LES MARQUES DE REPETION ET DE PROGRESSION DANS LES TEXTES DES ETUDIANTS DE FLE

Öz

Metin oluşturmanın temelinde iki temel ilke vardır: tutarlılık ve bağdaşıklık. Bağdaşıklık dil bilgisel boyutla (gönderme belirteçleri, bağlaçlar ve noktalama işaretleri, vb.) ilgiliyken tutarlılık metinle ilişkilendirilen bilişsel temsil ile ilgilidir. Fransızca yabancı dil öğrencileri için tutarlı metinler üretebilmek etkili bir yazılı iletişim için kaçınılmazdır. Bu nedenle bu çalışmada öğrencilerin yineleme ve ilerleme öğelerini ve bağlaçları kullanmada yaşadıkları zorlukları tespit etmek amacıyla « Yazılı Anlatım 2 » dersinde yazdıkları metinler incelenmiştir. İnceleme sonucunda öğrencilerin çoğunun yineleme ve ilerleme öğelerini kullandıkları fakat metinlerin yine de tutarlılık açısından yetersiz olduğu görülmüştür. Bu çalışmanın sonuçlarına göre öğrencilerin söylemsel becerilerini geliştirmesi gerektiği önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• tutarlılık
• bağdaşıklık
• ilerleme
• yineleme

Kaynakça

1. Abdülkerim, K. (2015). Metin Dil Bilimi Temelli Metin Çözümlemesinin Bağdaşıklık Araçlarını Kullanma ve Tutarlı Metin Oluşturma Becerilerine Etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 1-17.
2. Adam, J. M. (2006). La Linguistique Textuelle: Introduction à l’analyse textuelle des discours. Paris: Armand Colin.
3. Combettes, B. (1978). Thématisation et progression thématique dans les récits d'enfants. Langue Française, 38, 74-86.
4. Conseil de l’Europe (2001). Cadre Européen Commun de Référence pour les Langues : Apprendre, Enseigner, Evaluer [CECR], Paris: Didier.
5. Coşkun, E. (2011). Türk ve göçmen öğrencilerin yazılı anlatımlarında metin bağdaşıklığı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(2), 881-899.
6. Favart, M. & Chanquoy, L. (2007). Les marques de cohésion comme outils privilégiés de la textualisation : une comparaison entre élèves de CM2 et adultes experts, Langue française, 3(155), 51-68. Consulté le 1 Mars 2017 à l’adresse http://www.cairn.info/revue-langue-francaise-2007-3-page-51.htm.
7. Gagnon, O. (2008). La cohérence du texte : mieux la définir pour mieux la maîtriser, l’enseigner, l’évaluer. Dans D. Alamargot, J. Bouchand, E. Lambert, V. Millogo, & C. Beaudet (Eds.), Proceedings of the International Conference « de la France au Québec : l’Ecriture dans tous ses états », Poitiers, France. Consulté le 2 Janvier 2017 à l’adresse http://www.ecritfrancequebec2008.org.
8. Keklik, S. & Yılmaz, Ö. (2013). 11. Sınıf öğrencilerine ait öyküleyici metinlerin bağdaşıklık ve tutarlılık açısından incelenmesi, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(4), 139-157.

9. Korkut, E. (2015). Metin Dilbilim ve Dil Öğretimi. Dans E. Korkut & İ. Onuırsal Ayırır (Ed.), Dil Bilimleri ve Dil Öğretimi, Ankara : Seçkin.
10. Lindquist, L. (1983). L’Analyse textuelle : méthode, exercices. Paris : CEDIC.
11. Maillard, M. (1974). Essai de typologie des substituts diaphoriques [Supports d'une anaphore et/ou d'une cataphore]. dans Langue française, 21. Communication et analyse syntaxique, 55-71. Consulté le 8 April 2017 à l’adresse http://www.persee.fr/doc/lfr_0023-8368_1974_num_21_1_5665.
12. Moirand, S. (1990). Une Grammaire des Textes et des Dialogues. Paris : Hachette.
13. Özçelebi, H. (2008). Grammaire textuelle et analyse du discours : Méthodes de lecture pour les textes non littéraires dans l’enseignement du FLE. Thèse de doctorat non publié. Université Hacettepe, Ankara.
14. Paret, M. C. (2003). La « Grammaire » textuelle. Québec Français, 128, hiver, 48-50.
15. Reboul, A. & Moeschler, J. (1998). PragmatiCque du discours. Paris : Armand Colin.
16. Schnedecker, C. (1995). Besoins didactiques en matière de cohésion textuelle : les problèmes de continuité référentielle. Pratiques, 85, 3-25.
17. Tokel, C.F.C. (2007). De la compréhension écrite à l’expression écrite dans l’enseignement du FLE. Thèse de maîtrise non publié, Université de Hacettepe, Ankara.