farklılık oluşturmamıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Öz-güven, Konuşma becerisi, İlişki, İletişim, İngiliz Dili Eğitimi

Kaynakça

1. Akagündüz, N. (2006). İnsan yaşamında özgüven kavramı. İstanbul: Ümraniye Rehberlik ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü Yayınları.
2. Akın, A. (2007). Öz-güven ölçeği’nin geliştirilmesi ve psikometrik özellikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 167-176.
3. Covington, M. (1984). The self-worth theory of achievement motivation: Findings and implications. The Elementary School Journal, 85(1), 311-315.
4. Darcy, I., Ewert, D. & Lidster, R. (2011). Bringing pronunciation instruction back into classroom: An ESL teachers’ pronunciation “toolbox”. Journal of India University, 1-13.
5. Derwing, T. M., Munro, M. J. & Wiebe, G. (1998). Evidence in favor of a broad framework for pronunciation instruction. Language Learning, 48, 393-410.
6. Gençtan, E. (1984). Çağdaş yaşam ve normal dışı davranışlar. İstanbul: Maya.
7. Fraenkel, J.R., Wallen, N.E. & Hyun, H. H. (2012). How to design & evaluate research in education (8th Edt.). London: McGraw Hill.
8. Gürler, İ. (2013). Effects of using dramatic text on developing self-confidence and pronunciation in the speaking course of 9th grade EFL students, (Unpublished master’s thesis). Erzurum: Atatürk University.

9. Hanton, S., Mellalieu, S.D. & Hall, R. (2003). Self-confidence and anxiety interpretation. Psychology of Sport and Exercise, 5, 477-495.
10. Laird, T.F.N. (2005). College students’ experiences with diversity and effects on academic self-confidence, social agency and disposition toward critical thinking. Research in Higher Education, 46(4), 365-387.
11. Latham, D. (2005). Speaking, listening and learning: a rationale for the speaking and listening profile. English in education, 39(1), 60-74.
12. Longman Dictionary of Contemporary English. (1978). England: Pearson Education Limited.
13. McIntyre, D. (2004). Point of view in drama: a socio-pragmatic analyses of Dennis Potter’s Brimstone and Treacle. Language and Literature, 13(2), 139-160.
14. McMillan, J.H. & Schumacher, S. (2014). Research in education: Evidence-based inquiry (6th Edition). London: Pearson.
15. Morley, J. (1991). The pronunciation component in teaching English to speakers of other languages. TESOL Quarterly, 25, 51-75.
16. Otacıoğlu, G. S. (2008). Prospective teachers’ problem solving skills and self-confidence level. Educational sciences: Theory & Practice, 8(3), 915-923.
17. Özbey, Ç. (2004). Çocuk sorunlarına yapıcı çözümler. İstanbul: İnkılap.
18. Paker, T. (2012). Türkiye’de neden yabancı dil (İngilizce) öğretemiyoruz ve neden öğrencilerimiz iletişim kurabiliecek düzeyde İngilizce öğrenemiyor?. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(2), 90-94.
19. Praton, C. H. (1971). Phonetics vs. Phonemics in the ESL classroom: When is allophonic accuracy important? TESOL Quarterly, 5, 61-72.
20. Sar, A.H., Avcu, R. & Isiklar, A. (2010). Analyzing undergraduate students ‘self confidence levels in terms of some variables. Procedia Social and Behavioral Sciences 5, 1205–1209.
21. Sarıçam, H, & Güven, M. (2012). Self-confidence and Religious Attitude. The Journal of Academic Social Science Studies, 5(7), 573-586.
22. Sarıçam, H., Akin. A., Akın, Ü., Çardak, M. (2013). Algılanan sosyal yetkinlik ölçeğinin Türkçe’ ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 591-600.
23. Tekbıyık, A. (2014). İlişkisel araştırma yöntemi, Metin M. (Eds). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri, (99-114). Ankara: Pegem Akademi.
24. Uçar, T. & Duy, B. (2013) [The Relationship between Locus of Control and Self-Confidence with Problem Solving Skills of Midwifery and Nursing Students]. TAF Preventive Medicine Bulletin, 12 (6), 689-698. Turkish. doi:10.5455/pmb.1- 1356300604